Juliusz Chrząstowski

Juliusz Chrząstowski

Data i miejsce urodzenia	17 czerwca 1973 Świdnica
Zawód	aktor
Lata aktywności	1995–
Zespół artystyczny
Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Juliusz Dawid Chrząstowski (ur. 17 czerwca 1973 w Świdnicy) – polski aktor teatralny i filmowy.

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego w Świdnicy^[1][2]. W 1996 r. ukończył Wydział Aktorski PWST we Wrocławiu. Debiutował w 1995 r. w Kasi z Heillbronu w reż. Jerzego Jarockiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Występował w teatrach:

• im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1996–1997)
• Studyjnym '83 w Łodzi (1997–1998)
• Nowym w Łodzi (1998–2003)
• Starym w Krakowie (od 2003)
• Nowym w Krakowie (od 2016)

Instruktor teatralny, twórca Grupy Teatralnej o Szesnastej działającej w Nowym Targu. Koordynator projektu „Alchemia Teatralna” przy Świdnickim Ośrodku Kultury. Wykładowca w „Dramastudio – Krakowskim Studio Teatralnym”. Od 2019 r. prodziekan Wydziału Aktorskiego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego^[3].

• 1996: Wyspa na ulicy Ptasiej − żydowski policjant
• 1998: Amok − bandzior
• 2001: Małopole czyli świat − „Większy”
• 2002: Wolny przejazd − Marcin
• 2004: Karol. Człowiek, który został papieżem − ukraiński żołnierz
• 2006: Jan Paweł II − Jerzy
• 2007: Pitbull − Stanisław Wierszyn „Rymek” (odc. 16)
• 2007: Fala zbrodni – (odc.82) (nie występuje w napisach)^[4]
• 2008: Jak żyć? − policjant
• 2009: Enen − policjant
• 2009: Teraz albo nigdy! − policjant (odc. 27)
• 2010: Różyczka
• 2010: Latający Cyprian − ksiądz
• 2011: Pokój − Robert
• 2011: Czas honoru − niemiecki lekarz (odc. 47 i 48)
• 2012: Kiedy ranne wstają zorze − Lizus
• 2013: Głęboka woda − pan Zdzisław
• 2014: Prawo Agaty − Nowak
• 2015: Disco polo − ojciec
• 2017: Fanatyk – wędkarz Władek
• 2018: Twarz – lekarz orzecznik w ZUS
• 2019: Boże Ciało – policjant
• 2024: Biała odwaga jako Zawrat, ojciec Jędrka i Maćka^[5]
• 2025: Czarna śmierć – Zdzisław Karbownik

• Gospodarz – „Wesele” reż. Maja Kleczewska^[6]
• Gospodarz - ,,Wesele" reż. Jan Klata
• Thomas Stockmann – „Wróg ludu” reż. Jan Klata
• Geralt - "Wiedźmin. Turbolechita" reż. Piotr Sieklucki
• Orcio – „Nie-boska komedia. Wszystko powiem Bogu!” reż. Monika Strzępka
• Ram – „Towiańczycy” reż. Wiktor Rubin
• Pierwszy Mężczyzna – „Iluzje” reż. Iwan Wyrypajew
• Czepiec – „Wesele” reż. Andrzej Seweryn (teatr radiowy)
• Chrzciciel – „Pan Tadeusz” reż. Mikołaj Grabowski
• Razumow – „Koprofagi” reż. Jan Klata
• Churchill – „Awantura warszawska” reż. Michał Zadara
• Sobiński – „Być albo nie być” reż. Milan Peschel
• Zagłoba – „Trylogia” reż. Jan Klata
• Podrygałow – „Wesele hrabiego Orgaza” reż. Jan Klata
• Pijakiewicz – „Pijacy” reż. Barbara Wysocka
• Poseł Parysów – „Odprawa posłów greckich” reż. Michał Zadara
• Casti Piani – „Lulu” reż. Michał Borczuch
• Sołtys – „Klątwa” reż. Barbara Wysocka
• Podsrocki – „Transatlantyk” reż. Mikołaj Grabowski
• Eurybates – „Ifigenia” reż. Michał Zadara
• Królik – „Królik, królik” reż. Eugeniusz Korin
• Harry – „Sie kochamy” reż. Jerzy Schejbal
• Mefistofeles – „Faust” reż. Zdzisław Jaskuła
• Marczuk – „Prorok Ilja” reż. Mikołaj Grabowski
• Jerg – „Beztlenowce” reż. Łukasz Kos
• Fiodor – „Kadisz” reż. Remigiusz Brzyk
• Major – „Sen pluskwy” reż. Kazimierz Dejmek
• Hrabia Almaviva – „Wesele Figara” reż. Ondrej Spisak
• Mężczyzna – „Opera mydlana” reż. Jan Bratkowski
• „Sto lat kabaretów w Krakowie” reż. Krzysztof Materna
• Tomek – „Wielebni” reż. Jerzy Stuhr
• Samotnik – „Wyzwolenie” reż. Mikołaj Grabowski
• Mężczyzna – „Łoże” reż. Jan Peszek
• Lenox – „Makbet” reż. Andrzej Wajda
• Branecki – „Ksiądz Marek” reż. Michał Zadara
• Walt Essex – „Trzy stygmaty Palmera Eldritcha” reż. Jan Klata
• Broniewski – „Bitwa Warszawska 1920” reż. Monika Strzępka
• Warwick – „Edward II” reż. Anna Augustynowicz

• 2015 – Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[7]

• 2007 – 32 Opolskie Konfrontacje Teatralne Klasyka polska 2007 nagroda aktorska za role Poseł Parysów/ Rotmistrz [w] Odprawa posłów greckich J. Kochanowskiego, reż. M. Zadara
• 2010 – V Ogólnopolski Konkurs na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej - wyróżnienie aktorskie za rolę Pijakiewicza w Pijakach F. Bohomolca w reż. B. Wysockiej
• 2010 – 50. Kaliskie Spotkania Teatralne - Nagroda aktorska za rolę Onufrego Zagłoby w przedstawieniu Trylogia w reż. Jana Klaty z Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
• 2014 – 54. Kaliskie Spotkania Teatralne - NAGRODA AKTORSKA za rolę Broniewskiego, spektakl „Bitwa Warszawska 1920” reż. Monika Strzępka
• 2015 – Nagroda miesięcznika „TEATR” za najlepszą rolę męską w sezonie 2014/15 za rolę Orcia w „Nie-boskiej komedii. Wszystko powiem Bogu” w reż. Moniki Strzępki
• 2023 – Nagroda im. Romany Bobrowskiej przyznana przez Radio Kraków za wybitne osiągnięcia w sztuce radiowej^[8]

• Zdjęcie. dramastudio.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-10)]. Juliusz Chrząstowski
• Juliusz Chrząstowski w bazie Filmweb
• Juliusz Chrząstowski w bazie filmpolski.pl
• Juliusz Chrząstowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2021-04-09] .
• Juliusz Chrząstowski w bazie IMDb (ang.)