Kandlewo

Kandlewo

wieś
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Powiat	wschowski
Gmina	Wschowa
Liczba ludności (2022)	310[2]
Strefa numeracyjna	65
Kod pocztowy	67-400[3]
Tablice rejestracyjne	FWS
SIMC	0377851
Położenie na mapie gminy Wschowa Kandlewo
Położenie na mapie Polski Kandlewo
Położenie na mapie województwa lubuskiego Kandlewo
Położenie na mapie powiatu wschowskiego Kandlewo
51°45′14″N 16°16′22″E/51,753889 16,272778[1]

Kandlewo (pol. hist. Kędlewo) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Wschowa.

Miejscowość pierwotnie związana była z Dolnym Śląskiem oraz Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona została po raz pierwszy w 1307 w łacińskim dokumencie pod nazwą Canidlow et iterum Canidlow, 1446 Candalow, 1531 Candlewo, 1535 Kandlyewo, 1566 Tandel, 1570 Kendlewo, Kęndliewo, 1944 Kandlau^[4].

Wieś początkowo odnotowana jako własność książęca co potwierdza łaciński dokument z 1307, w którym książę wielkopolski i głogowski Henryk Wierny nadał w ramach uposażenia założonemu przez siebie klasztorowi klarysek w Głogowie m.in. obie wsie Kandlewo (łac. Canidlow et iterum Canidlow)^[4].

Wieś w części należała również do lokalnej szlachty wielkopolskiej. Została wielokrotnie odnotowana w archiwalnych dokumentach sądowych w sprawach karnych, cywilnych i majątkowych. W 1446 burgrabią kościański Dziersław Leszczyński był w sporze sądowym ze starostą wschowskim Janem Kotwiczem o to, że ten usunął go siłą z dzierżawy wsi Konradowo i Kandlewo., przez co Dziersław poniósł szkodę wysokości 200 grzywien. Kiedy Dziersław chciał sprawować sądy ławnicze do Kandlewa wraz ze swymi ludźmi przybył Jan. W 1570 Kasper Nostycz dziedzic w Drzewcach pozwał braci Szczepana, Stanisława, Bartłomieja, Andrzeja i Wacława Wilkowskich, dziedziców części w Jędrzychowicach, Kowalewie i Kandlewie o sumę 800 złotych węgierskich posagu Małgorzaty Taderówny żony zmarłego Jana Kotwicza Jędrzychowskiego, którą zapisał jej na częściach tych dóbr^[4].

Miejscowość odnotowały historyczne regesty podatkowe. W 1531 odbył się pobór we wsi z 17 łanów po wiardunku, a także z 2 wiatraków po 6 groszy, z karczmy 6 groszy oraz od jednego łana opuszczonego. W 1535 pobór od dwóch kół młyńskich, 18 łanów oraz karczmy. W 1563 pobór z 18 łanów, 4 komorników, 3 wiatraków, 11 rzemieślników, karczmy. W 1566 pobór z 18 łanów po 20 groszy, 5 zagrodników z rolami po 4 grosze, 5 zagrodników bez roli po 2 grosze, 3 komorników po 4 grosze, 5 rzemieślników po 2 grosze, 3 wiatraki po 10 groszy. W 1570 miał miejsce pobór od 18 łanów, 3 wiatraków, 5 zagrodników z rolami, 5 bez ról, 7 rzemieślników, karczmy. W 1581 odnotowany został pobór z 18 łanów, 9 prętów, 7 zagrodników z rolami, 8 zagrodników bez roli, 9 rzemieślników, 5 komorników bez bydła oraz od dwóch wiatraków^[4].

Wieś duchowna, własność Klasztoru Klarysek w Głogowie pod koniec XVI wieku leżała w ziemi wschowskiej województwa poznańskiego. W 1570 wieś leżała w powiecie wschowskim w Rzeczypospolitej Obojga Narodów^[4][5].

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kandlewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

25 czerwca 2009 roku sołectwo zamieszkiwało 313 mieszkańców^[6].

• Tomasz Jurek: Słownik historyczno-geograficzny województwa poznańskiego w średniowieczu, cz. II (I – Ł), zeszyt 2, hasło „Kędlewo”. Wrocław: Ossolineum, 1991, s. 162-163.

• Kandlewo jako Kędlewo w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
• Kandlewo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 54 .