Karaczun

Karaczun
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 rówieński

Rejon

berezieński

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

44

• gęstość

275 os./km²

Nr kierunkowy

+380 8–03653

Kod pocztowy

34610

Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa konturowa obwodu rówieńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Karaczun”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Karaczun”
Ziemia51°08′06″N 26°32′36″E/51,135000 26,543333

Karaczun (ukr. Карачун) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie berezieńskim, w radzie wiejskiej Małyńsk. W 2001 roku liczyła 44 mieszkańców[1].

Znajduje się tu przystanek kolejowy Karaczun, położony na linii RówneBaranowiczeWilno.

Historia

W II Rzeczypospolitej kolonia Karaczun należała do gminy wiejskiej Bereźne, początkowo w powiecie rówieńskim, od 1 stycznia 1925 w powiecie kostopolskim, w województwie wołyńskim. W 1921 roku kolonia liczyła 365 mieszkańców i znajdowało się w niej 67 budynków mieszkalnych. 356 osób deklarowało narodowość polską, 9 – rusińską. 351 osób deklarowało przynależność do wyznania rzymskokatolickiego, 12 – do prawosławnego, 2 – do mojżeszowego[2].

Podczas okupacji niemieckiej mieszkańcy Karaczuna odznaczyli się wyjątkowo przychylnym stosunkiem do Żydów ukrywających się w lasach[3]. W latach 1942-1943 (rzeź wołyńska) nacjonaliści ukraińscy zamordowali tutaj troje Polaków. Większego napadu na kolonię nie było, ponieważ istniała w niej samoobrona, ponadto bojówki upowskie odstraszała niemiecka załoga stacji kolejowej w sąsiednim Małyńsku. Jednakże nie mając nadziei na przetrwanie Polacy stopniowo opuszczali Karaczun; część dobrowolnie zgłosiła się na roboty w Niemczech. Członkowie samoobrony przyłączyli się do oddziału partyzanckiego AK por. Władysława Kochańskiego. Zabudowania wyludnionej kolonii Ukraińcy częściowo rozebrali, częściowo spalili, pozostawiając tylko dwa domy[4].

W 1989 roku wieś liczyła 73 mieszkańców.

Przypisy

  1. с Карачун, Рівненська область, Березнівський район. Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2014-07-10]. (ukr.).
  2. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom IX. Województwo wołyńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923, s. 48.
  3. Ryszard Tyndorf, Zygmunt Zieliński (oprac.), Wartime Rescue of Jews by the Polish Catholic Clergy The Testimony of Survivors and Rescuers, tom II, Lublin 2023, Wydawnictwo KUL, ISBN 978-83-8288-087-8, s. 1071
  4. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 202-203, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya