Karl Liecke
 SS-Obersturmbannführer
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1939–1945 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
    
| |
Karl Liecke (ur. 8 maja 1910 w Pasing, zm. 8 września 1976 w Glonn[1]) – niemiecki oficer[1] SS i Waffen-SS. Odznaczony Krzyżem Rycerskim.
Życiorys
Pochodził z rodziny inteligenckiej, jego ojciec był naukowcem. W 1929 Liecke wstąpił w szeregi Bawarskiej Policji Gminnej. W 1930 roku złożył prośbę o skierowanie do Policyjnej Szkoły Oficerskiej we Frunsternfledburch. Szkołę ukończył ze stopniem oficerskim[2]. W 1935 wstąpił do Schutzpolizei, gdzie służył przez kilka następnych lat.
Po wybuchu II wojny światowej w kampanii francuskiej Liecke służył jako dowódca kompanii w nowo powstałej Dywizji „Polizei”[2]. W 1941 jego dywizja została oficjalnie włączona w struktury Waffen-SS, a jej członkowie otrzymali stopnie SS zrzekając się jednocześnie wcześniejszych policyjnych[2]. Podczas operacji Barbarossa Liecke służył w sztabie dywizji, po krótkim czasie powierzono mu dowództwo 5 Kompanii z III Regimentu Strzelców SS a następnie całego II Batalionu.
W 1943 roku Liecke został oddelegowany by objąć dowództwo nad nowo sformowanym 27 Regimentem Strzelców Górskich SS wchodzącym w skład 13 Dywizji Górskiej SS „Handschar”[2].Każda z kompanii posiadała swojego przywódcę duchownego Imama[2]. Dywizja „Handschar” dowiodła później swojej wartości bojowej w zaciętych walkach z Sowietami wzdłuż Dunaju w latach (1944–1945).
W 1945 roku 27 Regiment Strzelców Górskich SS bronił lewego skrzydła Dywizji „Handschar” jednak został zmuszony do ustąpienia pola w obliczu przeważających sił sowieckich, w tym samym czasie Sowieci przełamali obronę na prawym skrzydle Dywizji i zagrozili jej rozbiciem. Liecke zebrał swoich żołnierzy z jednostek transportowych i przeprowadził odważny kontratak przeciwko siłom Sowieckim, które przełamały obronę[2]. Liecke i jego podwładni odnieśli sukces i sowieckie natarcie zostało zatrzymane, co pozwoliło większości Dywizji „Handschar” wycofać się na następne pozycje[2]. Za ten wyczyn został 3 maja 1945 odznaczony Krzyżem Rycerskim[2][1].
Po kapitulacji Niemiec został pojmany przez aliantów. Na wolności w 1951 roku Liecke wstąpił do Bawarskiej Policji Pomocniczej, a dwa lata później już do Regularnej Policji Bawarskiej. Zmarł 8 września 1976 w Glonn.
Odznaczenia
- Krzyż Zasługi Wojennej (III Rzesza) II klasy (Kriegsverdienstkreuz 2. Klasse, brązowy) (27 kwietnia 1940)[1]
- Krzyż Żelazny (1939)
- Krzyż Niemiecki w złocie (28 lutego 1945)[1]
- Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (3 maja 1945)[1]
Przypisy
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.