Karol Gordon
Karol Gordon de Huntly herbu własnego Bydant (pisany także de Huntlej; ur. 1749 w Krakowie, zm. 18 grudnia 1820 tamże) – oficer I Rzeczypospolitej, po 1816 komendant milicji Wolnego Miasta Krakowa, powstaniec kościuszkowski.

Szkic biograficzny
Karol Gordon, członek klanu Gordonów, pochodził ze szlacheckiej rodziny szkockiej, której różni potomkowie przenieśli się w XVII wieku, uciekając przed prześladowaniami politycznymi i religijnymi (byli katolikami), do Polski, gdzie uzyskali indygenaty. Ojciec Karola Piotr posiadał tzw. Kamienicę Książęcą na rogu krakowskiego Rynku i ul. Wiślanej. Karol miał trzech braci, wspólnie z którymi sprzedał rodzinną kamienicę po śmierci ojca w roku 1788, by móc opłacić – co osoby nieustosunkowane musiały wtedy czynić – awanse na wyższe stopnie oficerskie. Karierę wojskową zaczął jeszcze za panowania Augusta III w wieku lat 10 jako towarzysz w pułku dragonów w Łowiczu, zreorganizowanym później jako 9 Regiment Pieszy Raczyńskiego pod dowództwem Filipa Raczyńskiego, i pozostał w tym pułku aż do Powstania kościuszkowskiego, z upływem czasu awansując od chorążego (1766) do pułkownika (1791).
Jako dowódca swego regimentu Gordon wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej roku 1792 i wyróżnił się szczególnie w walkach na Ukrainie i Wołyniu, biorąc m.in. udział w bitwie pod Zieleńcami. Po klęsce Polaków stacjonował w Poznaniu, pracując w komisji mającej za zadanie zredukowanie liczebności polskich wojsk do połowy. Po wybuchu Insurekcji kościuszkowskiej Gordon natychmiast zgłosił do niej akces wraz ze swym pułkiem (970 żołnierza) i wszedł w skład dywizji gen. Jana Grochowskiego, odznaczając się w bitwie pod Szczekocinami i później, w czasie oblężenia Warszawy, w walkach na Woli, w czasie których odniósł ciężkie rany i musiał się wycofać z czynnej służby wojskowej, powróciwszy do rodzinnego Krakowa.
W czasach Księstwa Warszawskiego Karol Gordon pozostawał w rezerwie, ale po utworzeniu Wolnego Miasta Krakowa senat krakowski mianował go w 1816 komendantem milicji miejskiej, stawiając go na czele 300 milicjantów pieszych i 40 żandarmów konnych.
Karol Gordon zmarł w Krakowie i został tam pochowany. O jego stosunkach rodzinnych nic nie wiadomo.
Bibliografia
- Tadeusz Korzon, Wewnętrzne dzieje Polski za Stanisława Augusta, t. VI, Kraków-Warszawa 1898
- Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, Wrocław-Kraków-Warszawa 1959-60
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.