Karol Piasecki
 generał dywizji
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1876–1921 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
80 Pułk Piechoty Austro-Węgier |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
         
| |
.png){kind=small}
Karol Piasecki (ur. 3 lutego[1] 1859 w Tudorkowicach, zm. 25 lutego 1947 we Wschowie) – tytularny generał major cesarskiej i królewskiej armii, tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys
Młodość, służba w austriackiej armii
Karol Piasecki urodził się 3 lutego 1859 w Tudorkowicach, w powiecie sokalskim, w rodzinie urzędnika państwowego. Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie 11 lutego 1876 powołany został do służby w c. i k. 80 pułku piechoty[a]. Następnie uczył się w lwowskiej prowizorycznej szkoły kadetów. Po zakończeniu nauki w 1879 przydzielony z powrotem do tego regimentu. Zajmował w nim m.in. stanowiska oficera uzbrojeniowego batalionu (1881), oficera prowiantowego batalionu i pułku (1886–1889), dowódcy kompanii (1893–1906) i batalionu (1907). W 1904 roku ukończył kurs dla oficerów sztabowych w Wiedniu.
Wziął udział w I wojnie światowej. 6 sierpnia 1914 objął dowództwo c. i k. Brygady Piechoty Landsturmu „Piasecki”. Od września do listopada 1914 na froncie galicyjskim dowodził c. i k. 95 Brygadą Piechoty Landsturmu. Od grudnia 1914 do stycznia 1915 był tymczasowym dowódcą c. i k. 30 pułku piechoty[b]. Od 22 stycznia 1915 pełnił funkcję inspektora szpitali i domów rekonwalescentów przy Dowództwie Wojskowym Kraków. Przeniesiony w stan spoczynku z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. 20 listopada 1917 został awansowany do stopnia tytularnego generała majora.
Służba w WP, późniejsze losy
27 grudnia 1918 został przyjęty z dniem 1 listopada 1918 do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika[2][3]. Uznany za niezdolnego do służby w polu, zajmował stanowisko zastępcy dowódcy Okręgu Generalnego „Kraków” do spraw lokalnych w Krakowie.
Z dniem 1 kwietnia 1921 został przeniesiony w stały stan spoczynku w stopniu generała podporucznika. Od 5 maja 1922, po wejściu w życie ustawy z dnia 23 marca 1922 o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich, był generałem brygady. 26 października 1923 Prezydent RP zatwierdził go w stopniu tytularnego generała dywizji. Zamieszkał w Złoczowie, gdzie przebywał do repatriacji w 1945. Repatriowany do Wschowy, gdzie zmarł 25 lutego 1947.
Żonaty z Władysławą Monasterską, z którą miał córkę.
Awanse
W cesarskiej i królewskiej armii:
- porucznik (leutnant) – 1881
- nadporucznik (oberleutnant) – 1887
- kapitan (hauptmann II kl.) – 1893
- kapitan (hauptmann I kl.) – 1895
- major (major) – 1 maja 1906
- podpułkownik (oberstleutnant) – 1 maja 1910
- pułkownik (oberst) – 1 maja 1913
- tytularny generał brygady (titular generalmajor) – 20 listopada 1917
W Wojsku Polskim:
- generał podporucznik - 1 listopada 1918
- generał brygady - 5 maja 1922
- tytularny generał dywizji - 26 października 1923
Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi – 28 listopada 1938[4]
- Krzyż Rycerski Orderu Franciszka Józefa z wojenną dekoracją[5]
- Krzyż Zasługi Wojskowej[5]
- Medal Zasługi Wojskowej na wstędze Krzyża Wojskowego z mieczami[5]
- Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze[5]
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze[5]
- Odznaka za Służbę Wojskową II Klasy[5]
- Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii[5]
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy[5]
- Medal Pamiątkowy Bośniacko-Hercegowiński[5]
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913[5]
Uwagi
Przypisy
- ↑ Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 246 oraz Rocznik oficerski 1923 s. 1576, Rocznik oficerski 1924 s. 1405, Rocznik oficerski 1928 s. 878 i Rocznik oficerski rezerw 1934 s. 321, jako datę urodzenia podają 3 kwietnia.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 r. s. 44.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 4 z 16 stycznia 1919 r. s. 103.
- ↑ M.P. z 1938 r. Nr 269, poz. 629 (ISAP)
- ↑ a b c d e f g h i j Ranglisten des Kaiserlichen und Königlichen Heeres 1918. library.hungaricana.hu. [dostęp 2025-03-02]. (niem.).
Bibliografia
- Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
- Jan Rydel, W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001, ISBN 83-7188-235-1, OCLC 830250410.
- Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.
- Roczniki oficerskie 1923, 1924 i 1928.
- Rocznik oficerski rezerw 1934.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.