Kasper Rymaszewski
 kapitan lekarz
| |
| Data i miejsce urodzenia |
19 stycznia 1892 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1923 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
lekarz |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Późniejsza praca | |
Kasper Rymaszewski (ur. 19 stycznia 1892 w Pasiekach, w powiecie słuckim, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski lekarz kardiolog, nauczyciel akademicki i lekarz sanitarny miasta Wilna[1], kapitan lekarz rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Adama i Aleksandry z Sawickich urodzony 19 stycznia 1892 w Pasiekach, w powiecie słuckim[2]. W 1910 ukończył gimnazjum w Słucku, a w 1914 studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Moskiewskiego. W latach 1914–1917 służył w armii rosyjskiej[2] jako lekarz 2 Szpitala 34 Dywizji Piechoty[3].
W 1919 wstąpił do Wojska Polskiego, przydzielony jako lekarz do 33 pułku piechoty[2]. W 1921 został zdemobilizowany[2]. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Wilno Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do Kadry Zapasowej 3 Szpitala Okręgowego[4].
Po zwolnieniu z wojska objął stanowisko cywilne w Wilnie. Przez kilka lat pracował w Zakładzie Fizjologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie, a następnie w Zakładzie Higieny tegoż Uniwersytetu. Był także miejskim lekarzem sanitarnym w Wilnie.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do niewoli sowieckiej i przetrzymywano go w obozie w Starobielsku[2]. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach[2], gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[5]. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2899[2].
Był ojcem Bohdana Rymaszewskiego[6].
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło – decyzją nr 439/MON[7] – mianował go pośmiertnie na stopień majora[8][9]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[10][11][12].
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
- ↑ Aistis Žalnora, The role of the Hygiene Department of Stephen Bathory University in the development and promotion of public Health in Vilnius in the years 1922–1939 [online], epublications.vu.lt [dostęp 2020-05-16].
- ↑ a b c d e f g Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 463.
- ↑ Памяти героев ↓.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 750.
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV.
- ↑ Marek Konopka. Bohdan Rymaszewski (1935–2016). „Wiadomości Konserwatorskie”. Nr 51, 2017. [dostęp 2020-05-16].
- ↑ Zbrodnia katyńska, między prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 55 [dostęp 2024-10-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
- Памяти героев Великой войны 1914–1918 : Поиск героев войны : Рымашевский Каспер Адамович. Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej Zarząd ds. utrwalenia pamięci poległych w obronie Ojczyzny. [dostęp 2022-01-22]. (ros.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.