Kasuga Taisha

Kasuga-taisha
Ilustracja
Państwo

 Japonia

Miejscowość

Nara

Wyznanie

shintō

Rodzaj

jinja

Dane świątyni
Budulec

drewno

Położenie na mapie Nary
Mapa konturowa Nary, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kasuga-taisha”
Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kasuga-taisha”
Ziemia34°40′53,00″N 135°50′53,99″E/34,681390 135,848330
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Chōzubachi (chōzuya) z figurą wizerunkiem jelenia
Wiszące latarnie wotywne
Omszałe latarnie wzdłuż drogi wiodącej do chramu
1000-letnia kryptomeria japońska rosnąca wewnątrz chramu

Kasuga-taisha (jap. 春日大社) – ważny chram sintoistyczny w japońskim mieście Nara, zbudowany w VIII w. i należący do możnej rodziny Fujiwara. Jest to sanktuarium związane z czterema bóstwami: Takemikazuchi, Futsunushi, Ame-no-Koyane oraz Himegami. Zapoczątkowało ono nowy styl w sakralnej architekturze japońskiej, tzw. kasuga-zukuri[1]. Do chramu prowadzi droga, po bokach której postawiono około tysiąca kamiennych latarni wotywnych ishi-dōrō. Wiszących latarni wykonanych z brązu jest jeszcze więcej – około tysiąca sześciuset[2]. Zapalane są tylko dwa razy w roku: w lutym z okazji święta wiosny, oraz 15 sierpnia, podczas święta o-bon.

Święta

W chramie odbywa się corocznie prawie dwadzieścia tradycyjnych festiwali. Najważniejsze z nich to Kasuga-matsuri (13 marca) oraz Wakamiya-matsuri (grudzień). Podczas świąt można zobaczyć m.in. stroje z okresu Heian, tańce kagura w wykonaniu świętych dziewic miko oraz niemal zapomniane widowiska teatralno-muzyczne zwane bugaku sprzed ponad tysiąca lat.

Jelenie

Symbolem sanktuarium Kasuga są oswojone jelenie sika (nihon-jika), swobodnie chodzące po przylegającym do chramu parku. W tradycji shintō uważane są za posłańców bogów. Według miejscowej legendy bóg Takemikazuchi przybył w to miejsce właśnie na jeleniu. Istnieje również festiwal przyciągający turystów, związany z rytuałem przycinania rogów jelonkom przed okresem godowym (październik). Do drugiej połowy XIX w. za zabicie jelenia groziła kara śmierci, i wyroki rzeczywiście wykonywano, zwłaszcza w latach głodu.

Przypisy

  1. ↑ Tubielewicz, Jolanta: Nara i Kioto, str 59.
  2. ↑ Tubielewicz, Jolanta: Nara i Kioto, str 60.

Bibliografia

  • Tadeusz Barucki, Architektura Japonii, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1988, ISBN 83-213-3390-7, OCLC 834567993.
  • Jolanta Tubielewicz, Nara i Kioto, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1983, ISBN 83-221-0177-5, OCLC 749595522.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya