Kayla Harrison

Kayla Harrison
Ilustracja
Harrison po zdobyciu pasa na gali UFC 316 (7 czerwca 2025)
Pełne imię i nazwisko

Kayla Jean Harrison

Data i miejsce urodzenia

2 lipca 1990
Middletown

Obywatelstwo

Stany Zjednoczone

Wzrost

173 cm

Masa ciała

70 kg

Styl walki

judo

Trenowany przez

Jimmy Pedro

Debiut

2018

Federacja

UFC

Kategoria wagowa

kogucia (2024–obecnie)
piórkowa (2020, 2023)
lekka (2018–2022)

Klub

American Top Team (2018–obecnie)

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

20

Zwycięstwa

19

Przez nokauty

6

Przez poddania

8

Przez decyzje

5

Porażki

1

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Judo
Igrzyska olimpijskie
złoto Londyn 2012 judo
(78 kg)
złoto Rio de Janeiro 2016 judo
(78 kg)
Mistrzostwa świata
złoto Tokio 2010 -78 kg
brąz Paryż 2011 -78 kg
brąz Czelabińsk 2014 -78 kg
Igrzyska panamerykańskie
złoto Toronto 2015 -78 kg
złoto Guadalajara 2011 -78 kg
Mistrzostwa panamerykańskie
złoto Hawana 2016 -78 kg
złoto Guadalajara 2011 -78 kg
srebro Edmonton 2015 -78 kg
brąz San José 2013 -70 kg
brąz San Salvador 2010 -78 kg
  1. Bilans walk aktualny na 8 czerwca 2025.
Strona internetowa

Kayla Jean Harrison[1] (ur. 2 lipca 1990 w Middletown) – amerykańska judoczka oraz zawodniczka mieszanych sztuk walk (MMA)[2]. Dwukrotna złota medalistka olimpijska, mistrzyni świata. Od 2025 roku mistrzyni UFC w wadze koguciej[3].

Największym jej sukcesem jest złoty medal igrzysk olimpijskich w Londynie i Rio de Janeiro w kategorii do 78 kilogramów. W tej kategorii zdobyła również złoty medal mistrzostw świata w Tokio w 2010 roku. Startowała w Pucharze Świata w latach 2004, 2006, 2009–2014.

Wczesne życie

Urodzona w Middletown zaczęła trenować judo w wieku sześciu lat, po zapoznaniu się z tym sportem przez matkę, która posiadała czarny pas[4]. Ukończyła szkołę Middletown High School[5].

Zaczęła trenować pod okiem trenera Daniela Doyle'a i w wieku 15 lat zdobyła dwa mistrzostwa kraju. W tym okresie była przez niego wykorzystywana seksualnie[6]. Miesiąc po ujawnieniu tego zdarzenia przeprowadziła się ze swojego domu w Ohio do Bostonu, aby trenować z Jimmym Pedro i jego ojcem[6].

Osiągnięcia

Lista zawodowych walk w MMA

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 19-1 Stany Zjednoczone Julianna Peña (11-5) Poddanie (kimura) 2 4:55 UFC 316 07.06.2025 Stany Zjednoczone Newark Zdobyła pas mistrzowski UFC w wadze koguciej kobiet. Peñie został odjęty jeden punkt w pierwszej rundzie za nielegalne kopnięcia. Bonus za występ wieczoru. Co-Main Event
Wygrana 18-1 Brazylia Ketlen Vieira (14-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 307 05.10.2024 Stany Zjednoczone Salt Lake City
Wygrana 17-1 Stany Zjednoczone Holly Holm (15-6) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 1:47 UFC 300 13.04.2024 Stany Zjednoczone Las Vegas Debiut w wadze koguciej. Debiut w UFC.
Wygrana 16-1 Stany Zjednoczone Aspen Ladd (11-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PFL 10: 2023 PFL World Championship 24.11.2023 Stany Zjednoczone Waszyngton Limit umowny -68 kg
Przegrana 15-1 Brazylia Larissa Pacheco (18-4) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 PFL 10: 2022 Championships 25.11.2022 Stany Zjednoczone Nowy Jork Finał turnieju PFL kobiet w wadze lekkiej 2022.
Wygrana 15-0 Czechy Martina Jindrová (6-2) Poddanie (duszenie trójkątne rękoma) 1 3:17 PFL 9: 2022 Playoffs 20.08.2022 Anglia Londyn Półfinał turnieju PFL kobiet w wadze lekkiej 2022.
Wygrana 14-0 Stany Zjednoczone Kaitlin Young (12-12-1) TKO (ciosy pięściami) 1 2:35 PFL 6: 2022 Regular Season 01.07.2022 Stany Zjednoczone Atlanta
Wygrana 13-0 Rosja Marina Mokhnatkina (6-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PFL 3: 2022 Regular Season 06.05.2022 Stany Zjednoczone Arlington
Wygrana 12-0 Stany Zjednoczone Taylor Guardado (3-1) Poddanie (dźwignia na łokieć) 2 4:00 PFL 2021 #10: Championships 27.10.2021 Stany Zjednoczone Hollywood Wygrała turniej PFL kobiet w wadze lekkiej 2021.
Wygrana 11-0 Nowa Zelandia Genah Fabian (4-1) TKO (ciosy pięściami w parterze) 1 4:01 PFL 2021 #8: Playoffs 19.08.2021 Stany Zjednoczone Hollywood Półfinał turnieju PFL kobiet w wadze lekkiej 2021.
Wygrana 10-0 Belgia Cindy Dandois (16-6) Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 4:44 PFL 2021 #6: Regular Season 25.06.2021 Stany Zjednoczone Atlantic City
Wygrana 9-0 Brazylia Mariana Morais (16-10) TKO (ciosy pięściami w parterze) 1 1:23 PFL 2021 #3: Regular Season 06.05.2021 Stany Zjednoczone Atlantic City Powrót do wagi lekkiej.
Wygrana 8-0 Stany Zjednoczone Courtney King (4-1) TKO (ciosy pięściami) 2 4:48 Invicta FC 43: King vs. Harrison 20.11.2020 Stany Zjednoczone Kansas City Debiut w wadze piórkowej.
Wygrana 7-0 Brazylia Larissa Pacheco (13-3) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 PFL 2019 #10: Championships 31.12.2019 Stany Zjednoczone Nowy Jork Wygrała turniej PFL kobiet w wadze lekkiej 2019.
Wygrana 6-0 Kanada Bobbi Jo Dalziel (5-1) Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 3:32 PFL 2019 #7: Playoffs 11.10.2019 Stany Zjednoczone Las Vegas Półfinał turnieju PFL kobiet w wadze lekkiej 2019.
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Morgan Frier (4-2) Poddanie (americana) 1 3:35 PFL 2019 #4: Regular Season 11.07.2019 Stany Zjednoczone Atlantic City
Wygrana 4-0 Brazylia Larissa Pacheco (11-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PFL 2019 #1: Regular Season 09.05.2019 Stany Zjednoczone Uniondale
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Moriel Charneski (3-4) TKO (ciosy pięściami w parterze) 1 3:39 PFL 2018 #11: Championships 31.12.2018 Stany Zjednoczone Nowy Jork
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone Jozette Cotton (8-1) TKO (ciosy pięściami w parterze) 3 1:24 PFL 2018 #6: Regular Season 16.08.2018 Stany Zjednoczone Atlantic City
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Brittney Elkin (3-4) Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 3:18 PFL 2018 #2: Regular Season 21.06.2018 Stany Zjednoczone Chicago Debiut w wadze lekkiej.

[7]

Przypisy

  1. About Kayla [online], Kayla Harrison [dostęp 2025-08-26] (ang.).
  2. Sherdog.com, Kayla Harrison MMA Stats, Pictures, News, Videos, Biography - Sherdog.com [online], Sherdog [dostęp 2024-10-06] (ang.).
  3. a b Jakub Madej, Kayla Harrison nową mistrzynią UFC! Julianna Pena poddana kimurą w drugiej rundzie (WIDEO) [online], MMA Rocks, 8 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-08] (pol.).
  4. Kayla Harrison [online], web.archive.org, 26 kwietnia 2012 [dostęp 2024-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-26].
  5. Bio | Kayla Harrison [online], web.archive.org, 25 kwietnia 2018 [dostęp 2024-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-25].
  6. a b London 2012 Olympics: US Judoka Kayla Harrison overcomes horror of sexual abuse to aim for gold [online], The Telegraph, 1 sierpnia 2012 [dostęp 2024-10-06] (ang.).
  7. Kayla Harrison | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2026-01-25] (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya