Kazimierz Alchimowicz

Kazimierz Alchimowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 grudnia 1840
Dziembrów

Data i miejsce śmierci

31 grudnia 1916
Warszawa

Miejsce spoczynku

cmentarz Powązkowski w Warszawie (kw. 172-III-22)

Zawód, zajęcie

malarz

Grób malarza Kazimierza Alchimowicza na Starych Powązkach w Warszawie

Kazimierz Alchimowicz (ur. 20 grudnia 1840 w Dziembrowie, zm. 31 grudnia 1916 w Warszawie) – polski malarz[1] i rzeźbiarz. Był starszym bratem malarza Hiacynta Alchimowicza (1841–1897).

Życiorys

Wychowywał się i ukończył szkołę w Wilnie[2], a następnie pracował jako zarządca majątku ziemskiego pod Kijowem. W 1863 walczył w powstaniu styczniowym na Litwie, za co został zesłany za Ural do Wierchutorii, gdzie zaczął rysować.

Około roku 1869 wrócił do Warszawy. Uczył się w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona pod patronatem Akademii Petersburskiej. Jego prace szkolne były dwukrotnie nagradzane przez Akademię srebrnym medalem. W latach 1873–1875 studiował w Monachium pod kierunkiem Alexandra Wagnera (w połowie października 1873 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Malklasse)[3]. Od 1876 do 1877 przebywał we Francji, wystawiając swoje prace w Salonie Paryskim, a także w Gandawie. W 1877 przez krótki czas pełnił funkcję kierownika pracowni ozdób artystycznych w Fontainebleau, ale zrezygnował i w tym samym roku zamieszkał na stałe w Warszawie. W 1880 otworzył tam swoją pracownię. Od 1890 uczył rysunku w prywatnej szkole malarstwa i rzeźby Bronisławy Poświkowej.

Zmarł 31 grudnia 1916[2] w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie, spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 172-3-24)[4].

Twórczość

Alchimowicz był malarzem historycznym i rodzajowym, pod wpływem Wojciecha Gersona i Aleksandra Lessera. Malował późnoromantyczne pejzaże Wileńszczyzny, Tatr i Francji oraz obrazy z litewskimi wątkami historycznymi i legendarnymi. Malował również portrety, obrazy i polichromie o tematyce religijnej, tworzył rzeźby z gliny i drewna[5]. Zajmował się także malarstwem na porcelanie i fajansie oraz malarstwem ściennym[6][7].

Swoje prace wystawiał w Krakowie (1873–1902), Warszawie (1874–1912), Paryżu (1881–1900), Wiedniu (1882, Międzynarodowa Wystawa Sztuki), Wilnie (1888-1915), Odessie i Monachium[5].

Został dwukrotnie nagrodzony za obraz Pogrzeb Gedymina (1888, Kraków, Muzeum Narodowe).

Sławę zyskał tworząc obrazy i ilustracje do poematu „Pan TadeuszAdama Mickiewicza[5][8], wydanego w 1898[9][10][11].

W latach 1908–1910 stworzył polichromię zdobiącą wnętrze kościoła w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Starej Błotnicy. Inne jego dzieła o tematyce religijnej to m.in. obrazy Najświętsza Maria Panna dla kościoła w Zakopanem i Święta Trójca dla katedry w Lublinie.

Jego prace cieszyły się ogromną popularnością zarówno w kraju, jak i za granicą. Duży zbiór prac Alchimowicza znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie.

Galeria

Przypisy

  1. Stanisław Zieliński, Mały słownik pionierów polskich kolonialnych i morskich : podróżnicy, odkrywcy, zdobywcy, badacze, eksploratorzy, emigranci - pamiętnikarze, działacze i pisarze migracyjni, Warszawa: Inst. Wyd. Ligi Morskiej i Kolonialnej, 1933, s. 649.
  2. a b Jarosław Godlewski, Obraz "Obrona Olsztyna 1587" Kazimierza Alchimowicza [online], Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie [dostęp 2017-07-26] [zarchiwizowane z adresu 2022-12-18].
  3. I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych..., [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 11, ISBN 83-903086-1-4.
  4. Cmentarz Stare Powązki: KAZIMIERZ ALCHIMOWICZ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-10-29].
  5. a b c Axel Feuß, Alchimowicz, Kazimierz [online], Porta Polonica [dostęp 2024-07-17] (pol. • ang. • niem.).
  6. Artyzm ↓.
  7. Czartoryski-Sziler 2009 ↓.
  8. DESA ↓.
  9. Małgorzata Rowicka, O neurotycznym cenzorze, przebiegłym wydawcy i manipulowanym czytelniku, czyli Pan Tadeusz w Warszawie w okresie zaborów, Biblioteka Narodowa, 2004, s. 84, ISBN 978-83-7009-403-4 [dostęp 2024-07-17] (pol.).
  10. Maria Podlodowska-Reklewska, Jerzy T. Petrus, Dorota Gabryś, Pan Tadeusz Adama Mickiewicza: pokaz autografu dzieła ze zbiorów Ossolineum w dwusetną rocznicę urodzin poety : Zamek Królewski na Wawelu, 18-29 listopada 1998, Zamek Królewski na Wawelu, 1998, s. 35, ISBN 978-83-908491-2-6 [dostęp 2024-07-17] (pol.).
  11. Alicja Karwowska-Bajdor, "Pan Tadeusz" w ilustracjach, Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 20, ISBN 978-83-03-00174-0 [dostęp 2024-07-17] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Literatura uzupełniająca

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya