Kerasus

Kerasus (gr. Κερασοῦς) – greckie polis w Azji Mniejszej, położone na południowym wybrzeżu Morza Czarnego.

Historia

Kerasus (gr. Κερασοῦς)^[1] było kolonią osadników z Synopy, założoną na południowym wybrzeżu Morza Czarnego, między Trapezuntem a Kotyorą, na obszarze Kolchidy^[2]. Leżała prawdopodobnie blisko ujścia rzeki o tej samej nazwie (współczesne Kireson Deresi, 3 kilometry na północny-wschód od nowożytnego Vakfikebir), od zachodu bliższym sąsiadem tego polis było Hieron Oros^[3]. Jako możliwą lokalizację podaje się także Fol Bazar (Giresun Dere Su)^[1].

Kerasus było zaliczane do najważniejszych poleis tego regionu^[4], jednak podobnie jak Trapezunt i Kotyorą, płaciło trybut Synopie, pozostając w stanie zależności^[1]. Prawdopodobnie należało do I Związku Morskiego, choć nie ma na to pewnych dowodów^[a]^[5].

W 400 roku p.n.e. do miasta dotarła wyprawa dziesięciu tysięcy, w swoim marszu odwrotowym spod Kunaksy. Zgodnie z relacją Ksenofonta przeliczono tam wchodzących w jej skład najemników, miało ich być 8600. Przez dziesięć dni przebywali w Kerasus, a ich wymarszowi w dalszą drogę towarzyszyły zamieszki^[6].

W późniejszym okresie mieszkańcy polis zostali przesiedleni przez króla Pontu Farnakesa I do miasta, które nazwał Pharnakeia (prawdopodobnie wcześniej znane jako Choirades)^[7].

Z Kerasus Lukullus sprowadził wiśnie do Rzymu. Koniec istnienia ośrodka miejskiego nad Morzem Czarnym miał nastąpić na początku II wieku n.e., a pod jego nazwą funkcjonowała dalej Pharnakeia Nie odnaleziono jego żadnych reliktów Kerasus^[3].

Zobacz też

Wielka kolonizacja

Uwagi

↑ Inskrypcja z listą członków i wysokością ich danin do skarbca związku z 425/424 roku p.n.e. jest częściowo uszkodzona, a nazwa Kerasus jest z jedną z tych, które badacze zrekonstruowali, patrz: Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958; Bravo i in. 2009 ↓, s. 617.

Przypisy

↑ ^a ^b ^c Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958.
↑ Encyclopedia of Classical Sites 1976 ↓, s. 448; Bravo i Wipszycka 1988 ↓, s. 176 (mapa); Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958; Bravo i in. 2009 ↓, s. 623.
↑ ^a ^b Encyclopedia of Classical Sites 1976 ↓, s. 448.
↑ Bravo i in. 2009 ↓, s. 609.
↑ Bravo i in. 2009 ↓, s. 617.
↑ Encyclopedia of Classical Sites 1976 ↓, s. 448; Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958.
↑ Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958–959.

Bibliografia

Benedetto Bravo, Ewa Wipszycka: Historia starożytnych Greków. T. I: Do końca wojen perskich. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988. ISBN 83-01-06654-7.
Benedetto Bravo, Marek Węcowski, Ewa Wipszycka, Aleksander Wolicki: Historia starożytnych Greków. Wyd. 1. T. II: Okres klasyczny. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2009. ISBN 978-83-235-0412-2.
An Inventory of Archaic and Classical Poleis. Red. Mogens Herman Hansen, Thomas Heine Nielsen. Oxford-New York: Oxford University Press, 2004. ISBN 0-19-814099-1.
D.R. Wilson: Kerasous. W: The Princeton Encyclopedia of Classical Sites. Red. Richard Stillwell. Princeton: Princeton University Press, 1976, s. 448. ISBN 0-691-03542-3.

[5] Inskrypcja z listą członków i wysokością ich danin do skarbca związku z 425/424 roku p.n.e. jest częściowo uszkodzona, a nazwa Kerasus jest z jedną z tych, które badacze zrekonstruowali, patrz: Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958; Bravo i in. 2009 ↓, s. 617.

[I-1] Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958.

[2] Encyclopedia of Classical Sites 1976 ↓, s. 448; Bravo i Wipszycka 1988 ↓, s. 176 (mapa); Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958; Bravo i in. 2009 ↓, s. 623.

[E-3] Encyclopedia of Classical Sites 1976 ↓, s. 448.

[4] Bravo i in. 2009 ↓, s. 609.

[6] Bravo i in. 2009 ↓, s. 617.

[7] Encyclopedia of Classical Sites 1976 ↓, s. 448; Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958.

[8] Inventory of Poleis 2004 ↓, s. 958–959.

[1]

[2]

[3]

[4]

[a]

[5]

[6]

[7]