Kimberly Kagan

Kimberly Kagan

Kimberly Kagan w Kabulu, 2010
Państwo działania	Stany Zjednoczone
Data urodzenia	1972
Zawód, zajęcie	historyczka wojskowości, analityczka
doktor historii
Specjalność: historia wojskowości, polityka bezpieczeństwa
Alma Mater	Uniwersytet Yale
Praca zawodowa
Instytucja	Institute for the Study of War
Stanowisko	założycielka i prezes
Okres zatrudn.	od 2007
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kimberly Ellen Kagan (ur. 1972) – amerykańska historyczka wojskowości i analityczka polityki bezpieczeństwa, założycielka i prezes Institute for the Study of War w Waszyngtonie. Wykładała m.in. w West Point, na Uniwersytecie Yale, Uniwersytecie Georgetown i American University w Waszyngtonie^[1][2].

Ukończyła studia licencjackie z cywilizacji klasycznej na Uniwersytecie Yale, gdzie uzyskała także stopień doktora historii. Była National Security Fellow w Olin Institute for Strategic Studies na Uniwersytecie Harvarda w latach 2002–2003 oraz Olin Postdoctoral Fellow in Military History w programie International Security Studies na Uniwersytecie Yale w latach 2004–2005^[1].

Wykładała w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point, na Uniwersytecie Yale, Uniwersytecie Georgetown i American University^[1][2].

W 2007 założyła Institute for the Study of War, amerykański think tank zajmujący się analizą konfliktów zbrojnych, polityki bezpieczeństwa i spraw wojskowych^[1].

Kagan uczestniczyła w pracach zespołów doradczych związanych z amerykańskimi operacjami w Iraku i Afganistanie. W październiku 2008 i 2009 brała udział w pracach Joint Campaign Plan Assessment Team dla Multi-National Force–Iraq i U.S. Mission–Iraq. W styczniu 2009 uczestniczyła w przeglądzie strategicznym CENTCOM, a w czerwcu i lipcu 2009 była członkinią zespołu oceny strategicznej generała Stanleya McChrystala w Kabulu^[1].

W latach 2010–2011 przebywała w Afganistanie jako cywilna doradczyni dowództwa ISAF, pracując przy projektach specjalnych dla generałów Davida Petraeusa i Johna Allena^[2]. W 2012 „The Washington Post” opisał jej i Fredericka Kagana współpracę z Petraeusem jako nietypowy model dostępu cywilnych analityków do dowództwa i informacji wojskowych^[3].

W latach 2013–2016 była współpracowniczką Working Group on the Role of Military History in Contemporary Conflict w Hoover Institution^[2].

Jest autorką książek The Eye of Command oraz The Surge: A Military History, a także redaktorką tomu The Imperial Moment^[1][2]. Publikowała również teksty m.in. w „The Wall Street Journal”, „The New York Times” i „Foreign Policy”^[1].

Wybrane publikacje:

• The Eye of Command, University of Michigan Press, 2006^[4].
• The Surge: A Military History, Encounter Books, 2009^[5].
• The Imperial Moment, red., Harvard University Press, 2010^[1].

Za służbę jako cywilna wolontariuszka podczas misji w Afganistanie została wyróżniona przez przewodniczącego Kolegium Połączonych Szefów Sztabów admirała Mike’a Mullena Distinguished Public Service Award, najwyższym wyróżnieniem przyznawanym przez przewodniczącego osobom cywilnym niezatrudnionym w Departamencie Obrony Stanów Zjednoczonych^[2].

• Profil w Institute for the Study of War
• Profil w C-SPAN