Klasztor Panny Marii

Klasztor Panny Marii
دير السيدة العذراء بالمحرق
Dajr al-Muharrak, Dayr al-Muḩarrak
Ilustracja
Państwo

 Egipt

Miejscowość

El-Qusiya, muhafaza Asjut

Kościół

Koptyjski Kościół Ortodoksyjny

Rodzaj klasztoru

męski

Liczba zakonników (2015)

120

Obiekty sakralne
kościół

Najświętszej Marii Panny lub Namaszczenia (XII-XIII lub XVI w.)

kościół

św. Michała (VII w.)

kościół

św. Jerzego (XIX w.)

kościół

Najświętszej Marii Panny (nowy, z 1964 roku)

Założyciel klasztoru

Pachomiusz Starszy

Data budowy

IV w.

Położenie na mapie Egiptu
Mapa konturowa Egiptu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Klasztor Panny Marii”
Ziemia27°23′04″N 30°46′42″E/27,384516 30,778340
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Klasztor Panny Marii[1] (arab. دير السيدة العذراء بالمحرق, Dajr al-Muharrak, Dayr al-Muḩarrak[1] = Spalony klasztor[2]) – koptyjski klasztor pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, położony w El-Qusiya, w muhafazie Asjut w północnym Egipcie (60 km od Asjut i 327 km na południe od Kairu[3]). Tradycja kościoła koptyjskiego utożsamia miejsce, w którym zlokalizowany jest klasztor, z jedną z lokalizacji, w których miała się mieszkać Święta Rodzina podczas prześladowań Heroda Wielkiego. Klasztor funkcjonuje od IV w. do czasów współczesnych[2].

Lokalizacja i nazwa

Klasztor Panny Marii położony jest w El-Qusiya (Qusquam), w muhafazie Asjut w północnym Egipcie (60 km od Asjut i 327 km na południe od Kairu[3]). Lokalizacja klasztoru jest stosunkowo nietypowa, bowiem większość eremów koptyjskich w Egipcie była lokowana na pustyni (Wadi an-Natrun, pustynia Arabska)[4]. W języku arabskim erem nazywany jest Dajr al-Muharrak, Dayr al-Muḩarrak[1], co oznacza Spalony klasztor[2][3]. Określenie to nawiązuje do częściowego spalenia klasztoru przez najeźdźców w wiekach średnich[3]. Wspólnota klasztorna składa się z około 120 mnichów[2]. Na przestrzeni stuleci, z tej wspólnoty zakonnej wywodziło się czterech koptyjskich patriarchów Aleksandrii[4].

Kościół św. Michała w donżonie

Historia

Zgodnie z tradycją koptyjską, klasztor został wzniesiony w miejscu, które miało stanowić jedną z wielu lokalizacji, w których miała się zatrzymać Święta Rodzina i mieszkać przez 6 miesięcy i 10 dni po ucieczce z Palestyny podczas prześladowań Heroda Wielkiego. Do wsi El-Qusiya mieli dotrzeć drogą wodną, płynąc z Maadi do Górnego Egiptu łodzią[3]. Tradycja stanowi, że klasztorny kościół Namaszczenia (church of al Azraq) jest wzniesiony w miejscu groty, która miała stanowić schronienie i ma być najstarszym chrześcijańskim miejscem sprawowania kultu, konsekrowanym około 60 roku[2]. Koptowie nazywają to miejsce „Drugim Betlejem”[3]. Bardziej pewnym jest fakt istnienia w tym miejscu wspólnoty eremickiej w IV wieku[2]. Założenie tej wspólnoty przypisywane jest twórcy pierwszej reguły zakonnej Pachomiuszowi Starszemu (Anba Bakhum), lub jego bezpośrednim następcom[4]. Wspólnota klasztorna kultywuje kulturę i język koptyjski. Do XIX wieku mnisi (było ich wówczas w klasztorze 190) mówili w tym języku. Współcześnie, w przeciwieństwie do innych klasztorów koptyjskich, w których liturgia sprawowana jest po arabsku, językiem liturgicznym jest język koptyjski[2].

Architektura

Klasztor zajmuje teren o kształcie trapezoidalnym, o wymiarach 275m × 155m[4]. Klasztorny kościół Najświętszej Marii Panny[4], zwany także kościołem Namaszczenia, jest datowany na XII-XIII[2] lub XVI wiek. W kościele zachowany jest ołtarz w kształcie steli, datowany na 11 grudnia 747[4]. Nietypowym rozwiązaniem architektonicznym jest wyposażenie go w dwa ikonostasy. Zlokalizowany w pobliżu czterokondygnacyjny, klasztorny donżon pochodzi z VII wieku i był przebudowywany w XII i XX w. Wieża była przygotowana na czas wrogich najazdów i była wyposażona tak, by wspólnota mogła w niej funkcjonować przez dłuższy czas. Jest w niej także kościół (pod wezwaniem św. Michała), refektarz, a nawet miejsce pochówków. Klasztorny kościół św. Jerzego (Mar Girgis) został wzniesiony w 1880 za zgodą sułtana Imperium Osmańskiego[2], zaś w 1964 poświęcono kolejny, nowy kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny[4].

Przypisy

  1. ↑ a b c Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Nazewnictwo Geograficzne Świata – Zeszyt 2 (Bliski Wschód). Warszawa: Instytut Geodezji i Kartografii, 2004, s. 58. ISBN 978-83-254-0825-1.
  2. ↑ a b c d e f g h i Anthony Sattin, Jessica Lee: Lonely Planet: Egypt. Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 512. ISBN 978-1-74360-548-6.
  3. ↑ a b c d e f Jimmy Dunn: The Monastery of the Holy Virgin Mary (Muharraq Monastery). Tour Egypt. [dostęp 2017-06-29]. (ang.).
  4. ↑ a b c d e f g Otto Friedrich August Meinardus: Two Thousand Years of Coptic Christianity. American Univ in Cairo Press, 2002, s. 344. ISBN 978-977-424-757-6.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya