Klasztor Ursberg

Klasztor Ursberg
Kloster Ursberg
Ilustracja
Widok z lotu ptaka na kompleks
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Bawaria

Miejscowość

Ursberg

Kościół

rzymskokatolicki

Rodzaj klasztoru

Opactwo

Właściciel

Norbertanie

Obiekty sakralne
Kościół

św. Jana Ewangelisty

Styl

barok, rokoko

Data budowy

1119–1125

Data zamknięcia

3 lutego 1803

Położenie na mapie Bawarii
Mapa konturowa Bawarii, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Klasztor Ursberg”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, na dole znajduje się punkt z opisem „Klasztor Ursberg”
Ziemia48°15′59″N 10°26′42″E/48,266389 10,445000
Multimedia w Wikimedia Commons

Klasztor Ursberg (niem. Kloster Ursberg) – dawne opactwo norbertanów znajdujące się w niemieckiej gminie Ursberg, w kraju związkowym Bawaria. Od 1884 roku siedziba domu opieki, prowadzonego od 1897 roku przez siostry z Kongregacji św. Józefa. Dawny kościół klasztorny jest główną świątynią parafii św. Jana Ewangelisty, należącej do diecezji Augsburga[1].

Historia

W X wieku na wzgórzu w Ursbergu wzniesiono zamek Michelsberg, nazywany tak od znajdującej się na jego terenie kaplicy św. Michała. W 1119 roku Werner von Schwabegg założył pod zamkiem klasztor, do którego ok. 1125 roku przybyli norbertanie, tworząc tu swoją pierwszą placówkę w południowych Niemczech. Zakonnicy z Ursbergu założyli następnie takie klasztory jak Osterhofen(inne języki), Roggenburg, Schäftlarn czy Neustift(inne języki). Jednym z prepozytów był Grimo, czczony w Kościele katolickim jako błogosławiony. W 1143 roku placówka uzyskała status klasztoru cesarskiego. Do ok. 1320 roku funkcjonowała jako klasztor podwójny. Klasztor uzyskał godność opactwa najpóźniej w 1365 roku, a w 1418 roku opaci uzyskali prawo do używania insygniów biskupich.

Klasztor został splądrowany i spalony podczas wojny chłopskiej w 1525 roku. W 1632 roku kompleks ponownie spłonął podczas ataku wojsk szwedzkich w okresie wojny trzydziestoletniej. Zakonnicy wrócili do klasztoru w 1644 roku, a w 1674 roku ukończyli jego odbudowę. W 1776 roku kompleks klasztorny przebudowano w stylu rokokowym[2]. W kościele zainstalowano wówczas 26-głosowe organy autorstwa Johanna Nepomuka Holzheya(inne języki)[3], ten sam organmistrz wykonał w latach 1777–1778 mniejsze, 11-głosowe organy w prezbiterium[4]. W skład majątku klasztornego wchodziły miejscowości: Ursberg, Attenhausen(inne języki), Bayersried(inne języki), Billenhausen(inne języki), Edenhausen(inne języki), Mindelzell(inne języki) i Oberrohr(inne języki). Opactwo prowadziło browar, hodowlę owiec, cegielnię, warsztat kołodzieja, warsztat bednarski, dwa młyny, piekarnię i osiem stawów rybnych. W 1793 roku wzniesiono nowy budynek szkoły łacińskiej, a w 1796 roku wyremontowano bibliotekę klasztorną[2].

3 września 1802 roku, w okresie sekularyzacji, klasztor został zajęty przez wojska bawarskie, a 3 lutego 1803 placówkę oficjalnie rozwiązano. Majątek opactwa zlicytowano, kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny. Wiosną 1804 roku ulokowano tu sąd, urząd skarbowy i urząd leśny. Części mnichów pozwolono jednak pozostać w kompleksie. W 1839 roku sąd przeniósł się do Krumbach, a w 1882 roku zabudowania opuścił urząd skarbowy. W 1884 roku obiekt zakupił ks. Dominikus Ringeisen (1835–1904), który założył tu dom opieki dla osób niewidomych, głuchoniemych, niepełnosprawnych umysłowo i epileptyków. Do opieki nad pacjentami sprowadzono dwie siostry franciszkanki z Klasztoru Kaufbeuren(inne języki). W 1897 roku ks. Ringeisen, wówczas proboszcz parafii w Ursbergu, założył Kongregację św. Józefa – wspólnotę sióstr żyjących wg reguły św. Franciszka[2]. Na potrzeby tej instytucji w latach 1901–1904 wzniesiono nowe zabudowania na zachód od istniejącego kompleksu[5].

Po przejęciu władzy przez nazistów przymusowo wysterylizowano 227 pacjentów, głównie mężczyzn. W latach 1940–1941 199 pacjentów wywieziono do Zamku Hartheim koło Linzu, gdzie zamordowano ich z użyciem gazu bojowego w ramach akcji T4. Kolejnych 180 pacjentów zmarło wskutek głodu i celowego zaniedbania. Podczas II wojny światowej mieścił się tu szpital wojskowy Wehrmachtu, przeniesiono tu z Monachium Instytut dla Niewidomych i kwaterowano tu zakonnice, które straciły dach nad głową wskutek działań wojennych. Po zakończeniu wojny funkcjonował tu obóz dla uchodźców z Bukowiny[2].

Kompleks gruntownie wyremontowano w latach 70. XX wieku. Od 1996 roku funkcjonuje kościelna fundacja Dominikus-Ringeisen-Werk, która prowadzi w Ursbergu sanatorium, dom opieki, uczelnię, gospodę z browarem i muzeum klasztorne. Opiekę nad kompleksem wciąż sprawują siostry z Kongregacji św. Józefa[2]. W 1999 roku XVIII-wieczne organy kościoła klasztornego zostały odrestaurowane przez warsztat Johannes Klais Orgelbau(inne języki) z Bonn[3].

Galeria

  • Zabudowania klasztorne
    Zabudowania klasztorne
  • Fasada kościoła
    Fasada kościoła
  • Wnętrze kościoła
    Wnętrze kościoła
  • Organy
    Organy

Przypisy

  1. ↑ Ursberg: St. Johannes Evangelist [online], Bistum Augsburg [dostęp 2026-07-22] (niem.).
  2. ↑ a b c d e Haus der Bayerischen Geschichte - Klöster in Bayern [online], hdbg.eu [dostęp 2026-07-22].
  3. ↑ a b Ursberg, Klosterkirche (Hauptorgel) – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2026-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-15] (niem.).
  4. ↑ Ursberg, Klosterkirche (Chororgel) – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2026-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-09] (niem.).
  5. ↑ Unsere Geschichte [online], drw.de [dostęp 2026-07-22].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya