Konrad Kolszewski

Konrad Kolszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 czerwca 1881
Gliwice

Data i miejsce śmierci

styczeń 1945
w drodze do Sachsenhausen

Zawód, zajęcie

prawnik, adwokat

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi (II RP) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal 3 Maja Komandor Orderu Korony Włoch Oficer Orderu Korony Włoch Kawaler Orderu Palm Akademickich (Francja)
Multimedia w Wikimedia Commons

Konrad Kolszewski (ur. 9 czerwca 1881 w Gliwicach, zm. w styczniu 1945 w drodze do Sachsenhausen) – polski adwokat, obrońca w procesie dzieci wrzesińskich, działacz społeczny, znawca i kolekcjoner dzieł sztuki.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Józefa i Wandy z Keglów. W 1900 ukończył gimnazjum w Wągrowcu. Studiował na uniwersytetach w Monachium, Berlinie (doktorat w 1903), Wrocławiu, Londynie, Szkole Nauk Politycznych w Paryżu oraz w Seminarium Języków Wschodnich i Akademii Administracyjnej w Berlinie[1]. Był pracownikiem Komisji Kosztów Sądowych Tymczasowej Rady Stanu[2], wykładowcą na Uniwersytecie Poznańskim i Uniwersytecie Jagiellońskim (prawo administracyjne i polityczne zaboru pruskiego), a także uczestnikiem głośnych procesów politycznych, np. dzieci wrzesińskich. Był członkiem Towarzystwa Czytelni Ludowych, oraz jednym z inicjatorów Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu[3]. Jako jedyny Polak zasiadał w Radzie Miejskiej m. Poznania (1908–1918). Od 22 września 1909 był mężem Janiny Półkozic-Rymarkiewicz, wnuczki prof. Jana Rymarkiewicza[1].

W czasie I wojny światowej został wcielony do wojska niemieckiego, przydzielony do Warszawy w charakterze obrońcy wojskowego przy sądzie najwyższym (1917–1918). Od marca 1917 działał w POW. Uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Warszawie. Współdziałał w powstaniu wielkopolskim i powstaniach śląskich. Współorganizował niedoszłe powstanie kaszubskie w Kartuzach. Czynnie uczestniczył w akcji plebiscytowej na Warmii, Mazurach i Górnym Śląsku[1]. Brał udział w pracach Delegacji Polskiej na Konferencję Pokojową w Wersalu przy premierze Ignacym Paderewskim. Jako prawnik podróżował do Genewy, Londynu, Drezna w misjach dyplomatycznych i handlowych. Pod koniec wojny brał czynny udział w początkowej fazie organizacji polskiego sądownictwa, a w 1919 r. został pierwszym prezesem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Piastował stanowisko prezesa AZS Poznań w latach 1922–1927. Był także działaczem piłkarskim. Udzielał się w organizacjach kombatanckich[4].

W 1933 objął prezesurę Stowarzyszenia Polonia-Italia w Poznaniu, pierwszej w Poznaniu i w Wielkopolsce organizacji polsko-włoskiej, która powstała w 1926 roku jako poznański oddział rzymskiego Stowarzyszenia Dante Alighieri (Società Dante Alighieri). Stowarzyszenie rozwijało intensywną działalność popularyzującą włoską kulturę, literaturę i język wśród mieszkańców Poznania i regionu. W czasie jego prezesury w latach 30. XX w. członkowie Stowarzyszenia „Polonia-Italia” wraz z mieszkańcami miasta regularnie uczestniczyli w uroczystościach, upamiętniających udział włoskiego żołnierza Novizzo Cittadiniego w Powstaniu Wielkopolskim[3][5][6].

Dzięki niemu Biblioteka Uniwersytecka w Poznaniu wzbogaciła księgozbiór. Muzeum Narodowemu w Poznaniu przekazał kolekcję masek mumiowych z Deir el Bahari, które otrzymał w prezencie od brytyjskiego wicekróla Egiptu[3].

We wrześniu 1939 brał udział w pracach Sądu Wojennego w Warszawie. Aresztowany 1944 roku[4]. Uwięziony w Poznaniu, w Domu Żołnierza, torturowany i przekazany do Obozu w Żabikowie 11 stycznia 1945 roku. Stamtąd ewakuowany ostatnim transportem więźniów (21/22 stycznia 1945) i zamordowany w drodze do obozu w Sachsenhausen, 25 stycznia 1945 roku[7].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 146–147. [dostęp 2021-08-02].
  2. ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 225.
  3. ↑ a b c Sebastian Chosiński, Danuta Chosińska, Konrad Kolszewski – prawnik, powstaniec, patriota [online], Wągrowiec1381. Archiwum społeczne, 17 sierpnia 2017.
  4. ↑ a b Pamiątki po Konradzie Kolszewskim [online], Muzeum Martyrologiczne w Żabikowie [dostęp 2021-05-06].
  5. ↑ Stanisław Sierpowski, O Powstaniu Wielkopolskim w jego setną rocznicę : aspekty międzynarodowe, regionalne i lokalne, 2019, ISBN 978-83-7986-236-8.
  6. ↑ Anna Ziółkowska, Konrad Kolszewski: działacz społeczno-polityczny, miłośnik sztuki, przyjaciel artystów, Żabikowo: Muzeum Martyrologiczne, 2017, ISBN 83-937352-9-7, OCLC 1030556577.
  7. ↑ Ryszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s. 56, ISBN 83-232-0356-3.
  8. ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 94 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya