Kornikojad

Kornikojad
Nudobius
Thomson, 1860
Ilustracja
Kornikojad świerkowy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

kusakowate

Podrodzina

kusaki

Plemię

wydłużaki

Rodzaj

Nudobius

Typ nomenklatoryczny

Staphylinus lentus Gravenhorst

Synonimy
  • Pedinolinus Bernhauer, 1912

Kornikojad[1] (Nudobius) – rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.

Rodzaj ten został wprowadzony w 1860 roku przez Carla Gustafa Thomsona[2].

Chrząszcze o silnie wydłużonym ciele. Głowa ma słabo widoczne, płytkie, silnie zbieżne ku tyłowi zewnętrzne bruzdy czołowe, wyraźne środkowe bruzdy czołowe, przednią krawędź czoła między bruzdami środkowymi mocno wystającą w przód oraz słabo zaokrąglone, kilkakrotnie dłuższe od oczu skronie. Dłuższe od głowy czułki mają nasadowy człon maczugowaty, a człony od czwartego wzwyż niespłaszczone. Aparat gębowy cechują silne żuwaczki z dużym, tępym zębem pośrodku długości krawędzi wewnętrznej. Głaszczki szczękowe mają człon końcowy nieco dłuższy i nieco węższy od poprzedniego. Przedplecze ma boczny brzeg w tylnej połowie długości zagięty w dół i na poziomie przednich bioder połączony z dolną krawędzią epipleury przedtułowia. Odnóża są krępo zbudowane, o goleniach uzbrojonych kolcami[3].

Przedstawiciele rodzaju występują w krainach: palearktycznej, nearktycznej, neotropikalnej i etiopskiej[2]. Żyją na drzewach[3]. W Polsce stwierdzono tylko kornikojada świerkowego[4] (zobacz też: kusakowate Polski)

Należy tu 45 opisanych gatunków[2]:

Przypisy

  1. Andrzej Szujecki: Kusakowate (Staphylinidae) lasów Polski. Aspekt różnorodności i monitoringu zooindykacyjnego. Warszawa: Lasy Państwowe, 2017. ISBN 978-83-65659-00-2.
  2. a b c Lee H. Herman. Catalog of the Stapylinidae (Iscecta:Coleoptera). 1758 to the End of Second Millenium. VI Staphylinine Group (Part 3). Staphylininae: Staphylinini (Quediina, Staphylinina, Tanygnathinina, Xanthopygina), Xantholinini. Staphylinidae incertae sedis. Fossils, Protactinae†. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 265, s. 3021–3840, 2001. 
  3. a b Andrzej Szujecki: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XIX Chrząszcze - Coleoptera z. 24 d Kusakowate - Staphylinidae: Wydłużaki - Xantholininae. Warszawa: PWN, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1976.
  4. A. Melke: Nudobius. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2018-09-23].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya