Korowai
 Mężczyzna z ludu Korowai | |
| Populacja |
3–4 tys. |
|---|---|
| Miejsce zamieszkania | |
| Język | |
| Religia |
chrześcijaństwo, wierzenia tradycyjne |
| Grupa | |
Korowai, także: Kolufo, Korowajowie[1] – lud papuaski z indonezyjskiej części Nowej Gwinei. Według szacunków Joshua Project populacja Korowai wynosi 3–4 tys. osób[2].
Pierwszy udokumentowany kontakt zewnętrzny z ludem Korowai miał miejsce w 1974 roku[3]. Posługują się własnym językiem korowai[4] (dialekty: północny, południowy)[5], a część z nich zna także języki indonezyjski[6] i malajski papuaski[7]. Użycie tych języków jest silnie ograniczone. Osoby ze znajomością języka narodowego to przede wszystkim osoby młodsze[5].
Korowajowie uzyskali krajowy i międzynarodowy rozgłos za sprawą pogłoski, jakoby praktykowali kanibalizm[8]. Antropolodzy przypuszczają, że kanibalizm przestał być praktykowany przez klany Korowai, które miały częsty kontakt z osobami z zewnątrz[9][10]. Nowsze doniesienia sugerują, że niektóre klany zostały nakłonione do promowania miejscowej turystyki poprzez utrwalanie mitu, że kanibalizm jest wciąż trwającą praktyką[11].
Rozniosła się także pogłoska, jakoby Korowajowie żyli w wysokich domkach budowanych na drzewach[12][13][14]. Zostali przedstawieni w odcinku serialu dokumentalnego Planeta ludzi, w którym wprowadzali się do domu zbudowanego wysoko na drzewie[15]. Później stacja BBC wydała oświadczenie, w którym ujawniła, że domy zostały zbudowane na potrzebę zagranicznych filmowców[15].
Nazwa „Korowai”, używana w języku indonezyjskim, została nadana przez osoby z zewnątrz. Sama ludność Korowai określa się jako bolü-anop („osoba z terytorium klanu”), a swój język nazywa bolü-aup lub bolü-an-aup („język rodzimy”)[16]. W języku korowai spotykane są też określenia kolufo-anop (ludność Korowai) i kolufo-aup (język korowai)[17]. Egzonim „Korowai” to indonezyjska adaptacja wyrazu kolufo[18].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Korowajowie: kanibale rozsmakowani w robakach. PolskieRadio.pl, 2014-03-26. [dostęp 2020-06-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-13)].
- ↑ Korowai in Indonesia. Joshua Project. [dostęp 2025-12-20]. (ang.).
- ↑ Kaleena Fraga: Inside The Korowai Tribe, The Indigenous Indonesians Who May Be The Last Cannibals On Earth. All That’s Interesting, 2024-08-07. [dostęp 2025-12-20]. (ang.).
- ↑ M. Junus Melalatoa, Ensiklopedi suku bangsa di Indonesia: Jilid A–K, Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1995, s. 419, OCLC 1027454469 [dostęp 2022-08-03] [zarchiwizowane z adresu 2022-08-03] (indonez.).
- ↑ a b David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Korowai, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-08-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Stasch 2007 ↓, s. 100.
- ↑ Vries 2012 ↓, s. 18–19.
- ↑ Despian Nurhidayat: Suku Korowai Menghadapi Perubahan Zaman. Media Indonesia, 2019-02-24. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (indonez.).
- ↑ Annetta Black: Korowai Tree Houses. Atlas Obscura. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (ang.).
- ↑ Erica Tennenhouse: Modern-Day Human Cannibalism. The Science Explorer, 2016-07-26. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (ang.).
- ↑ John Garnaut: Cannibals may be feeding the lies. The Sydney Morning Herald, 2006-09-18. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (ang.).
- ↑ Takto žije posledný kmeň kanibalov na svete. JOJ Miesto pre muža. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (słow.).
- ↑ Ľuboš Belko: Táto civilizácia nemala tušenie o zbytku sveta. Objavili sa nové fotografie kmeňa kanibalov z divočiny ukrytej v Oceánii. interez.sk, 2017-08-20. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (słow.).
- ↑ Peter Hutchison. Indonesian tribe officially recognised as ‘tree-dwellers’. „The Telegraph”, 2010-07-08. ISSN 0307-1235. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z adresu 2020-02-18]. (ang.).
- ↑ a b Plemię żyjące w koronach drzew było zmyślone? BBC potwierdza pogłoski o przekłamaniach. Wprost, 2018-04-05. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)].
- ↑ Vries 2012 ↓, s. 12–13.
- ↑ Stasch 2007 ↓, s. 102–103.
- ↑ Vries 2012 ↓, s. 13.
Bibliografia
- Rupert Stasch, Demon Language: The Otherness of Indonesian in a Papuan Community, [w:] Miki Makihara, Bambi B. Schieffelin (red.), Consequences of Contact: Language Ideologies and Sociocultural Transformations in Pacific Societies, New York: Oxford University Press, 2007, s. 96–124, DOI: 10.1093/acprof:oso/9780195324983.003.0005, ISBN 978-0-19-532498-3 (ang.).
- Lourens de Vries, Speaking of clans: language in Awyu-Ndumut communities of Indonesian West Papua, „International Journal of the Sociology of Language”, 2012 (214), 2012, s. 5–26, DOI: 10.1515/ijsl-2012-0018, ISSN 1613-3668 [dostęp 2024-01-09] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.