Kotew

Kotew (spotyka się też określenia ankier, ankra, kotwa, kołek, dybel lub łącznik) – element konstrukcji stosowany do mocowania (kotwienia) monolitycznego podłoża, rzadziej do mocowania podłoża z otworami takiego jak cegły kratówki lub pustaki stropowe, stopy słupa z fundamentem, wsporników lub belek do słupów lub ścian, płyt okładzinowych itp.[1][2][3]

Zazwyczaj jest to poziomy pręt ściągający elementy konstrukcji, np. przeciwległe mury, słupy czy filary, chroniąc je przed rozchyleniem lub obrotem. Stosowany również przy sklepieniach. Przechodził na wylot przez spinany element, końce chronione są przed wysunięciem przy pomocy tzw. przewłoczki, często widocznej po zewnętrznej stronie konstrukcji. Przewłoczki pełniły też funkcje dekoracyjne[2][3].

Kotwy często używano w gotyckiej architekturze Włoch, w krużgankach renesansowych pałaców[3] oraz na Śląsku, gdzie kotwienie budynków rozpoczęło się na początku XX wieku[4], w celu zabezpieczenia starszych budynków przed uszkodzeniem w wyniku drążenia tuneli przy wydobywaniu węgla[potrzebny przypis]. Kotwy stosuje się także w celu wzmocnienia tuneli kopalnianych[5].

  • Kotwy przy kolumnach w krużgankach na Wawelu w Krakowie
    Kotwy przy kolumnach w krużgankach na Wawelu w Krakowie
  • Ankry na zamku w Bojnicach (2012)
    Ankry na zamku w Bojnicach (2012)
  • Kotew ozdobna
    Kotew ozdobna
  • Kotew talerzowa
    Kotew talerzowa
  • Zdemontowana kotew
    Zdemontowana kotew
  • Kotew ściągająca
    Kotew ściągająca

Przypisy

  1. ↑ Szolginia 1982 ↓, s. 183.
  2. ↑ a b Kubalska-Sulkiewicz, Bielska-Łach i Manteuffel-Szarota 2007 ↓, s. 183.
  3. ↑ a b c Sztuka świata 2013 ↓, t. 17, s. 347.
  4. ↑ Waldemar Jama | Ankry – śląskie rydwany. [dostęp 2023-10-28].
  5. ↑ Tadeusz Stepinski. Badanie kotew kopalnianych przy użyciu fal prowadzonych. „Badania Nieniszczące i Diagnostyka”. 1–4, s. 18, 2020. 

Bibliografia

  • Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. 1982. ISBN 83-204-0291-3.
  • Sztuka świata. Słownik terminów tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013. ISBN 978-83-213-4726-4.
  • Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-12365-9.


Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya