Kotoń
Kotoń – masyw górski w Beskidzie Makowskim[1], wchodzący w skład Pasma Koskowej Góry. Najwyższym szczytem jest Solnisko (857 m)[2], zwane również Kotoniem. W niektórych opracowaniach masyw Kotonia nazywany jest Kotuniem[3].
Topografia pasma Kotoń
Masyw Kotonia (Kotunia) tworzy pasmo o długości 18 km, szerokości około 10 km[3]. Ciągnie się od przełęczy Dział (601 m) na zachodzie, po dolinę Raby na wschodzie. Północne, krótkie i strome stoki opadają do doliny Trzebuńki, południowe, dłuższe i bardziej łagodne, do doliny Krzczonówki. W stokach tych, zwłaszcza południowych występują boczne grzbiety, oddzielone dolinami potoków. Najdłuższy z bocznych grzbietów opada w południowo-wschodnim kierunku poprzez Ostrysz (701 m) i Góreckowo (519 m) do Pcimia. Grzbiet główny jest wyrównany. a jego najwyższa część ma wysokość około 750 m n.p.m. Jest w nim kilka mało wybitnych wierzchołków. Od zachodu na wschód są to[4][2]:
- Balinka, 708 m
- Jaworzyński Wierch (Gorylka), 782 m
- Groń (Kotoń Zachodni), 766 m
- Solnisko (Kotoń), 857 m
- Gronik (Pękalówka), 839 m
Opis pasma
Całe pasmo znajduje się w zlewni Raby. Grzbiety zbudowane są z dość odpornych na wietrzenie piaskowców magurskich. Miejscami jednak, np. po południowej stronie Jaworzyńskiego Wierchu, występują miękkie łupki. W miejscach tych powstały przełęcze. Najwyższy wierzchołek – Solnisko (zwane też Kotoniem) jest trzecim pod względem wysokości w Paśmie Koskowej Góry – 857 m. Pasmo Kotonia jest zalesione, ale od południowej i wschodniej strony wysoko, w niektórych miejscach niemal pod same wierzchołki, podchodzą pola i zabudowania miejscowości Tokarnia, Zawadka, Krzczonów i Pcim. Tuż pod wierzchołkiem Gronika znajduje się duża polana Pękalówka[4]. Dawniej polan było znacznie więcej, jednak z powodu nieopłacalności zaprzestano ich użytkowania i stopniowo zarastają lasem, zaś wiele dawniej ornych pól zamienia się na łąki i pastwiska[3].
Na północno-wschodnich stokach Kotonia, na Słowiakowej Górze, znajduje się duży głaz zwany Diabelskim Kamieniem[2].
Szlaki turystyczne
Głównym grzbietem biegnie szlak żółty. Odchodzą od niego dwa szlaki łącznikowe[2]:
Pcim – Kotoń – Koskowa Góra – Maków Podhalański
Zębalowa – Tokarnia – Zawadka – Dłużyca
Groń – dolina Trzebuńki – Pasmo Babicy
Przypisy
- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ a b c d Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
- ↑ a b c Dariusz Dyląg, Piotr Sadowski: Beskid Myślenicki. Pruszków: Rewasz, 2005. ISBN 83-89188-41-4.
- ↑ a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.