KrioRus

KrioRus
Państwo

 Rosja

Data założenia

2005

Prezes

Valerija Pride

Adres

Alabuszewo, Moskwa, Rosja

brak współrzędnych
Strona internetowa

KrioRus – znajdująca się w Rosji, pierwsza poza Stanami Zjednoczonymi, jedna z trzech na świecie instytucji oferujących krioprezerwację, posiadających własne pomieszczenia do przechowywania w temperaturze ciekłego azotu ciał pacjentów po oficjalnym stwierdzeniu zgonu.

Założona w 2005 r. przez 8 krioników w ramach projektu Rosyjskiego Ruchu Transhumanistycznego[1], oficjalnie zarejestrowana 3 maja 2006 jako sp. z o.o. Pierwszym dyrektorem był Daniła Miedwiediew (Д.А. Медведев)[2], obecnie firmie przewodzi Valerija Udalova (В.В. Удалова) (Valerija Pride). Głównym naukowcem jest od września 2011 Jurij Piczugin, który dawniej pracował w Cryonics Institute oraz 21st Century Medicine w USA[3][4].

Pierwsza siedziba znajdowała się w miejscowości Alabuszewo (Алабушево) pod Moskwą, zaś na początku 2012 firma przeniosła się w inne miejsce. Szczegóły zostaną ujawnione w komunikacie dla prasy[5].

KrioRus oferuje zarówno możliwość krioprezerwacji całego ciała, jak i samego mózgu. Mózgi pacjenów przechowywane są w 250-litrowym naczyniu Dewara. Pierwszą pacjentką (sam mózg) była Lidia Fedorenko, następnym anonimowy 60-letni mężczyzna[6]. Całe ciała znajdują się we własnoręcznie zbudowanym dewarze, a specjalny duży kriostat jest właśnie konstruowany[7].

Do krioprezerwacji specjaliści z KrioRus stosują krioprotektant na bazie glicerolu, mający za zadanie chronić przede wszystkim mózg.

Do chwili obecnej (kwiecień 2012) w pomieszczeniach KrioRus w ciekłym azocie znajduje się 18 pacjentów ludzkich[8] i kilka zwierząt domowych (2 koty[9][10][11], 5 psów (z Rosji[12][4] i ze Słowenii[13]), 2 ptaki) poddanych krioprezerwacji. Pacjenci ludzcy to głównie obywatele Rosji, a dwoje także Estonii i Holandii[14].

Podpisano 25 kontraktów na krioprezerwację przyszłych pacjentów oraz 32 kontrakty na przechowywanie DNA w ciekłym azocie.

Koszt krioprezerwacji mózgu to 10 000 dolarów (możliwa jest płatność w ratach), zaś całego ciała 30 000 dolarów (ta cena ma wzrosnąć do końca 2012)[15].

Plany na przyszłość obejmują otwarcie centrum badań nad polepszaniem jakości krioprezerwacji.

Zobacz też

Przypisy

  1. О компании „КриоРус”. КриоРус. [dostęp 2011-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-14)]. (ros.).
  2. Дмитрий Черников: Киборги в раю. Ъ-Секрет фирмы, 2008-08-04. [dostęp 2011-07-01]. (ros.).
  3. Danila Miedwiediew: В Москву приехал Юрий Пичугин. 11 września 2011. [dostęp 2012-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-24)]. (ang.).
  4. a b Альта Калер: Ши-тцу отправляется в будущее – крионирование 5-й собаки в России. KrioRus, 26 marca 2012. [dostęp 2012-04-09]. (ros.).
  5. Удалова Валерия Викторовна (Валерия Прайд): Хранилище „КриоРус” сменило свой адрес. 2012-02-10. [dostęp 2012-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-18)]. (ros.).
  6. В криохранилище компании „КриоРус” помещены два первых пациента. KrioRus, 2006-04-29. [dostęp 2011-08-30]. (ros.).
  7. Valerija Udalova: Продолжение строительства дьюара „Анабиоз-1". 2010-03-11. [dostęp 2011-08-30]. (ros.).
  8. Valerija Udalova: 18-й пациент „КриоРуса”. 2011-12-27. [dostęp 2012-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-30)]. (ros.).
  9. Елена Яровикова: Москвичка крионировала любимого кота. Life News, 2011-01-18. [dostęp 2011-01-22]. (ros.).
  10. Valerija Udalova: Второй российский крио-котик. 2011-01-12. [dostęp 2011-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-20)]. (ros.).
  11. Первое в России крионирование кота. KrioRus, 2009-06. [dostęp 2011-08-30]. (ros.).
  12. Елена ПОМЕЛЬНИКОВА: Криосохранение – «путевка в вечность». Газета „Вечерняя Москва”, №11 (24789), 2008-01-24. [dostęp 2011-07-01]. (ros.).
  13. Valerija Udalova: Крионирована первая собака из Европы. 2010-02-17. [dostęp 2011-08-30]. (ros.).
  14. Valerija Udalova: 11-й криопациент в России. 2009-08-05. [dostęp 2011-08-30]. (ros.).
  15. Тарифы на крионирование. KrioRus. [dostęp 2012-04-09]. (ros.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya