Krystyna Melion

Krystyna Melion
ciemnowłosa, uśmiechnięta kobieta
Krystyna Melion - portret własny - 1980 r.
Pełne imię i nazwisko

Krystyna Zofia Melion

Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1929
Warszawa

Data i miejsce śmierci

5 grudnia 2021
Warszawa

Miejsce spoczynku

Warszawa, Cmentarz Wojskowy, Kwatera: G III Rząd: URNOWY, Grób: 9

Zawód, zajęcie

reportażystka

Małżeństwo

Zbigniew Melion

Dzieci

Ilona Melion-Kopczewska

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Krystyna Zofia Melion (ur. 6 kwietnia 1929 r. w Warszawie, zm. 5 grudnia 2021 r. tamże) – reportażystka Polskiego Radia.

Życiorys

Członek Armii Krajowej w okresie 07.1943 – 10.1944.

Po wojnie pracowała w warszawskiej poradni psychologicznej dla dzieci i młodzieży jako terapeuta i wizytator środowiskowy.

Od 1958 dziennikarka Polskiego Radia, zatrudniona w Naczelnej Redakcji Literackiej Polskiego Radia. Reportażystka, archiwistka i autorka kilkuset reportaży i dokumentów radiowych. Przedstawicielka i współtwórczyni warszawskiej szkoły reportażu, dążącej do czystej formy, czyli autentycznego dźwięku i głosu bohatera jako najważniejszego budulca opowieści[1]. Autorka wielu audycji dokumentalnych o tematyce II Wojny Światowej, w szczególności dotyczących Powstania Warszawskiego.

W latach 70. i 80. dokumentowała drażliwe tematy społeczne związane z realiami funkcjonowania PRL, w takich reportażach jak „Legitymacja partyjna” czy „Radom 1976” opowiadającym o wydarzeniach radomskich, który musiał czekać na emisję do roku aż do 1990[2][3]. W latach 1975–1980 przedruki reportaży i felietonów publikowane były na łamach czasopisma KONTRASTY – Miesięcznika RSW[4].

Wielokrotnie nagradzana w krajowych i zagranicznych konkursach na reportaż. Reprezentowała Polskie Radio na Festiwalach Radiowo-Telewizyjnych Prix Italia i Prix Futura.

Po przejściu na emeryturę, zaangażowana była w pracę z nowymi pokoleniami reportażystów radiowych i współpracowała z Polskim Radiem.

Wybrane utwory

Reportaże wojenne

  • „Taka zwyczajna sprawa” – Historia życia dziennikarki francuskiej, która w czasie okupacji w Polsce jako żydowskie dziecko była ukrywana przez polskie rodziny. "Babette" wspomina rodzinę Nikodema Brandta, dzięki któremu była bezpieczna po ucieczce z warszawskiego Getta. Po wojnie odnalazła matkę, z którą wyjechała do Francji.
  • „Radiowy Bedeker Warszawski – Warszawskie krzyże powstańcze 1944” – Reportaż z przyznania po raz pierwszy Warszawskich Krzyży Powstańczych 31 lipca 1981 roku. Rozmówcami są pierwsi odznaczeni – Stanisław Sieradzki, Elżbieta Ostrowska i Zenon Wiktorczyk
  • „Kowal miał 14 lat” – Wspomnienia z powstania warszawskiego. Mieczysław Kowalski opowiada o niebezpiecznych wyprawach po żywność i innych akcjach powstańczych, w których uczestniczył mimo bardzo młodego wieku
  • „Cichy front” - Reportaż o organizacji kobiecej niosącej pomoc więźniom, powstałej w początkowym okresie okupacji. Rozmówczynie mówią o schemacie organizacyjnym, o pomocy udzielanej przez rzemieślników i różne firmy, o akcjach dożywiania więźniów Pawiaka oraz organizowaniu pomocy dla rodzin więźniów
  • „Piosenka z barykad” – Wspomnienie Hanny Brzezińskiej, piosenkarki Powstania Warszawskiego, zmarłej w 1998 roku. Przed wojną – aktorka, występowała w epizodycznych rolach, między innymi w słynnych Dziewczętach z Nowolipek
  • „Zwyczajni, prości, nieogromni” – wspomnienia żołnierzy powstańczego Batalionu "Zośka".
  • „Powrót z Hadesu”; „Piosenka z barykad”
  • „Budowałam barykadę” – wspomnienia poetki Anny Świrczyńskiej

Reportaże społeczne

  • „Głębokie zanurzenie” - pierwszy polski reportaż z nagrodą Premios Ondas
  • „Impulsy” – Reportaż nagrany w 1975 r. w Zakładzie dla Dzieci Niewidomych w Laskach. Bohaterowie reportażu – dzieci i ich opiekunowie opowiadają o swoich pasjach, zajęciach, w których uczestniczą i planach na przyszłość
  • „Dwie godziny, 40 minut i 15 sekund byłem z narzeczoną” - opowieść o prowokacji dziennikarskiej, jakiej przed laty dokonały dwie uznane reportażystki: Krystyna Melion i Maria Rosa Krzyżanowska
  • „Cygańskie largo” - Dokument opowiadający o życiu Romów i ich kulturze
  • „Bronek i jego dwójka” - historia przedwojennego radiowego wozu transmisyjnego i jego kierowcy, Bronisława Kozioła

Nagrody i wyróżnienia

  • 1969 – Złoty Mikrofon - za twórczość w dziedzinie radiowego reportażu literackiego (w tym dwukrotne reprezentowanie radiofonii polskiej w konkursie Prix Italia”), z uwzględnieniem dwóch cykli z lat 1968-69: „Na lądzie, morzu i w powietrzu” o życiu współczesnego Wojska Polskiego oraz „Spotkania na tarasie”[1]
  • 1974 – Premio Ondas(inne języki) w Barcelonie (pierwszą dla polskiej radiofonii nagrodę festiwalu) za reportaż „Głębokie zanurzenie” o rekordziście świata w pływaniu stylem klasycznym Marku Petrusewiczu[1]
  • 1980 – Nagroda I Stopnia Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji[1]
  • 2015 – Nagroda Specjalna Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia - dla osoby „która swoją twórczością jak magnes z ogromną siłą przyciągała do Radia różne pokolenia młodych adeptów sztuki reportażu”[5]

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b c d Jan Smyk, Polskie Radio, Antologia polskiego reportażu radiowego, Wydanie pierwsze, Warszawa: Polskie Radio, 2018, str. 226-227, ISBN 978-83-65542-01-4, OCLC 1088987334 [dostęp 2021-12-14].
  2. ↑ Grzegorz Majchrzak, Wierność albo weryfikacja, „Biuletyn IPN Nr 12 (83)”, Instytut Pamięci Narodowej, grudzień 2007, s. 69 [dostęp 2024-11-24] (pol.).
  3. ↑ Janina Jankowska, Sztuka reportażu radiowego [w:] 70 lat Polskiego Radia : 1925-1995, Barbara Górak-Czerska, Stanisław Jędrzejewski (red.), Tenten, 1995, s. 108, ISBN 83-86628-11-1 (pol.).
  4. ↑ Reportaż Radiowy, Publicystyka, „Kontrasty”, Dionizy Sidorski - Redaktor naczelny, Białystok: RSW "Prasa-Książka-Ruch", Przedsiębiorstwo wydawniczo-kolportacyjne, 1975–1980, Kolumna - reportaż radiowy, Numer indeksu: 86458/36274 (pol.).
  5. ↑ Polskie Radio przyznało „Melchiory 2015”, Janina Jankowska i Krystyna Melion z nagrodami specjalnymi [online], www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-12-14] (pol.).
  6. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2005, Monitor Polski 2005 r. nr 83, poz. 1175 [online], Kancelaria Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, 21 września 2005 [dostęp 2021-12-14] (pol.).
  7. ↑ Medale i dyplom dla dziennkarzy i redakcji, "Żołnierz Wolności", nr 288, 5 grudnia 1973, s. 2

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya