Ktokolwiek wie...

Ktokolwiek wie... – polski film obyczajowy z 1966 roku.

• Edward Lubaszenko – dziennikarz
• Zofia Merle – Stefa, siostra zaginionej Marii Ruśniak
• Krystyna Chmielewska – Wisia, pracownica fabryki telewizorów
• Jadwiga Kuryluk – pracownica fabryki telewizorów
• Halina Łuszczewska – krawcowa
• Irena Netto – Gierczycha, sąsiadka Ruśniaków
• Irena Szczurowska – Ela, uczestniczka wycieczki etnografów
• Danuta Wodyńska – praczka dziennikarza
• Alicja Wolska – dziewczyna z parasolką
• Maria Zbyszewska – Helena Perzchałowa
• Antoni Bohdziewicz – redaktor naczelny
• Wiesław Dymny – "Sobiekról"
• Józef Konieczny – szef zmiany w fabryce telewizorów
• Gustaw Lutkiewicz – Czesław Pierzchała
• Edward Rączkowski – kierownik szkoły w rodzinnej wsi Ruśniaków
• Jerzy Turek – ksiądz prowadzący pielgrzymkę
• Zbigniew Zapasiewicz – dziennikarz telewizyjny, przyjaciel bohatera
• Lech Ordon – dziennikarz w redakcji bohatera

Do redakcji zgłasza się kobieta. Prosi dziennikarza o pomoc w odnalezieniu jej siostry - Marii Ruśniak. Kobieta zaginęła dwa tygodnie temu. Jedynym tropem jest stare i niewyraźne zdjęcie dziewczyny. Dziennikarz prowadzi poszukiwania. Zaczyna od fabryki telewizorów, gdzie zaginiona pracowała, ale nikt jej nie poznał bliżej. Małżeństwo, gdzie wynajmowała pokój, także nie jest w stanie nic o niej powiedzieć. Dziennikarzowi wydaje się, że ją widzi wśród pielgrzymujących. Niestety, nie może jej odnaleźć. Redakcja odrzuca jego reportaż, ponieważ za bardzo się zaangażował w tę sprawę, a opublikowanie tekstu może doprowadzić do samobójstwa zaginionej. Dziennikarz nie poddaje się, poznaje tajemniczego przewodnika o pseudonimie "Sobiekról", który prowadzi go na bocznicę kolejową, gdzie stacjonuje młodzieżowy gang. Kiedy pokazują mu dziewczynę, bardzo podobną do Marii, pociąg rusza, a on zostaje wyrzucony z pociągu.

• Warszawa, Gdańsk

• Ktokolwiek wie... w bazie IMDb (ang.)
• Ktokolwiek wie... w bazie Filmweb
• Ktokolwiek wie... w bazie filmpolski.pl
• Zdjęcia z filmu Ktokolwiek wie... w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”