Kwileccy

herb Bieliny
herb Szreniawa
herb Szreniawa (odm.)

Kwileccy (znani już od XIV wieku), majętny ród szlachecki z Wielkopolski, pieczętujący się herbami Bieliny (Byliny), Szreniawa z Krzyżem, i po otrzymaniu tytułu hrabiowskiego herb Kwilecki (odm. Szreniawy z Krzyżem). Ród Kwileckich wziął swoje nazwisko od Kwilcza w Powiecie Poznańskim, (obecnie międzychodzkim), skąd o rodzinie są dowody od 1388r.[1] Członkowie rodu się znaleźli w szeregach rycerstwa, ziemiaństwa, arystokracji, i magnaterii. Pełnili członkowie funkcje m. in. starostów, kasztelanów, senatorów, oficerów wojsk, posłów, i tajnych szambelanów papieskich.[2]

Pozostawili po sobie liczne siedziby, w tym zespół pałacowy w Kwilczu, zaś bracia Franciszek, Jan i Adam Kwileccy byli fundatorami murowanego kościoła św. Michała Archanioła w Kwilczu.

Wśród majątków ziemskich w Polsce znajdowały się Kwilcz, Orzeszkowo, Rozbitek, Licheń Stary, Wróblewo, Oporowo, Dobrojewo, Ostroróg, Objezierze, Gaj Wielki, Jankowice, Srocko Wielkie, Kobylniki, Morownica, Siedlnica, Góry, Patnów, Gosławice, Maliniec, Izabelin, Grodziec, Młochów i różne posiadłości miejskie, w tym pałac na Alejach Ujazdowskich 41, i kamienica na Królewskiej 7, w Warszawie.[2]

Ze względu na starodawność rodu i pozycję, jaką cieszył się on w czasach I Rzeczypospolitej, Józef Ignacy Kwilecki (1791–1860) otrzymał w 1816 roku pruski tytuł hrabiowski, z którym wylegitymował się w 1842 roku w Królestwie Polskim.[3]

Jedyna po za tę rodziną z nazwiskiem Kwilecki to jest niespokrewniona rodzina z pochodzenia żydowskiego, również ale sporo później biorąc nazwisko z Kwilcza, która wyemigrowała z Wielkopolski do Stanów Zjednoczonych w XIX wieku[2].

Członkowie rodu

Pałace i inne budowle

Przypisy

  1. Józef von Lekszycki, Die ältesten grosspolnischen Grodbücher..., S. Hirzel, 1887 [dostęp 2025-08-25] (niem. • łac.).
  2. a b c Andrzej Kwilecki (red.), Kwilcz i inne majątki Kwileckich na przestrzeni wieków, Biblioteka "Kroniki Wielkopolski", Poznań: Wydaw. WBP : ["Kronika Wielkopolski"], 1996, ISBN 978-83-85811-39-8 [dostęp 2025-08-25].
  3. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 22.
  4. https://roglo.eu/roglo?p=sebastian;n=kwilecki;
  5. http://plewako.pl/elektorowie/oznaymienie.html
  6. Kwilecki, Stefan hrabia | Porta Polonica [online], www.porta-polonica.de [dostęp 2019-06-19].
  7. Hektor Kwilecki [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2019-06-19] (pol.).
  8. Hektor hr. Kwilecki z Kwilcza h. Byliny (odm.) [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2019-06-19].
  9. Kwilecki Hektor, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2019-06-19].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya