Lagrange (1917)
„Lagrange”, w l. 1922–1923 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1913 |
| Wodowanie |
31 maja 1917 |
| Wejście do służby |
luty 1918 |
| Wycofanie ze służby |
lipiec 1935 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
75,2 m |
| Szerokość |
6,39 m |
| Zanurzenie |
3,62 m |
| Zanurzenie testowe |
50 m |
| Napęd | |
| 2 silniki Diesla o łącznej mocy 2600 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 1640 KM 2 śruby | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Zasięg |
powierzchnia: 4300 Mm przy 10 w. |
| Uzbrojenie | |
| 2 działa kal. 75 mm, 10 torped | |
| Wyrzutnie torpedowe |
8 × 450 mm (4 na dziobie, 2 na rufie, 2 zewnętrzne) |
| Załoga |
47 |
Lagrange (Q112) – francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, jednostka prototypowa typu Lagrange. Została zwodowana 31 maja 1917 roku w stoczni Arsenal de Toulon, a ukończono ją w lutym 1918 roku. Okręt służył w Marine nationale do 1935 roku.
Projekt i budowa
„Lagrange” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1913 roku[1.1][2]. Okręt zaprojektował inż. Julien Hutter, lekko modyfikując swój poprzedni projekt Dupuy de Lôme, zakładając zastosowanie dwóch turbin parowych systemu Parsonsa o mocy 2000 koni mechanicznych (KM) każda przy niewielkim wzroście wyporności[3]. W trakcie budowy z pomysłu zrezygnowano, wyposażając okręt w silniki Diesla[1.1][3][a].
„Lagrange” zbudowany został w Arsenale w Tulonie[2][4]. Stępkę okrętu położono w 1913 roku[1.1], został zwodowany 31 maja 1917 roku[2][3]. Jednostka ta otrzymała nazwę na cześć wybitnego francuskiego osiemnastowiecznego matematyka, Josepha Louisa Lagrange’a[5].
Dane taktyczno–techniczne
„Lagrange” był dużym, oceanicznym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 75,2 metra, szerokość 6,39 metra i zanurzenie 3,62 metra[2][1.2]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 920 ton, a w zanurzeniu 1318 ton[2][1.2]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla Sulzer o łącznej mocy 2600 KM[3][1.2]. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Belfort o łącznej mocy 1640 KM[2][3]. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 16,5 węzła na powierzchni i 11 węzłów w zanurzeniu[3][1.2]. Zasięg wynosił 4300 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 125 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą[1.1][3]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów[6].
Okręt wyposażony był w osiem wyrzutni torped kalibru 450 mm (cztery wewnętrzne na dziobie, dwie na rufie i dwie zewnętrzne), z łącznym zapasem 10 torped oraz dwa pokładowe działa kal. 75 mm z zapasem amunicji wynoszącym 440 naboi[2][3][7]. Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 43 podoficerów i marynarzy[1.1][3][5].
Przebieg służby
„Lagrange” został wcielony do służby w Marine nationale w lutym 1918 roku[1.1]. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q112[2]. Okręt operował pod koniec I wojny światowej na Morzu Śródziemnym[3]. Na początku lat 20. „Lagrange” poddano znaczącej przebudowie: okręt otrzymał nowy większy kiosk, mostek i peryskopy[3].
Po remoncie nadal pełnił służbę na Morzu Śródziemnym do lipca 1935 roku, kiedy skreślony został z listy floty[1.1][2][b].
Uwagi
Przypisy
- ↑ Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974.
- ↑ a b c d e f g h i j Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 212.
- ↑ a b c d e f g h i j k l Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 89.
- ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 198.
- ↑ Ivan Gogin: LAGRANGE submarines (1918-1924). Navypedia. [dostęp 2019-01-13]. (ang.).
- ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 536.
Bibliografia
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: LAGRANGE submarines (1918-1924). Navypedia. [dostęp 2019-01-13]. (ang.).
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
- Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2016-11-17]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.