Lawrence Lipton

Lawrence Lipton

Data i miejsce urodzenia	10 października 1898 Łódź
Data i miejsce śmierci	9 lipca 1975 Los Angeles

Lawrence Lipton, ur. jako Izrael Izydor Lipszyc^[1] (ur. 10 października 1898 w Łodzi, zm. 9 lipca 1975 w Los Angeles) – amerykański dziennikarz, pisarz, poeta i beatnik pochodzenia polskiego. Ojciec poety, aktora, gospodarza talk-show – Jamesa Liptona(inne języki) (1926–2020)^[2].

Był synem Abrahama i Rose. W 1903 wraz z rodzicami i rodzeństwem przeniósł się do Chicago. Abraham zmarł, gdy Lipton miał 14 lat. To wydarzenie przyczyniło się do problemów finansowych w rodzinie i zmusiło do znalezienia zatrudnienia przez dzieci – Lawrence Lipton wówczas podjął pracę jako grafik. Zdobył nagrodę za zilustrowanie modlitewnika paschalnego. Następnie pracował jako dziennikarz, pisał m.in. dla nowojorskiej „The Forward” oraz współpracował z ważnymi chicagowskimi pisarzami lat 20. XX wieku, takimi jak: Carl Sandburg, Edgar Lee Masters i Sherwood Anderson^[2]. Później pisał także dla „The Atlantic Monthly”, „Quarterly Review of Literature(inne języki)” i „Chicago Review(inne języki)”^[3].

W latach 50. XX wieku Lipton zamieszkał w Venice – artystycznej dzielnicy Los Angeles. Jego dom był nieformalnym centrum sztuki – organizował w nim niedzielne wieczorne salony literackie, podczas których odbywały się odczyty poezji oraz dyskusje. Ponadto współpracował z muzykami jazzowymi, starając się zintegrować poezję z muzyką jazzową. Publikował również eseje o poezji^[2]. W 1955 opublikował tomik poezji Rainbow at Midnight^[3]. W 1957 zorganizował West Coast Poetry and Jazz Festival w Los Angeles, a w 1958 roku wydał płytę „Jazz Canto”, która łączyła poezję i jazz^[2].

Jest autorem powieści: Brother, The Laugh Is Bitter i In Secret Battle. W 1959 opublikował książkę The Holy Barbarians, poświęconą twórczości beatników^[3]. Mimo iż Lawrence należał do późniejszego pokolenia, głęboko utożsamiał się z cechującymi ich buntem i idealizmem. Książka stała się wówczas bestsellerem i była wielokrotnie wznawiana^[2]. Na jej łamach Lawrence ukuł termin disneyfikacja(inne języki)^[3].

W 1960 wystąpił jako król beatników w filmie The Hypnotic Eye(inne języki) w reżyserii George'a Blaira(inne języki)^[3] W latach 60. jako twórczość koncentrowała się na wyzwoleniu seksualnym. W tym okresie opublikował m.in. książkę The Erotic Revolution: An Affirmative View of the New Morality, w której nawoływał do większej wolności seksualnej i zniesienia przepisów dotyczących zakazu aborcji i homoseksualizmu. Pod koniec życia Lipton pisał felietony na tematy polityczne dla „Los Angeles Free Press(inne języki)”^[2].

W latach 60. był gościem programów telewizyjnych The Red Rowe Show i The Groovy Show(inne języki)^[4].

Pochodził z polskiej rodziny żydowskiej^[1]. Jego pierwszą żoną była Dorothy Omansky. Po jej śmierci poślubił Betty Weinberg, z którą miał syna, poetę i aktora Jamesa Liptona(inne języki). Para rozwiodła się. W latach 30. Lipton poślubił pisarkę kryminałów Craig Rice(inne języki). Para mieszkała w Santa Monica. Rozwiedli się w 1947. W 1948 Lipton poślubił Nettie Esther Brooks. Małżeństwo przetrwało do jego śmierci w 1975^[2].

Został pochowany w Hillside Memorial Park w Culver City^[1].

• Lipton L., Brother, the Laugh is Bitter, Harper and Brothers, Nowy York 1942.
• Lipton L., In Secret Battle, 1944.
• Lipton L., Rainbow at Midnight, Golden Quill Press, 1955.
• Lipton L., Holy Barbarians, Julian Messner, 1959.
• Lipton L., The Erotic Revolution: An Affirmative View of the New Morality, Sherbourne Press, 1965.
• Lipton L., Bruno in Venice West & Other Poems, 1976^[5].

• Jazz Canto, 1958

• 1949: Alimony(inne języki) – scenariusz
• 1960: The Hypnotic Eye(inne języki) jako król beatników^[4]