Lawsonit

Lawsonit
Ilustracja
Lawsonit z Kalifornii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

CaAl2[Si2O7](OH)2 · H2O

Twardość w skali Mohsa

7[1]

Przełam

muszlowy[1]

Łupliwość

doskonała według (001) i (010), dokładna[1]

Pokrój kryształu

krótkosłupkowy, długosłupkowy, tabliczkowy[1]

Układ krystalograficzny

rombowy[1]

Topliwość

760 °C

Właściwości mechaniczne

kruchy[1]

Gęstość

3,1 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

biała, różowa, szara, niebieska[1]

Rysa

biała[1]

Połysk

szklisty, tłusty[1]

Współczynnik załamania

nγ 1,684-1,686, nβ 1,674-1,675, nα 1,655

Inne

(+)

Dodatkowe dane
Szczególne własności

w grubszej płytce okazuje pleochroizm

Lawsonitminerał zaliczany do gromady krzemianów grupowych. Jest prawie wolny od izomorficznych podstawień. Składem odpowiada anortytowi z dodatkiem wody.

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju krótko- i grubosłupkowy oraz tabliczkowym; jako kryształy wrosłe i narosłe[1]. Występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych[1]. Posiada białą rysę i szklisty bądź tłusty połysk.

Powstawanie i występowanie

Lawsonit jest minerałem charakterystycznym dla niskotemperaturowego i wysokociśnieniowego metamorfizmu regionalnego wulkanitów bazaltoidowych, spilitów i związanych z nimi piroklastyków oraz osadów mułowcowych. Powstaje po plagioklazach zasobnych w cząsteczkę anortytową. Albit pozostaje wolny lub zamienia się w jadeit, który jest składnikiem chlormelanitu lub wchodzi w skład glaukofanu. Więc lawsonit jest minerałem typomorficznym dla facji łupków glaukofanowych. Częstym jego towarzyszem bywa pumpellyit, po części powstający jego kosztem i tworzący z nim przerosty. Lawsonit pojawia się także jako składnik hydotermalnie przeobrażonych gabr i diabazów. Towarzyszą mu glaukofan i kwarc[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 330, ISBN 978-83-7073-816-7.

Bibliografia

  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, ISBN 83-85636-03-X.
  • M. Borkowska, K. Smulikowski: Minerały skałotwórcze, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1973

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya