Lazulit

Lazulit
	; Lazulit
	Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	hydroksofosforan glinu, magnezu i żelaza ((Mg,Fe)Al2[OH/PO4]2)
Twardość w skali Mohsa	5–6
Przełam	nierówny/nieregularny, schodkowy, drzazgowaty
Łupliwość	niewyraźna
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy, ziarnisty, masywny
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,0–3,4 g/cm³
	Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, fioletowo-niebieska, ciemnoniebieska rzadziej niebieskozielona
Rysa	biała
Połysk	tłusty, szklisty, matowy, półszklisty, żywiczny
Współczynnik załamania	1,604–1,663 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,035 dyspersja (optyka): słaba pleochroizm: silny; X= bezbarwny Y= niebieski Z= ciemnoniebieski
	Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BB.40
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Hasło w Wikisłowniku

Lazulit – rzadki minerał z gromady fosforanów. Nazwa pochodzi od arab. azul (niebo); pers. lazhward (niebieski) oraz łac. lazulum (błękit), połączonego z gr. lithos (kamień, skała), nawiązując do charakterystycznej barwy tego minerału^[2].

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Rzadko tworzy kryształy, najczęściej igiełkowe, tabliczkowe, słupkowe^[3] lub krótkosłupkowe^[4] zwykle przyjmujące postać pseudorombowej podwójnej piramidy o przekroju prostokąta^[2]. Także jako kryształy wrosłe i narosłe^[3]. Niekiedy tworzy formy bliźniacze^[4]. Przeważnie występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych, tworzy też impregnacje^[2]^[4]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym (w cienkich okruchach); wyjątkowo bywa bezbarwny^[2]. Zazwyczaj zawiera jasne cętki, kropki, smugi. Z trudem rozpuszcza się w gorących kwasach. Tworzy kryształy mieszane ze scorzalitem^[2]. Wykazuje słaby pleochroizm^[4]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo i mangan^[1].

Występowanie

Występuje w skałach metamorficznych oraz rzadko w pegmatytach granitowych^[3]^[1] i w utworach hydrotermalnych, reprezentowanych przeważnie przez żyły mlecznego kwarcu (zwykle z rutylem i andaluzytem). Spotykany jest też w kwarcytach^[2]^[3]^[4] i osadach aluwialnych^[1]. Minerałami współwystępującymi są korund, dumortieryt, sillimanit, syderyt, fluorapatyt, apatyt, pirofyllit, rutyl, granat, dysten, kwarc, wagneryt^[3]^[2]^[4]^[1].

Miejsce występowania

Jest minerałem bardzo rzadkim^[2]. Występuje w Austrii – okolice Salzburga, Szwajcarii – Zermatt, na Madagaskarze, Kanadzie, Szwecji, Słowacji – Nitra, Brazylii – Minas Gerais, Boliwii, Rosji, USA^[2]^[4]^[1].

Zastosowanie

Minerał bardzo atrakcyjny, poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów^[2].
Bywa wykorzystywany do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej oraz rzeźb^[2].
Niekiedy jest stosowany jako kamień jubilerski^[2].
okazjonalnie szlifowany fasetkowo na potrzeby kolekcjonerów^[2].
Bardzo często bywa mylony z podobnym do niego lazurytem^[2] (głównym składnikiem skały lapis lazuli), sodalitem, azurytem, wiwianitem, a nawet z czaroitem^[4].

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p ^q Lazulite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-06-07] (ang.).
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p ^q ^r ^s ^t ^u ^v ^w JerzyJ. Żaba JerzyJ., Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 252-254, ISBN 978-83-8293-231-7 .
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l RupertR. Hochleitner RupertR., Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 296, ISBN 978-83-7073-816-7 .
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j WalterW. Schumann WalterW., Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 106, ISBN 978-83-7020-313-9 .

Linki zewnętrzne

Lazulite Mineral Data [online], webmineral.com [dostęp 2018-10-27] (ang.).
Lazulite [online], www.mindat.org [dostęp 2018-10-27] (ang.).

[mindat-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p ^q Lazulite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-06-07] (ang.).

[książka4-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p ^q ^r ^s ^t ^u ^v ^w JerzyJ. Żaba JerzyJ., Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 252-254, ISBN 978-83-8293-231-7 .

[książka2-3] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l RupertR. Hochleitner RupertR., Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 296, ISBN 978-83-7073-816-7 .

[książka7-4] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j WalterW. Schumann WalterW., Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 106, ISBN 978-83-7020-313-9 .

[1]

[2]

[3]

[4]