Learjet 85

Learjet 85
	Dane podstawowe
Państwo	Kanada
Producent	Bombardier Aerospace
Typ	samolot dyspozycyjny
Konstrukcja	metalowo-kompozytowa
Załoga	2
	Historia
Data oblotu	9 kwietnia 2014 roku
	Dane techniczne
Napęd	2 × Silnik turbowentylatorowy Pratt & Whitney PW307B
Ciąg	27,13 kN każdy
	Wymiary
Rozpiętość	18,75 m
Długość	20,76 m
Wysokość	6,08 m
Powierzchnia nośna	37,25 m²
	Masa
Własna	10 977 kg
Startowa	15 195 kg
	Osiągi
Prędkość maks.	871 km/h
Prędkość przelotowa	829 km/h
Pułap praktyczny	15 000 m
Zasięg	5500 km
	Dane operacyjne
	Liczba miejsc
	maks. 10
	Multimedia w Wikimedia Commons

Learjet 85 – prototypowy, kanadyjski samolot dyspozycyjny, zaprojektowany w należącej do Bombardier Aerospace firmie Learjet. W 2015 roku program budowy samolotu został wstępnie zawieszony, a następnie w całości zakończony.

Historia

Program budowy nowego samolotu dyspozycyjnego został oficjalnie ogłoszony 30 października 2007 roku. Miała być to pierwsza tej klasy maszyna w portfolio Bombardiera, w której konstrukcji zamierzano wykorzystać w bardzo dużym stopniu materiały kompozytowe. Rok później, w październiku 2008 roku, na odbywającej się w Orlando na Florydzie konferencji National Business Aviation Association zaprezentowano model przyszłego samolotu, oznaczonego jako Learjet 85. W 2008 roku firma dysponowała zamówieniami na prawie 60 maszyn Learjet 85. W produkcję komponentów mieli być zaangażowani również dostawcy spoza macierzystych zakładów Bombardiera. 21 października 2010 roku w Meksyku, w obecności prezydenta kraju, Felipe Calderóna, uroczyście otwarto nowy zakład produkcyjny mający wytwarzać części do modelu 85. Inna wytwórnia, zlokalizowana w Belfaście w Irlandii Północnej, miała odpowiadać za produkcję elementów skrzydeł. Tymczasem kompozytowa konstrukcja nowego samolotu nastręczała dużych problemów technicznych, których efektem były narastające opóźnienia w realizacji programu budowy. Pierwsze dostawy nowego samolotu wstępnie planowane były na 2013 rok. Odwoływany i przesuwany oblot ukończonego pierwszego prototypu, odbył się ostatecznie 9 kwietnia 2014 roku w Wichita. Płatowiec, który otrzymał oznaczenie producenta LJ-200-1A10 (numer fabryczny 3001) i znaki rejestracyjne N851LJ spędził w powietrzu ponad 2 godziny, wznosząc się na wysokość 9000 metrów. Prototyp w swoim pierwszym locie osiągnął maksymalną prędkość 460 km/h^[1]. W styczniu 2015 roku, z powodu narastających problemów technicznych z budową samolotu, certyfikowaniem kompozytowej struktury płatowca oraz niewystarczającego do uruchomienia seryjnej produkcji nowego samolotu popytu na rynku lekkich, dyspozycyjnych samolotów odrzutowych, cały program budowy Learjeta 85 został zawieszony^[2]. Do tego czasu prototyp wykonał 70 lotów testowych. Skutkiem decyzji było zwolnienie około 1000 pracowników z zakładów w Meksyku i Wichita. 29 października 2015 roku oficjalnie zakończono cały program budowy Learjeta 85^[3].

Konstrukcja

Maszyna o konstrukcji kompozytowej, będąca wolnonośnym dolnopłatem z usterzeniem w kształcie litery T. Podwozie chowane, trójzespołowe, z przednim podparciem. Samolot dysponował elektrodystansowym układem sterowania.

Przypisy

↑ Learjet 85 oblatany, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, ISSN 1732-5323
↑ Program Learjet 85 zawieszony, „Lotnictwo”, nr 2 (2015), s. 11, ISSN 1732-5323
↑ Michał Gajzler, Gorące lato Bombardiera, „Lotnictwo”, nr 9 (2016), s. 13-15, ISSN 1732-5323

[1] Learjet 85 oblatany, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, ISSN 1732-5323

[2] Program Learjet 85 zawieszony, „Lotnictwo”, nr 2 (2015), s. 11, ISSN 1732-5323

[3] Michał Gajzler, Gorące lato Bombardiera, „Lotnictwo”, nr 9 (2016), s. 13-15, ISSN 1732-5323

[1]

[2]

[3]

Learjet 85

Historia

Konstrukcja

Przypisy

Content Disclaimer