Lebiodka
Morfologia (lebiodka pospolita) | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
lebiodka | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Origanum L. Sp. Pl.: 590 (1753)[3] | |||
| Synonimy | |||
| |||


Lebiodka (Origanum L.) – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowate. Obejmuje 44 gatunki[3]. Rośliny te rosną w Europie i zachodniej oraz środkowej Azji, centrum zróżnicowania osiągając w basenie Morza Śródziemnego[5][6]. W Europie rośnie 13 gatunków[5][6], z czego w Polsce jeden – lebiodka pospolita O. vulgare[7]. Lebiodki rosną w miejscach suchych, słonecznych, zwykle w zbiorowiskach trawiastych i zaroślowych[5]. Są to rośliny zielne i półkrzewy zasobne w olejki eteryczne i dlatego stosowane w kuchni jako przyprawy. Największe znaczenie ma lebiodka majeranek O. majorana, lebiodka pospolita oraz mieszaniec między tymi gatunkami – O. × majoricum. Podobnie wykorzystywana jest także m.in. lebiodka kreteńska O. dictamnus i lebiodka syryjska O. syriacum. Lebiodka uprawna O. onites i wcześniej wymienione wykorzystywane są także jako zioła lecznicze[6]. Kilka gatunków uprawianych jest jako ozdobne rośliny, zwłaszcza w ogrodach skalnych[5].
Morfologia
- Pokrój
- Byliny i półkrzewy kłączowe, rzadziej rośliny jednoroczne[5] o aromatycznym zapachu[8] osiągające do 90 cm wysokości[5].
- Liście
- Ulistnienie naprzeciwległe. Liście silnie aromatyczne, pojedyncze, całobrzegie[5].
- Kwiaty
- Drobne, zebrane w okółkach gęsto skupionych w szczytowej części pędu, kłosokształtnych[5], często wspartych przysadkami dachówkowato zachodzącymi na siebie[8], purpurowo nabiegłymi lub zielonymi[5]. Kielich zrosłodziałkowy, z 5 ząbkami na szczycie, czasem z rurkowaty z jednym ząbkiem albo rozcięty w jednym miejscu do nasady. Korona fioletowa, biała lub różowa. U nasady zrośnięte płatki tworzą krótką rurkę zakończoną dwiema wargami, z górną łatką całobrzegą lub wyciętą i dolną trójłatkową. Cztery pręciki w dwóch parach, z czego dłuższa, górna para wystaje z rurki korony. Zalążnia złożona z dwóch owocolistków, dwukomorowa, w każdej komorze z dwoma zalążkami. Szyjka słupka pojedyncza, z dwudzielnym znamieniem o równych ramionach[5].
Systematyka
- Pozycja systematyczna
Rodzaj z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.), w obrębie której zaliczany jest do podrodziny Nepetoideae, plemienia Mentheae i podplemienia Menthinae[4].
- Origanum acutidens (Hand.-Mazz.) Ietsw.
- Origanum × adae Dirmenci & T.Yazici
- Origanum × adanense Baser & H.Duman
- Origanum × adonidis Mouterde
- Origanum akhdarense Ietsw. & Boulos
- Origanum amanum Post
- Origanum ayliniae Dirmenci & T.Yazici
- Origanum × barbarae Bornm.
- Origanum bargyli Mouterde
- Origanum bilgeri P.H.Davis
- Origanum × bilgilii Dirmenci, T.Yazici & Arabaci
- Origanum boissieri Ietsw.
- Origanum brevidens (Bornm.) Dinsm.
- Origanum calcaratum Juss.
- Origanum compactum Benth. – lebiodka zwarta
- Origanum cordifolium (Montbret & Aucher ex Benth.) Vogel
- Origanum cyrenaicum Bég. & Vacc.
- Origanum dayi Post
- Origanum dictamnus L. – lebiodka kreteńska
- Origanum × dolichosiphon P.H.Davis
- Origanum × dumanii Dirmenci, Arabaci & T.Yazici
- Origanum ehrenbergii Boiss.
- Origanum elongatum (Bonnet) Emb. & Maire
- Origanum floribundum Munby
- Origanum × font-queri Pau
- Origanum grosii Pau & Font Quer
- Origanum × haradjanii Rech.f.
- Origanum haussknechtii Boiss.
- Origanum husnucan-baseri H.Duman, Aytaç & A.Duran
- Origanum hypericifolium O.Schwarz & P.H.Davis
- Origanum × intercedens Rech.f.
- Origanum × intermedium P.H.Davis
- Origanum isthmicum Danin
- Origanum jordanicum Danin & Kunne
- Origanum laevigatum Boiss. – lebiodka gładka
- Origanum leptocladum Boiss.
- Origanum libanoticum Boiss.
- Origanum × lirium Heldr. ex Halácsy
- Origanum majorana L. – lebiodka majeranek
- Origanum × majoricum Cambess.
- Origanum × malatyanum Yildiz, Arabaci & Dirmenci
- Origanum × malyeri Dirmenci & T.Yazici
- Origanum microphyllum (Benth.) Vogel
- Origanum × minoanum P.H.Davis
- Origanum minutiflorum O.Schwarz & P.H.Davis
- Origanum × munzurense Kit Tan & Sorger
- Origanum × nebrodense Tineo ex Lojac.
- Origanum onites L. – lebiodka uprawna
- Origanum × pabotii Mouterde
- Origanum pampaninii (Brullo & Furnari) Ietsw.
- Origanum petraeum Danin
- Origanum punonense Danin
- Origanum ramonense Danin
- Origanum rotundifolium Boiss.
- Origanum saccatum P.H.Davis
- Origanum scabrum Boiss. & Heldr.
- Origanum × sevcaniae Dirmenci, Arabaci & T.Yazici
- Origanum sipyleum L.
- Origanum solymicum P.H.Davis
- Origanum symes Carlström
- Origanum syriacum L. – lebiodka syryjska
- Origanum vetteri Briq. & Barbey
- Origanum vogelii Greuter & Burdet
- Origanum vulgare L. – lebiodka pospolita
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-31] (ang.).
- ↑ a b c Origanum L.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2022-12-03].
- ↑ a b Genus: Origanum L.. [w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line]. USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. [dostęp 2019-03-25].
- ↑ a b c d e f g h i j k Roger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. 2. Perennials and annuals. London: Macmillan, 2002, s. 286. ISBN 0-333-74890-5.
- ↑ a b c David J. Mabberley, Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 595, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając, Vascular plants of Poland. An annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2020, s. 124, ISBN 978-83-62975-45-7.
- ↑ a b Geoffrey Burnie, Gordon Cheers, Sue Forrester, Denise Greig, Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134.
- ↑ Wiesław Gawryś: Słownik roślin zielnych. Kraków: Officina botanica, 2008, s. 133. ISBN 978-83-925110-5-2.
- African Plant Database ID: 193239
- EoL: 61217
- Flora of China: 123162
- Flora of North America: 123162
- GBIF: 2926611
- iNaturalist: 61397
- IPNI: 21080-1
- ITIS: 32630
- NCBI: 39174
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:21080-1
- Tela Botanica: 86902
- identyfikator Tropicos: 40033428
- USDA PLANTS: ORIGA
- IRMNG: 1074321
- CoL: 8VZXX
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.