Lechosław Fularski
Lechosław Fularski łódzki działacz PTTK (1984) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Alma Mater | |
| Rodzice |
Adam Fularski, Władysława z Koźlików |
| Małżeństwo |
Bronisława Wanda z Gołębiewskich |
| Dzieci |
Tomasz Adam (ur. 1957) |
| Odznaczenia | |
Lechosław Fularski (ur. 30 maja 1921 w Sosnowcu, zm. 19 sierpnia 2007 w Łodzi) – mgr inż. mechanik, projektant malarni i galwanizerni, krajoznawca, turysta górski, historyk turystyki górskiej, działacz turystyczny w strukturach Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK).
Życiorys
Syn Adama Fularskiego – inżyniera odlewnika, twórcy Wydz. Odlewniczego i jego pierwszego kierownika w Szkole Rzemiosł Towarzystwa Salezjańskiego w Łodzi – i Władysławy z domu Koźlik. Żonaty z Bronisławą Wandą z domu Gołębiowską, prawnikiem, też działaczem turystycznym, współzałożycielką Klubu Turystów Górskich „Kosówka”. Syn Tomasz Adam (ur. 1957).
Nauka
Przed wojną uczył się w prywatnym Gimnazjum Męskim Aleksego Zimowskiego w Łodzi oraz w Państwowym Gimnazjum im. S. Żeromskiego w Łodzi. Maturę uzyskał w r. 1939 w I Państwowym Liceum i Gimnazjum im. M. Kopernika[1].
W czasie wojny zatrzymany w maju 1940 r. podczas akcji łódzkiego gestapo przeciwko łódzkiej młodzieży. Osadzony w więzieniu na Radogoszczu, przebywał tam ok. 10 dni i został wywieziony do obozu koncentracyjnego Dachau (nr obozowy 11925). Zwolniony w 1941 r., powrócił do Łodzi.
Po wojnie ukończył studia wyższe na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej uzyskując tytuł mgr. inż. mechanika (1950).
Praca zawodowa
W latach 1941–1945 (po powrocie z KL Dachau) pracował jako kreślarz i technik w biurze technologicznym w fabryce Aparatów Elektrycznych „Imass” (później ZAE „Ema-Elester”).
Po wojnie, w latach 1946–1954 pracował jako młodszy asystent, a następnie starszy asystent w Katedrze Części Maszyn Politechniki Łódzkiej, równocześnie w latach 1949–1950 był nauczycielem w Państwowej Szkole Techniczno-Przemysłowej w Zduńskiej Woli.
Od 1950 starszy projektant, potem kolejno: kierownik Pracowni Technologicznej i Konstrukcyjnej, przewodniczący Rady Technologicznej, główny specjalista do spraw powłok ochronnych, zastępca dyrektora pionu powłok ochronnych w Biurze Projektów Zakładu Przemysłu Maszynowego „Prozamet”. W latach 1965–1970 zastępca dyrektora do spraw technicznych w Biurze Projektowania Urządzeń Technologicznych „Protech”. W latach 1970–1972 główny specjalista do spraw powłok malarskich. Do 1981 główny specjalista do spraw powłok malarskich w Zakładzie Projektowania i Konstrukcji Galwanizerni i Lakierni w Wieluniu ZUGiL.
Zorganizował i prowadził pierwszą w kraju pracownię projektowania malarni (1950) i galwanizerni (1951) oraz pracowni konstrukcyjnej urządzeń branży powłok ochronnych (1952). Zaprojektował wiele malarni, w tym pierwszą w kraju zmechanizowaną malarnię kabin kierowcy polskiego samochodu Star w FSC w Starachowicach (1951–1952). Koordynował realizację prototypowej krajowej linii malowania elektroforycznego („Pafal” Świdnica 1972–1973). W latach 1987–1989 kierownik pracowni rozwoju techniki w reaktywowanym „Protech T”.
W latach 1966–1978 organizował sympozja i wystawy poświęcone branży.
Publikacje zawodowe
Autor szeregu prac z dziedziny powłok malarskich, w tym kilku rozdziałów w książkach: Poradnik lakiernika (od 1964), Poradnik warsztatowca mechanika (1964) i Produkcja wyposażenia technologicznego dla modernizacji procesów obróbki powierzchniowej przed malowaniem (1964).
Działalność społeczna w strukturach zawodowych
W latach 1950–1956 był członkiem Zarządu Oddziału Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników Polskich (SIMP) w Łodzi, w latach 1957–1959 przewodniczący Sekcji Powłok Ochronnych przy Komisji Postępu Technicznego Zarządu Głównego Naczelnej Organizacji Technicznej (NOT). W latach 1968–1971 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Mechaniki Precyzyjnej, zaś w latach 1967–1978 członkiem Zespołu Ochrony Metali przed Korozją Komitetu Nauki i Techniki. Od 1964 rzeczoznawca SIMP.
Działalność pozazawodowa w dziedzinie turystyki
Najpełniej realizował się w działalności społecznej w dziedzinie turystyki na wszystkich szczeblach od oddziału miejskiego do Zarządu Głównego. W 1947 został członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT). 2 sierpnia 1951 wstąpił do PTTK, w którym przez lata, aż do śmierci pełnił rozliczne funkcje.
Pełnione funkcje w PTTK
- 1958–1964 członek założyciel i wiceprezes Klubu Turystów Górskich „Kosówka” w Oddziale Łódzkim PTTK
- 1961–1976 członek Oddziałowej Komisji Turystyki Górskiej Oddziału Łódzkiego PTTK
- 1962–1972 wiceprezes Zarządu Oddziału Łódzkiego PTTK
- 1972–1976 prezes Zarządu Oddziału Łódzkiego PTTK
- 1972–1976 wiceprezes Zarządu Okręgu Łódzkiego PTTK
- 1976–1980 prezes Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Łodzi
- 1977–1981 członek Zarządu Głównego PTTK
- 1981–1987 wiceprezes Zarządu Oddziału Łódzkiego PTTK
- 1982–1993 prezes Klubu Turystów Górskich „Kosówka”
- 1982–1993 członek Oddziałowej Komisji Turystyki Górskiej Oddziału Łódzkiego PTTK
- 1982–1992 członek Komisji Historii i Tradycji Zarządu Głównego PTTK
- 1987–1989 prezes Zarządu Oddziału Łódzkiego PTTK
- 1989–1998 prezes Rady Prezesów Oddziałów PTTK województwa łódzkiego
- od 1989 honorowy prezes Zarządu Oddziału Łódzkiego PTTK
- od 1991 prezes honorowy Koła PTTK nr 12 w Łodzi przy Centrum Opieki nad b. Więźniami Obozów Koncentracyjnych im. M. Kolbe
- od 1992 wiceprezes Komisji Historii i Tradycji Oddziału Łódzkiego PTTK
Inne ważne osiągnięcia w działalności organizacyjnej PTTK
- 1958 – członek założyciel Klubu Turystów Górskich „Kosówka” Oddziału Łódzkiego PTTK, a następnie wieloletni jego wiceprezes i prezes,
- od 1958 – kilkakrotny kierownik tras i rajdu oraz wielokrotny zastępca kierownika (do 1999) – Ogólnopolskiego Rajdu „Łysogóry Wiosną”,
- od 1959 – inicjator Rajdu „Łysogóry Jesienią” organizowanego przez KTG „Kosówka”, kierownik trzech pierwszych rajdów i zastępca kierownika wielu następnych aż do 1999,
- 1960 – współorganizator Ogólnopolskiego Zlotu Turystów Górskich w Bieszczadach,
- 1963 – inicjator i kierownik pierwszego rajdu do Dobrej (bitwa pod Łodzią w Powstaniu Styczniowym 1863) z okazji 100 rocznicy powstania. Rajdy odbywają się nadal (organizator Oddział Łódzki PTTK),
- 1963, 1968, 1983, 1988, 1993 – organizator i kierownik Jubileuszowych Zlotów Klubu Turystyki Górskiej „Kosówka”,
- 1963 – jako były więzień „Radogoszcza” w Łodzi był inicjatorem „Rajdu Wyzwolenia”, organizowanego przez Oddział Łódzki PTTK; nadal około 19 stycznia każdego roku (w rocznicę zakończenia okupacji niemieckiej w Łodzi), obecnie jeden z najstarszych rajdów w Polsce, zaczyna się zawsze na terenie obecnego mauzoleum radogoskiego,
- 1967 – inicjator w Oddziale Łódzkim PTTK oraz kierownik pierwszych dziesięciu „Łódzkich Dni Turystyki”. Była to pierwsza w kraju taka impreza wielodyscyplinowa. Inicjatywę tę przejęły później inne miasta w kraju,
- Od 1969 – inicjator i organizator pierwszego w Oddziale Łódzkim PTTK Jubileuszu powstania w Łodzi Oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (60-lecie). Od tej pory brał aktywny udział (opracowywał referaty i publikacje historyczne) w Jubileuszach, obchodzonych co 5 lat,
- 1973 – inicjator ustanowienia przez Oddział Łódzki PTTK „Łódzkiej Odznaki Turystycznej” oraz autor regulaminu tej odznaki,
- 1976 – inicjator ustanowienia przez Zarząd Wojewódzki PTTK w Łodzi „Łódzkiej Odznaki Krajoznawczo – Turystycznej”,
- 1977 – jako prezes Zarządu Wojewódzkiego w Łodzi przeniósł do tego Zarządu organizację Łódzkich Dni Turystyki, przez co impreza otrzymała zasięg wojewódzki,
- 1979 – inicjator zorganizowania w Łodzi, przez Zarząd Wojewódzki PTTK, Ogólnopolskich Dni Turystyki w Łodzi – kierownik tej imprezy. Współautor wydawnictwa 70 lat społecznej turystyki i krajoznawstwa w województwie łódzkim oraz wystawy „70 lat społecznej turystyki i krajoznawstwa w województwie łódzkim”,
- 1979 – Organizator Ogólnopolskiej Sesji Młodzieżowej „Turystyka w Szkole”,
- 1981–1982 autor scenariusza i organizator wystawy stałej dotyczącej turystyki w powstałym w 1982 Muzeum Sportu i Turystyki w Łodzi (oddziału Muzeum Miasta Łodzi). Członek Rady Programowej tego muzeum. Autor Kalendarium Historii Turystyki i Krajoznawstwa w województwie łódzkim,
- 1983–1992 inicjator i kierownik dziesięciu Rajdów Sądeckich im. Aleksandra Siemiradzkiego „Wujcia”, pierwszego prezesa „Kosówki”.
- 1985 – inicjator umieszczenia w Muzeum Górskim na Jaworzynie Krynickiej tablicy z życiorysem i fotografią Aleksandra Siemiradzkiego
- 1989–1990 inicjator i z ramienia Oddziału Łódzkiego PTTK organizator odbudowy zabytkowej kapliczki na Bukowej Górze w Górach Świętokrzyskich. Otrzymał za to działanie nagrodę III stopnia Przewodniczącego Komitetu ds. Młodzieży i Kultury Fizycznej,
- 1990 – założyciel Koła PTTK w Łodzi przy Centrum Opieki nad b. Więźniami Obozów Koncentracyjnych im. M. Kolbe.
Autor opracowań i publikacji turystycznych
Był autorem wielu opracowań programowych i historycznych, w tym wielu artykułów historycznych publikowanych w różnych latach od 1959, w różnych numerach w Biuletynie PTTK Łódź (istnieje do dziś, nosi nazwę: Kwartalnik Krajoznawczy RPK PTTK w Łodzi „Wędrownik”, w 2009 ukazał się 400. numer) np.
- 80 lat od śmierci Jana Czeraszkiewicza, Wędrownik nr I (379) 2004 s. 52.
Był także autorem kilku opracowań z historii PTT i PTTK w Łodzi publikowanych przez Łódzki Oddział PTTK im. Jana Czeraszkiewicza np.
- 130 lat TT – PTT – PTTK Zarys historii Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Łódź 2003; wyd. II 2010, ISBN 978-83-86699-64-3.
- 50 lat Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego, Łódź 2001,
- 70 lat społecznej turystyki i krajoznawstwa w województwie łódzkim, praca zbiorowa pod red. Kazimierza Hempla, Łódź 1979 (współautorstwo),
- Historia Oddziału Łódzkiego PTTK. Część III. Polskie Towarzystwo Krajoznawcze Oddział Łódzki 1945–1951, Łódź, 1998,.
Odznaczenia
Odznaczenia państwowe
- Srebrny Krzyż Zasługi,
- Złoty Krzyż Zasługi,
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
- Medal 30-lecia Polski Ludowej
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Krzyż Oświęcimski
Odznaczenia resortowe
- Odznaka 100-lecia Sportu Polskiego,
- Odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki”,
- Złota Odznaka „Za zasługi dla rozwoju przemysłu maszynowego”,
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”,
- Nagroda III st. Przewodniczącego Komitetu ds. Młodzieży i Kultury Fizycznej.
Odznaczenia Władz Terenowych
- Odznaka „Za Zasługi w Kulturze Fizycznej i Turystyce” Łódź,
- Honorowa Odznaka Miasta Łodzi,
- Honorowa Odznaka Województwa Łódzkiego,
- Medal „Za Zasługi w Turystyce” Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki w Kielcach,
- Medal „Za Zasługi w Rozwoju Sportu, Rekreacji i Turystyki” Wojewódzka Rada Związków Zawodowych w Łodzi,
- Odznaka „Zasłużony Działacz Frontu Jedności Narodu”.
Odznaczenia PTTK
- Dyplom Honorowy ZG PTTK 1960 w X rocznicę powstania PTTK,
- Złota Honorowa Odznaka PTTK,
- Dyplom w 60 Rocznicę Łódzkiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego PTK,
- Dyplom Komisji Turystyki Górskiej ZG PTTK za wybitne zasługi w rozwoju turystyki górskiej,
- Odznaka 25 lat w PTTK 1976,
- Odznaka „Za zasługi dla Oddziału Łódzkiego PTTK” 1979,
- Odznaka „Za zasługi dla Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Łodzi” 1980,
- Złota Odznaka Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży 1983,
- Wpis do „Księgi Honorowej Oddziału Łódzkiego PTTK” 1985,
- Honorowa Jubileuszowa GOT 1985,
- Członek Honorowy Klubu Turystów Górskich „Kosówka” 1988,
- Honorowy Prezes Oddziału Łódzkiego PTTK 1989,
- Członek Honorowy PTTK 1989,
- Honorowy Prezes Koła PTTK nr 12 przy Centrum Opieki nad b. Więźniami Obozów Koncentracyjnych im. M. Kolbe 1991,
- Dyplom Zarządu KTG „Kosówka”.
- Odznaka Jana Czeraszkiewicza w stopniu złotym Oddziału Łódzkiego PTTK 1994,
- Medal 125-lecia TT – PTT – PTTK Komisji Turystyki Górskiej ZG PTTK 1998,
- Złota Honorowa Odznaka im. M Kolbe (Pabianice) 1999,
- Medal 50-lecia PTTK 2000,
- Medal Komisji Turystyki Górskiej ZG PTTK „Za Zasługi dla Turystyki Górskiej” 1997.
Miejsce spoczynku
Zmarł w Łodzi 20 września 2007. Pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi.
Przypisy
- ↑ Jan Kamiński (red.), Nasz Wiek. Gimnazjum i Liceum imienia Mikołaja Kopernika w Łodzi 1906-2006. Zarys historyczny. Wspomnienia., 2006, s. 491, ISBN 83-908655-0-5.
Bibliografia
- Członkowie Honorowi Towarzystwa Tatrzańskiego, Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, wyd. II, Warszawa 2008, ISBN 978-83-60126-51-6.
- Who is Who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, od wyd. II, 2003, ISBN 3-7290-0040-3, s. 971.
- Stanisław Nowicki, 40 lat Kosówki, Gazeta Górska nr 3 (24) lipiec-wrzesień 1998 s. 2, ISSN 1231-7101.
- Maszynopis biogramu w Łódzkim Oddziale PTTK im. Jana Czeraszkiewicza, Łódź 2010.
- Stanisław Nowicki, Elżbieta Korczak, Paweł Suwalski, Monografia Klubu Turystów Górskich Kosówka; 50 lat 1958–2008, kwiecień 2008, [w:] Historia Klubu Kosówka.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.