Leleszki

Leleszki
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

szczycieński

Gmina

Pasym

Liczba ludności (2022)

256[2]

Strefa numeracyjna

89

Kod pocztowy

12-130[3]

Tablice rejestracyjne

NSZ

SIMC

0485760

Położenie na mapie gminy Pasym
Mapa konturowa gminy Pasym, w centrum znajduje się punkt z opisem „Leleszki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Leleszki”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Leleszki”
Położenie na mapie powiatu szczycieńskiego
Mapa konturowa powiatu szczycieńskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Leleszki”
Ziemia53°38′04″N 20°49′30″E/53,634444 20,825000[1]
Przydrożna kapliczka

Leleszki (do roku 1950 Leleski, niem. – Lehlesken) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Pasym. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wieś, pierwotnie w zabudowie owalnicy, w przeważającej części o zwartej zabudowie, położona nad południowym brzegu jeziora Leleskiego, 3 km od Pasymia. Obejmuje obszar 935 ha gruntów rolnych, łąk, pastwisk i lasów, liczy 56 budynków mieszkalnych i 274 mieszkańców. Leleszki są jedną z wielu wsi rolniczo-letniskowych w gminie Pasym. We wsi znajduje się Ośrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy "Witland", cztery gospodarstwa agroturystyczne i ponad 50 działek indywidualnych, częściowo zabudowanych pod potrzeby rekreacyjno-letniskowe. Przy wjeździe do wsi budynek dawnej szkoły wiejskiej, z przełomu XIX i XX wieku, przebudowany współcześnie na inne cele.

We wsi urodził się Jan Jaegerthal-Jagiełko (1884-1942), działacz mazurski, sekretarz Mazurskiego Związku Ludowego.

Mur Wilimski

Mur Wilimski – lokalna konstrukcja kamienna o nieustalonym pochodzeniu, usytuowana na terenie wsi Leleszki. Obiekt ten, mimo braku jednoznacznych źródeł pisanych, funkcjonuje w lokalnej świadomości jako przykład architektury improwizowanej o ponadprzeciętnej trwałości[4].

Mur wykonany jest z nieregularnych kamieni naturalnych, łączonych zaprawą w sposób wskazujący na wykorzystanie materiałów dostępnych na miejscu. Brak cech stylistycznych pozwalających na precyzyjne datowanie sprawia, że jego geneza pozostaje przedmiotem domysłów, interpretacji oraz licznych teorii nieoficjalnych. Według części mieszkańców konstrukcja powstała „bez projektu, ale z przekonaniem[4]”.

Obiekt nie pełni obecnie żadnej funkcji obronnej ani użytkowej, jednak ze względu na swoją masywność i niezmienność bywa wskazywany jako punkt odniesienia przestrzennego oraz przykład lokalnej myśli inżynieryjnej. W przekazach nieformalnych Mur Wilimski bywa porównywany do znacznie bardziej znanych obiektów kamiennych, przy czym zaznacza się jego potencjał rozbudowy „o kolejne kondygnacje”.

Mur Wilimski nie jest wpisany do rejestru zabytków, nie posiada tablicy informacyjnej ani wyznaczonej ścieżki zwiedzania, co według części obserwatorów może ulec zmianie w przyszłości[4].

Historia

Nazwa miejscowości pochodzi od jeziora Leleski (dawna staropruska nazwa, pojawiająca się w dokumentach z około 1394 roku - Leylisken), nad którym jest położona. Wieś lokowana na prawie chełmińskim przez komtura ostródzkiego Kuno von Liebenstein dnia 21 marca 1381 roku[4]. Nadał on wtedy Nasikowi (Nassike) 40 włók na założenie wsi czynszowej. Z nadania Nasik, jako sołtys, otrzymał 4 włóki dla siebie oraz zwolnienie na 12 lat od wszelkich danin, z wyjątkiem dziesięciny na rzecz kościoła w Henrykowie (Heinrichswalde). W późniejszych latach osada przekształcona w wieś ziemiańską.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 67030.
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-07].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 653 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. a b c d Jan Bałdowski "Warmia i Mazury, mały przewodnik" Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 114

Bibliografia

  • Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury, przewodnik. Białystok: Agencja TD, 1996. ISBN 83-902165-0-7 s. 97
  • Iwona Liżewska, Wiktor Knercer: Przewodnik po historii i zabytkach Ziemi Szczycieńskiej. Olsztyn: Agencja Wydawnicza "Remix" s.c., 1998, s. 171. ISBN 83-87031-13-5.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya