Lesięcin

Lesięcin

wieś
Elewacja frontowa pałacu
Państwo	Polska
Województwo	zachodniopomorskie
Powiat	łobeski
Gmina	Węgorzyno
Liczba ludności (2021)	204
Strefa numeracyjna	91
Kod pocztowy	73-151[2]
Tablice rejestracyjne	ZLO
SIMC	0785107
Położenie na mapie gminy Węgorzyno Lesięcin
Położenie na mapie Polski Lesięcin
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego Lesięcin
Położenie na mapie powiatu łobeskiego Lesięcin
53°35′00″N 15°34′36″E/53,583333 15,576667[1]
Multimedia w Wikimedia Commons

Lesięcin (niem. Lessenthin^[3]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno, przy linii kolejowej 202 Gdańsk-Stargard, z przystankiem Lesięcin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, około 26 kilometrów na południowy wschód od miasta Resko, osiem kilometrów na południowy zachód od centrum miasta Łobez i sześć kilometrów na północ od miasta Węgorzyno.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1547 i nosiła ona nazwę Lessentin. Wieś od XIV wieku, aż do 1945 należała do rodu Borcke. We wsi znajduje się, otoczona zdziczałym parkiem, ruina pałacu Borcków. Pałac powstał w 1853 roku z inicjatywy Petera Louisa Ernsta von Borcke. W 1881 r. został on rozbudowany przez Richarda Ernesta von Borcke. Jest to budowla dwukondygnacyjna, powstała na planie prostokąta i przykryta mansardowym dachem z lukarnami. Urozmaicenie elewacji stanowią dwa ryzality, z których tylny (od strony ogrodu) posiada narys trójboczny, a przedni (na elewacji frontowej) ozdobiony jest herbem Borcków. Na ścianie szczytowej pałacu zachowała się słabo czytelna tablica z informacjami o budowie i przebudowie pałacu. Wnętrza pałacu zakomponowano w formie dwutraktowej z przejściami amfiladowymi. Pałac posiadał reprezentacyjny hol i salon. Od 1945 wieś znajduje się w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Lesięcin.

W pochodzącym z drugiej połowy XIX w., naturalistycznym parku o powierzchni 5,5 ha zachowały się cenne okazy dendrologiczne uznane za pomniki przyrody. Są to:

• dąb szypułkowy o obwodzie 495 cm
• lipa drobnolistna o obwodzie 460 cm
• jedlica Douglasa o obwodzie 315 cm.

Liczba mieszkańców w różnych latach:

• Rok - Mieszkańcy
• 1818 - 233
• 1852 - 287
• 1864 - 290
• 1867 - 288
• 1871 - 288
• 1885 - 306
• 1910 - 289
• 1925 - 309
• 1933 - 298
• 1939 - 275
• 2021 - 204 z czego 49,0% mieszkańców stanowią kobiety, a 51,0% ludności to mężczyźni^[4].

• Ernst August Philipp von Borcke, także von Borck (ur. 20 sierpnia 1766 w Kąkolewicach, zm. 20 listopada 1850 tamże) - ostatni starosta powiatu Borcków, następnie pierwszy starosta powiatu Regenwalde, obecnie powiat łobeski. Właściciel majątku ziemskiego w Kąkolewicach i Lesięcinie.
• Wilhelm Friedrich Leopold von Borcke, także von Borck (ur. 21 lipca 1737 w Stargardzie, zm. 28 czerwca 1787 w Kąkolewicach) — pruski starosta (Landrat), który od 1770 do śmierci kierował powiatem Borcków (Borckescher Kreis) na Pomorzu Zachodnim. Właściciel majątku ziemskiego w Kąkolewicach i Lesięcinie.

• Pałac Borcków w Lesięcinie
• 
• 
  Herb Borcków
• 
  Tablica na ścianie bocznej

• Jerzy M. Kosacki, Ziemia Szczecińska przewodnik turystyczny, część IV, Pojezierze Ińskie i Ziemia Łobeska, Szczecińska Agencja Turystyczna SAT, Szczecin 1995, ISBN 83-86507-20-9
• Informacja o pałacu na stronie Woj. Konserwatora Zabytków w Szczecinie