Leszek Kasprzyk

Leszek Kasprzyk

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	28 lutego 1925 Kowel
Data i miejsce śmierci	24 września 2018 Warszawa
Profesor nauk ekonomicznych
Specjalność: administracja organizacjami międzynarodowymi, marketing, międzynarodowe stosunki gospodarcze
Alma Mater	Akademia Ekonomiczna w Krakowie Uniwersytet Jagielloński
Doktorat	1958
Habilitacja	1962
Profesura	10 lutego 1978
Doktor honoris causa Akademia Ekonomicznej w Krakowie – 1994
Nauczyciel akademicki
Instytut	Instytut Stosunków Międzynarodowych UW
Stanowisko	profesor zwyczajny od 1980
Odznaczenia

Leszek Michał Kasprzyk (ur. 28 lutego 1925 w Kowlu, zm. 24 września 2018 w Warszawie) – polski ekonomista, badacz stosunków międzynarodowych, profesor nauk ekonomicznych (1978).

Urodził się w rodzinie Adolfa (1896–1973) i Władysławy (1895–1979) Kasprzyków^[1][2]. Podczas II wojny światowej, w latach 1940–1943 uczęszczał do Szkoły Przemysłowej oraz Szkoły Handlowej (wyższego stopnia), następnie od 1943 do 1944 pracował jako robotnik leśny w nadleśnictwie w Jedlinie^[1].

W 1946 rozpoczął studia na Wydziale Konsularnym Akademii Handlowej w Krakowie (od 1950 Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Krakowie). Równocześnie studiował na Wydziale Prawa oraz w Szkole Nauk Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1947–1948 był członkiem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, a od 1948 do 1950 Związku Akademickiej Młodzieży Polskiej^[1].

W latach 1950–1954 był kolejno asystentem, starszym asystentem i adiunktem przy Katedrze Nauki o Państwie i Prawie, a następnie Podstaw Marksizmu-Leninizmu oraz Filozofii WSE w Krakowie. Od 5 listopada 1951 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił m.in. funkcję członka Komitetu Uczelnianego PZPR WSE w Krakowie^[3]. W 1954 został skierowany na okres 9 miesięcy do pracy w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. W późniejszym czasie docent we wspomnianej uczelni; w 1958 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych, a w 1962 habilitował się. Kierownik Katedry Filozofii i Zakładu Filozofii i Socjologii (1962–1972), kierownik Punktu Konsultacyjnego w Lublinie (1959–1962). W latach 1964–1968 dziekan Wydziału Produkcji i Obrotu Towarowego w WSE^[4] oraz kierownik Zakładu Socjologii Politycznej na UJ. W okresie marzec 1968 – wrzesień 1971 był delegowany do pracy w służbie zagranicznej na stanowisko ministra pełnomocnego w Stałym Przedstawicielstwie PRL przy ONZ w Nowym Jorku. Po powrocie do kraju, do 1980 kierował Instytutem Międzynarodowych Stosunków Społeczno-Ekonomicznych w WSE. Uchwałą z 12 lutego 1972 Rada Państwa przyznała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych. Od 1972 do 1974 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki^[3]. W okresie od 1 lutego 1975 do 11 września 1980 był zastępcą Sekretarza Wydziału I Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Od 1978 profesor. 29 marca 1980 został zatwierdzony na dyrektora Stacji Naukowej PAN w Paryżu^[1].

Założyciel i były dyrektor Instytutu Międzynarodowych Stosunków Społeczno-Ekonomicznych (1973–1980). Był nauczycielem akademickim w Prywatnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych w Warszawie^[5].

Jego zainteresowania badawcze obejmowały ekonomiczne aspekty stosunków międzynarodowych. Wypromował co najmniej dziesięcioro doktorów, m.in. Sylwestra Gardockiego^[6]. Autor popularnego podręcznika akademickiego Wprowadzenie do filozofii napisanego wraz z Adamem Węgrzeckim.

Zmarł w Warszawie, pochowany 2 października 2018 w grobie rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie^[4] (kwatera XIIB-1-4)^[2].

• Wprowadzenie do filozofii, Warszawa 1970 (współautor Adam Węgrzecki).
• Instytucjonalizacja międzynarodowej współpracy gospodarczej, Wydawnictwa UW, Warszawa 2004.
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Wydawnictwa UW, Warszawa 2004.
• Skutki przystąpienia Polski do Unii Celnej, Wydawnictwa UW, Warszawa 2004.

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Złoty Krzyż Zasługi
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Medal 30-lecia Polski Ludowej
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)^[7]

Źródło:^[8][4].

• Nagroda indywidualna III stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)^[9]
• tytuł doktora honoris causa Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1994)

• Sylwetka na stronie ISM UW. pl.ism.uw.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-19)].
• Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 386.
• Filozofia, polityka, stosunki międzynarodowe: księga jubileuszowa na 70-lecie profesora Leszka Kasprzyka, Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 1995, ISBN 83-7151-120-5.
• Prof. dr hab. Leszek Kasprzyk, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-07-07] .

• Leszek Kasprzyk – artykuły w bibliotece Polona