Leszko I

Leszko I – legendarny władca Polski, występujący w Kronice Wincentego Kadłubka.

Według Kadłubka po śmierci królowej Wandy kraj Lechitów został najechany przez Aleksandra Wielkiego^[1]. Wojska macedońskie wkroczyły do Polski od strony Moraw, zajmując Małopolskę i Śląsk. Ostatecznie Aleksander miał zostać pokonany w bitwie pod górą^[2], kiedy to Lechici za namową pewnego złotnika przygotowali zasadzkę na Macedończyków, zwabiając ich doń wyrzeźbionymi z drewna figurami rycerzy udającymi wojsko. Gdy pokonany Aleksander wycofał się z kraju Polan, złotnik został obwołany królem i otrzymał imię Lestek, co znaczy przebiegły.

Jan Długosz próbował uczynić legendę o Leszku mniej fantastyczną, zastępując Macedończyków Węgrami i Morawianami. Zmienił też imię nadane władcy na Przemyśl, imię Lestek tłumacząc jako nazwisko rodowe dynastii wywodzącej się od Lecha. Marcin Bielski również przyjął wersję o walce z Morawianami, datując także panowanie Leszka na około 700 rok i przypisując mu założenie Przemyśla.

Podane przez Kadłubka informacje o Leszku I (z których można by wysnuć wniosek, że żył on w IV wieku p.n.e.) są napisane w normalnej jak na ówczesne czasy konwencji stylistycznej, wpisującej rody władców w możliwie jak najdalsze i najsławniejsze wydarzenia z dziejów całego świata.

• Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007. ISBN 978-83-7301-973-7.
• Jerzy Strzelczyk: Od Prasłowian do Polaków. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1987. ISBN 83-03-02015-3.