Lev Prchala

Lev Prchala
ilustracja
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia

23 marca 1892
Śląska Ostrawa, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

11 czerwca 1963
Feldbach, Austria

Przebieg służby
Siły zbrojne

armia austriacko-węgierska
armia czechosłowacka

Jednostki

Korpus Czechosłowacki; Legion Czechów i Słowaków

Stanowiska

d-ca Bratysławskiego Okręgu Wojskowego; minister finansów i spraw wewnętrznych

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
II wojna światowa

Odznaczenia
Order Sokoła (Czechosłowacja) Krzyż Wojenny Czechosłowacki Medal Zwycięstwa (międzyaliancki) Czechosłowacki Medal Rewolucyjny Medal Waleczności (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wojenny 1914–1918 (Francja) Order Wybitnej Służby (Wielka Brytania) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Walecznych (1920–1941) Krzyż Zasługi Wojennej (Królestwo Włoch) Order Wojenny Pogromcy Niedźwiedzia (Łotwa) Kawaler Orderu Korony Rumunii (1932–1947) Wielki Oficer Orderu Orła Białego z mieczami (Serbia)
Multimedia w Wikimedia Commons

Lev Prchala (ur. 23 marca 1892 w Polskiej Ostrawie, zm. 11 czerwca 1963 w Feldbach w Austrii) – czeski wojskowy (generał armii), dowódca Legionu Czechów i Słowaków w Polsce podczas kampanii wrześniowej 1939 roku[1], działacz emigracyjny.

Życiorys

I wojna światowa i walki z bolszewikami w Rosji

Od 1916 r. służył w 13 pułku piechoty armii austro-węgierskiej. Zdezerterował na stronę rosyjską i następnie w stopniu porucznika wstąpił do Legionu Czechosłowackiego w Rosji. Po zawarciu porozumienia z bolszewikami wraz ze swoimi oddziałami w 1920 r. został ewakuowany przez Władywostok do Czechosłowacji[2].

Okres międzywojenny

Został członkiem czechosłowackiej misji podczas obrad nad traktatem pokojowym w Wersalu. W latach 1921–1923 studiował w Wyższej Szkole Wojennej we Paryżu. Do 1925 r. był dowódcą 1 Brygady Górskiej w Rużomberku (dostał wówczas awans do stopnia generała brygady), a do 1931 r. – 12 Dywizji Piechoty (od 1928 r. w stopniu generała dywizji). W latach 1931–1933 pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu w Naczelnym Dowództwie Armii Czechosłowackiej. Był kandydatem na stanowisko szefa sztabu, ale przegrał z kandydaturą generała armii Ludvíka Krejčíego. Do 1939 r. był dowódcą Bratysławskiego Okręgu Wojskowego. W 1936 r. awansował do stopnia generała armii. Jednocześnie w 1938 r. został dowódcą 4 Armii na Morawach, a po podpisaniu układu monachijskiego – 3 Armii. Na początku 1939 r. mianowano go na krótko na stanowisko ministra finansów i spraw wewnętrznych. W dniach 6–14 marca, po stłumieniu przez rząd czechosłowacki dążeń do autonomii słowackiej, pełnił funkcję wojskowego gubernatora Rusi Podkarpackiej[2].

Wobec ogłoszenia 14 marca przez Słowację niepodległości i zajęciu Czechosłowacji przez wojska niemieckie następnego dnia pozostał bez przydziału. 22 maja przyjechał do Polski i nawiązał kontakt z władzami wojskowymi w celu sformowania czeskich i słowackich oddziałów do walki z Niemcami[3].

II wojna światowa i emigracja

3 września 1939 r. stanął oficjalnie na czele Legionu Czechów i Słowaków utworzonego dekretem Prezydenta RP Ignacego Mościckiego[4]. Wobec szybkich postępów wojsk niemieckich wraz z częścią legionistów przeszedł do Rumunii, a następnie znalazł się w Wielkiej Brytanii. Przez cały okres wojny pozostawał w dyspozycji emigracyjnego rządu czechosłowackiego Edvarda Beneša. Był jego przeciwnikiem[4], zajmując stanowisko prawicowe. Skłaniał się ku odbudowie po wojnie osobnego państwa czeskiego[4]. Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji, działając m.in. w Czeskim Komitecie Narodowym w Londynie i współpracując z organizacjami Niemców sudeckich[5]. Zmarł w Feldbach w Austrii w 1953 roku[6].

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Československý Legion v Polsku 1939. Národní muzeum. [dostęp 2026-05-09]. (cz.).
  2. ↑ a b Prchala, Lev. valka.cz. [dostęp 2026-05-09]. (cz.).
  3. ↑ První jednotka čs. vojáků nevznikala v roce 1939 lehce. Vojenský historický ústav Praha, 3.09.2013. [dostęp 2026-05-09]. (cz.).
  4. ↑ a b c Karolina Gawron, Stosunki polsko-czechosłowackie w latach 1918-1939 jako przyczynek do badań nad konfederacją polsko-czechosłowacką 1939-1943, s. 70–71.
  5. ↑ Miroslav Kameník. Lev Prchala putující aneb pozapomenuté kapitoly z generálova života. „Securitas Imperii”. 47, s. 138, 2025. (cz.). 
  6. ↑ LEV PRCHALA, 71, AN EXILE LEADER; Ex-Czecholslovak General, Opponent of Benes, Dies Fought Reds in 1919. The New York Times, 13.06.1963. [dostęp 2026-05-09]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya