Lider opinii

Lider opinii (z ang. opinion leader) – osoba, która dzięki wiedzy, pozycji społecznej lub aktywności wywiera wpływ na opinie i postawy swojego otoczenia, pośrednicząc w przepływie informacji między mediami a pozostałymi odbiorcami[1][2].

Geneza

Pojęcie wprowadzili Paul Lazarsfeld, Bernard Berelson(inne języki) i Hazel Gaudet w badaniu kampanii prezydenckiej z 1940 roku, opisanym w pracy The People's Choice, gdzie zauważyli, że przekazy medialne docierają do wielu osób za pośrednictwem aktywnych jednostek pełniących rolę pośredników[3][1]. Koncepcję rozwinęli Elihu Katz(inne języki) i Lazarsfeld w pracy Personal Influence z 1955 roku, formułując model dwustopniowego przepływu informacji, zgodnie z którym treści płyną od mediów najpierw do liderów opinii, a dopiero za ich pośrednictwem do szerszej publiczności[1][4].

Cechy

Liderzy opinii są zwykle silniej zaangażowani w dany temat, intensywniej korzystają z mediów i utrzymują szersze kontakty społeczne niż przeciętni odbiorcy. Ich wpływ jest najczęściej ograniczony do określonej dziedziny, w której uchodzą za kompetentnych[1][2]. Robert K. Merton, analizując oddziaływanie lokalnych autorytetów, rozróżnił liderów lokalnych, zorientowanych na sprawy własnej społeczności, oraz kosmopolitycznych, zainteresowanych sprawami szerszymi i ogólnokrajowymi[5][1].

Znaczenie

Pojęcie znalazło zastosowanie w teorii dyfuzji innowacji, w której liderzy opinii przyspieszają przyjmowanie nowych rozwiązań przez swoje otoczenie[6][1]. Jest też wykorzystywane w marketingu, między innymi w marketingu szeptanym i strategiach rekomendacji, a współcześnie wiąże się z rolą influencerów w mediach społecznościowych[2][6].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f Elihu Katz, Paul F. Lazarsfeld, Personal Influence: The Part Played by People in the Flow of Mass Communications, Glencoe: The Free Press, 1955 (ang.).
  2. ↑ a b c Maciej Mrozowski, Media masowe. Władza, rozrywka i biznes, Warszawa: Aspra-JR, 2001.
  3. ↑ Paul F. Lazarsfeld, Bernard Berelson, Hazel Gaudet, The People's Choice: How the Voter Makes Up His Mind in a Presidential Campaign, Nowy Jork: Columbia University Press, 1944 (ang.).
  4. ↑ Elihu Katz, The Two-Step Flow of Communication: An Up-To-Date Report on an Hypothesis, „Public Opinion Quarterly”, 1, 21, 1957, s. 61–78, DOI: 10.1086/266687 (ang.).
  5. ↑ Robert K. Merton, Social Theory and Social Structure, Glencoe: The Free Press, 1957 (ang.).
  6. ↑ a b Everett M. Rogers, Diffusion of Innovations, wyd. 5, Nowy Jork: Free Press, 2003 (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya