Locri
| gmina | |
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Region | |
| Prowincja | |
| Kod ISTAT |
080043 |
| Powierzchnia |
25 km² |
| Populacja (2004) • liczba ludności |
|
| • gęstość |
522,8 os./km² |
| Numer kierunkowy |
0964 |
| Kod pocztowy |
89044 |
Położenie na mapie Kalabrii  | |
Położenie na mapie Włoch  | |
 38°14′N 16°16′E/38,233333 16,266667
| |
| Strona internetowa | |
Locri – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Reggio Calabria.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 13 069 osób, 522,8 os./km².
Historia
Założone ok. 700-680 p.n.e. przez kolonistów doryckich z Lokrydy w środkowej Grecji. Dla odróżnienia od miast w Lokrydzie nosiło nazwę Lokroi Epizephyrioi, Lokry Epizefyryjskie (czyli Zachodnie, albo Lokry Italskie[1]). W starożytności znane nie tylko z pobliskiego sanktuarium Persefony[2], lecz przede wszystkim z czterech poetek: Teano (V w. p.n.e.), Nossis (IV/III w. p.n.e.), Alkinoe (III w. p.n.e.) i Melinno (I w. p.n.e.). Według niektórych pochodziła stamtąd również erudyczka Teano, małżonka Pitagorasa[3].
Po wyparciu z tego terenu rdzennych mieszkańców – Sykulów, osadnicy greccy ustanowili sprawne rządy oligarchiczne (tzw. stu rodzin). W Lokrach powstał pierwszy w świecie greckim spisany kodeks praw, który przypisywano mężowi stanu Zaleukosowi (ok. 662 p.n.e.).
Rozrastająca się społeczność, chroniona murami długości ponad 6 km, toczyła walki z sąsiednimi ludami italskimi oraz z Krotoną i Region – pobliskimi miastami, zamieszkanymi przez niedoryckich Greków. Według miejscowego podania Lokryjczycy wspomagani przez boskie bliźnięta Kastora i Polideukesa, odnieśli ok. 500 p.n.e. zwycięstwo nad wojskami Krotony w bitwie nad rzeką Sagras. Do ich sojuszników należały potężne wówczas Syrakuzy. Około 387 p.n.e. Lokry wspomogły tyrana Syrakuz Dionizjosa I w zniszczeniu Region. Tamtejszy port był ostatnią przystanią dla okrętów w drodze z Grecji na Sycylię.
Podczas ekspansji Rzymu na Półwyspie Apenińskim osłabione wojnami miasto uległo Rzymianom w 205 p.n.e. Pod ich panowaniem zachowało istotne znaczenie.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Stanisław Stabryła: Starożytna Grecja. Warszawa: WSiP, 1988, s. 47.
- ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z. Warszawa: PWN, 1983, s. 427.
- ↑ Słownik kultury antycznej. Grecja – Rzym. Warszawa: WP, 1988, s. 268.
Bibliografia
- Aleksander Krawczuk (red.): Wielka historia świata. Tom 3: Świat okresu cywilizacji klasycznych. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Fogra”, 2005, s. 50, ISBN 83-85719-84-9
- David Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków. Oswyn Murray (red.); Dorota Mickiewicz-Morawska (tłum.). Warszawa: Książka i Wiedza, 2001, s. 240. ISBN 83-05-13169-6. OCLC 749281065.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.