Long Vacation
| Gatunek | |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | |
| Główne role |
Takuya Kimura |
| Muzyka tytułowa |
Toshinobu Kubota with Naomi Campbell – „La La La Love Song” |
| Liczba odcinków |
11 |
| Liczba serii |
1 |
| Produkcja | |
| Produkcja |
Chihiro Kameyama |
| Reżyseria |
Kōzō Nagayama |
| Scenariusz |
Eriko Kitagawa |
| Muzyka |
Cagnet |
| Czas trwania odcinka |
54 min |
| Pierwsza emisja | |
| Kraj oryginalnej emisji | |
| Data premiery |
15 kwietnia 1996 |
| Stacja telewizyjna | |
| Pierwsza emisja |
15 kwietnia – 24 czerwca 1996 |
| Lata emisji |
1996 |
| Status |
zakończony |
| Format dźwięku | |
| Strona internetowa | |
Long Vacation (jap. ロングバケーション) – japońska drama obyczajowa emitowana na antenie Fuji TV w paśmie Getsuku od 15 kwietnia do 24 czerwca 1996 roku[a]. W rolach głównych wystąpili Takuya Kimura oraz Tomoko Yamaguchi.
Produkcja zdobyła status kultowej i wywarła ogromny wpływ na japońską popkulturę lat 90., przyczyniając się do ugruntowania pozycji pasma Getsuku oraz do wzrostu popularności gry na fortepianie wśród młodych mężczyzn. Drama osiągnęła bardzo wysokie wyniki oglądalności, a jej premiera zapoczątkowała szczytowy okres w karierze Takuya Kimury[1].
Fabuła
31-letnia modelka Minami Hayama (Tomoko Yamaguchi) w dniu ślubu dowiaduje się, że jej narzeczony uciekł z inną kobietą[2]. Pozbawiona środków do życia trafia do mieszkania niedoszłego męża i rozpoczyna osobliwe wspólne życie z jego współlokatorem, ambitnym, lecz nieodnoszącym sukcesów 24-letnim pianistą Hidetoshim Seną (Takuya Kimura)[3][2].
Obsada
Główna
- Takuya Kimura jako Hidetoshi Sena
- Tomoko Yamaguchi jako Minami Hayama
W pozostałych rolach
- Yutaka Takenouchi jako Shinji Hayama (młodszy brat Minami)
- Izumi Inamori jako Momo Koizumi (przyjaciółka Minami)
- Takako Matsu jako Ryōko Okusawa (młodsza koleżanka Seny z uczelni)
- Ryō jako Hikaru Himuro (dziewczyna Shinjiego)
- Kōsuke Toyohara jako Tetsuya Sasaki (fotograf)
- Leo Morimoto jako Sasaki-sensei (profesor muzyki)
Muzyka
Ścieżka dźwiękowa do dramy została skomponowana przez muzyczny projekt Cagnet pod kierownictwem Daisuke Hinaty[4]. Utworem przewodnim dramy został singel „La La La Love Song” nagrany przez Toshinobu Kubota we współpracy z Naomi Campbell[5]. Piosenka stała się ogromnym hitem w Japonii, sprzedając się w nakładzie ponad 1,8 miliona egzemplarzy[6].
Główny album ze ścieżką dźwiękową, Long Vacation Original Soundtrack, również osiągnął wielki sukces komercyjny, sprzedając się w nakładzie przekraczającym milion egzemplarzy. Na płycie znalazły się m.in. motyw fortepianowy „Close to You ~Sena no Piano II~” oraz utwór „Deeper and Deeper”, uznawany za klasyk japońskiego R&B lat 90.[4].
Lista odcinków
| Nr | Data emisji | Tytuł japoński | Tytuł w romaji | Reżyseria | Oglądalność[7] | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 15 kwietnia 1996 | なんだよ! この女 | Nan da yo! Kono onna | Kōzō Nagayama | 30,6% | Odcinek specjalny (84 min) |
| 2 | 22 kwietnia 1996 | 彼女の涙 | Kanojo no namida | Kōzō Nagayama | 28,3% | |
| 3 | 29 kwietnia 1996 | 彼の純情 | Kare no junjō | Kōzō Nagayama | 29,0% | |
| 4 | 6 maja 1996 | 君の噂 | Kimi no uwasa | Masayuki Suzuki | 27,6% | |
| 5 | 13 maja 1996 | 愛の告白 | Ai no kokuhaku | Masayuki Suzuki | 27,9% | |
| 6 | 20 maja 1996 | KISS | KISS | Hiroshi Usui | 25,5% | |
| 7 | 27 maja 1996 | 眠れぬ夜 | Nemurenu yoru | Kōzō Nagayama | 27,7% | |
| 8 | 3 czerwca 1996 | 別れの朝 | Wakare no asa | Kōzō Nagayama | 29,9% | |
| 9 | 10 czerwca 1996 | 瀬名の涙 | Sena no namida | Hiroshi Usui | 29,1% | |
| 10 | 17 czerwca 1996 | 最後の恋 | Saigo no koi | Masayuki Suzuki | 28,6% | |
| 11 | 24 czerwca 1996 | 神様のくれた結末 | Kamisama no kureta kekkamatsu | Kōzō Nagayama | 36,7% | Finałowy odcinek (81 min) |
| Niebieskie liczby oznaczają najniższą oglądalność, a czerwone – najwyższą. Średnia oglądalność w regionie Kantō wyniosła 29,6% (badanie Video Research)[7]. | ||||||
Adaptacje
W 2026 roku ogłoszono realizację pierwszej oficjalnej zagranicznej adaptacji dramy. Hongkoński remake zatytułowany Yōchō Kaki (chiń. 悠長假期) został wyprodukowany przez wytwórnię MakerVille z przeznaczeniem do emisji na platformie i kanale ViuTV. W głównych rolach wystąpili Edan Lui (członek grupy Mirror) jako Hidetoshi Sena oraz Ali Lee jako Minami Hayama[1].
Nagrody
- Drama Academy Awards (1996)[8]:
- Najlepszy serial
- Najlepszy aktor główny (Takuya Kimura)
- Najlepsza aktorka główna (Tomoko Yamaguchi)
- Najlepszy aktor drugoplanowy (Yutaka Takenouchi)
- Najlepsza aktorka drugoplanowa (Izumi Inamori)
- Najlepszy debiut (Takako Matsu)
- Najlepiej ubrana postać (Best Dresser) (Tomoko Yamaguchi)
- Najlepszy scenariusz (Eriko Kitagawa)
- Najlepszy dobór obsady
- Najlepsza czołówka
Odbiór i wpływ na popkulturę
Drama okazała się ogromnym sukcesem komercyjnym i wywołała w Japonii tzw. „fenomen Getsuku” (jap. 月9現象)[1]. Określenie to odnosiło się do zjawiska masowego zasiadania widzów przed telewizorami w poniedziałkowe wieczory o godzinie 21:00 (w czasie emisji pasma Getsuku stacji Fuji TV), co skutkowało widocznym wyludnieniem ulic japońskich miast – w ówczesnych mediach ukuto wręcz powiedzenie, że „w poniedziałki o 21:00 z ulic znikają kobiety”[9].
Popularność serialu przełożyła się również na konkretne trendy społeczne – wywołała nagły wzrost zainteresowania nauką gry na fortepianie wśród młodych mężczyzn, inspirowanych postacią Hidetoshiego Seny. Emisja dramy doprowadziła także do powstania fali tzw. „pielgrzymek do miejsc pamięci” (jap. 聖地巡礼 seichi junrei), w ramach których fani masowo odwiedzali lokacje zdjęciowe, w tym m.in. okolice mostu Shin-Ōhashi na rzece Sumida w Tokio[1].
Finałowy odcinek, wyemitowany 24 czerwca 1996 roku, osiągnął średnią oglądalność na poziomie 36,7%, a w szczytowym momencie wskaźnik ten wyniósł 43,8% w regionie Kantō[1].
Uwagi
- ↑ Pierwszy odcinek został wydłużony o 30 minut (emisja od 21:00 do 22:24), a finałowy o 27 minut (emisja od 21:03 do 22:24).
Przypisy
- ↑ a b c d e 木村拓哉×山口智子『ロングバケーション』が香港でリメイク 北川悦吏子「楽しみです!!」. Real Sound. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ a b ドラマ『ロングバケーション』の感想・レビュー. Filmarks. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ ロングバケーション - フジテレビ. Fuji TV. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ a b 『ロングバケーション オリジナル・サウンド トラック』のアナログ盤がリリース！. Tower Records. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ 久保田利伸「LA・LA・LA LOVE SONG」はいかにして誕生したのか. Real Sound. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ 久保田利伸、サブスク解禁で「LA・LA・LA LOVE SONG」などが上位に. Real Sound. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ a b 「ロンバケ」が帰ってくる. ZAKZAK. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ 第9回ザテレビジョンドラマアカデミー賞 総評. KADOKAWA. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
- ↑ 『月9』30年歴史. Oricon. [dostęp 2026-07-28]. (jap.).
Linki zewnętrzne
- Long Vacation w bazie Filmweb (pol.)
- Long Vacation w bazie IMDb (ang.)
- Long Vacation w bazie MyDramaList (ang.)
- Long Vacation w bazie allcinema (jap.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.