Lorenzo Martinuzzi
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
architekt, budowniczy |
| Narodowość |
włoska |
| Rodzice |
Bernardino Martinuzzi |
| Dzieci |
Antonio Adam Martinuzzi |
| Krewni i powinowaci |
Giovanni Martinuzzi (brat) |
Lorenzo Martinuzzi (ur. 1704, zm. 1779) – włoski architekt i budowniczy pochodzący z Friuli, działający w XVIII wieku na obszarze północnego Adriatyku. Należał do rodziny budowniczych Martinuzzich; był synem Bernardina Martinuzziego oraz bratem Giovanniego i Dionisia. Najlepiej udokumentowane są jego prace przy katedrze w Koprze oraz projekt kościoła parafialnego w Gonars[1][2].
Życiorys
Lorenzo był synem budowniczego Bernardina Martinuzziego, który uczestniczył w pierwszej fazie barokowej przebudowy katedry koperskiej w latach 1720–1722. Rodzina pochodziła z okolic Turriaco we Friuli. Z działalnością budowlaną związani byli również bracia Lorenza: Giovanni, współpracujący z ojcem przy budowie kościoła jezuitów w Rijece, oraz Dionisio[1][2].
W 1738 roku Lorenzo Martinuzzi objął jako proto nadzór nad przebudową nawy katedry w Koprze. Prace prowadzono na podstawie planów weneckiego architekta Giorgia Massariego, który prawdopodobnie nie przebywał osobiście w Koprze i kontrolował realizację korespondencyjnie. Martinuzzi kierował rozbiórką dawnej romańskiej nawy oraz rozpoczęciem budowy nowej trójnawowej hali[2][3].
Jego udział w koperskiej inwestycji trwał jednak krótko. W 1739 roku został odsunięty od kierowania budową z powodu zarzutów dotyczących sposobu prowadzenia robót; wraz z nim plac budowy opuścił jego syn Antonio Adam. Nadzór przejął następnie Domenico Bertini, a nawa została ukończona w 1742 roku[1][3].
W późniejszym okresie Martinuzzi działał przede wszystkim we Friuli. Zachowany projekt kościoła parafialnego św. Kancjana w Gonars jest pierwszym znanym samodzielnym projektem architekta. Świątynię wzniesiono w drugiej połowie XVIII wieku jako jednonawową budowlę z fasadą podzieloną czterema pilastrami i zwieńczoną trójkątnym frontonem. Została rozebrana w 1961 roku ze względu na zły stan techniczny[1].
Martinuzziemu przypisuje się również projekt XVIII-wiecznego kościoła św. Marii Magdaleny w Begliano. Budowla została konsekrowana w 1767 roku. Uczestniczył ponadto w realizacji innych obiektów sakralnych na obszarze Friuli, jednak część przypisań opiera się wyłącznie na podobieństwach formalnych i nie została jednoznacznie potwierdzona dokumentami archiwalnymi[1].
Wybrane realizacje
| Obiekt | Miejscowość | Okres | Udział |
|---|---|---|---|
| Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Koprze | Koper | 1738–1739 | Kierowanie budową nowej nawy według projektu Giorgia Massariego[2][3] |
| Kościół św. Kancjana w Gonars | Gonars | druga połowa XVIII wieku | Projekt kościoła parafialnego; obiekt rozebrany w 1961 roku[1] |
| Kościół św. Marii Magdaleny w Begliano | Begliano, San Canzian d’Isonzo | XVIII wiek | Projekt przypisywany Martinuzziemu; kościół konsekrowano w 1767 roku[1] |
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Metoda Kemperl. Il progetto di Lorenzo Martinuzzi per la chiesa parrocchiale a Gonars. Contributo allo studio dell’architettura tardobarocca nel Friuli–Venezia Giulia. „Annales. Series Historia et Sociologia”. 25 (3), s. 625–638, 2015. [dostęp 2026-07-27]. (wł.).
- ↑ a b c d Vanja Prohinar. The Cathedral Church of the Assumption in Koper: A History of the Building and an Overview of the Renovation of the Southern Wall. „Varstvo spomenikov”, s. 155–169, 2008. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
- ↑ a b c Cathedral of the Assumption of the Virgin Mary. Znanstveno-raziskovalno središče Koper. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
Bibliografia
- Metoda Kemperl. Il progetto di Lorenzo Martinuzzi per la chiesa parrocchiale a Gonars. Contributo allo studio dell’architettura tardobarocca nel Friuli–Venezia Giulia. „Annales. Series Historia et Sociologia”. 25 (3), s. 625–638, 2015. (wł.).
- Vanja Prohinar. The Cathedral Church of the Assumption in Koper: A History of the Building and an Overview of the Renovation of the Southern Wall. „Varstvo spomenikov”, s. 155–169, 2008. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.