Lubecko

Lubecko
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Lubecku
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

lubliniecki

Gmina

Kochanowice

Wysokość

295 m n.p.m.

Liczba ludności (2022)

785[2]

Strefa numeracyjna

34

Kod pocztowy

42-700[3]

Tablice rejestracyjne

SLU

SIMC

0134717

Położenie na mapie gminy Kochanowice
Mapa konturowa gminy Kochanowice, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Położenie na mapie powiatu lublinieckiego
Mapa konturowa powiatu lublinieckiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Ziemia50°41′55″N 18°38′52″E/50,698611 18,647778[1]
Strona internetowa
Nieoficjalny herb wsi Lubecko

Lubecko (niem. Lubetzko[4]) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Kochanowice.

Miejscowość leży 6 km na zachód od Kochanowic, obok drogi Lubliniec - Poznań.

Nazwa wsi z biegiem lat

  • 1574 – Lubeczko
  • 1679 – Lubecii
  • 1687 – Lubecensen
  • 1688 – Lubeczka
  • 1743 – Lubetzkow
  • 1747 – Lubetzko
  • 1927 – Lubecko

Historia

Najstarsza wzmianka o wsi Lubecko zawarta jest w dokumencie celnym wystawionym w Oleśnie z 1226 roku, gdzie biskup wrocławski Wawrzyniec na polecenie księcia opolsko-raciborskiego Kazimierza I traktuje o nielegalnym punkcie poboru opłat celnych w tej miejscowośći[5]

Od końca XVIII w. wieś posiadała własną pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono kościół z jedną wieżą – widok od frontu, po obu stronach boczna kaplica[6].

W 1910 w miejscowości mieszkało 691 mieszkańców, z których 635 deklarowało jako ojczysty język polski, 10 język polski i niemiecki, a 46 język niemiecki. W wyborach komunalnych, jakie odbyły się w listopadzie 1919, na listę polską padły 162 głosy na ogólną sumę 258, co dało jej 6 na 9 mandatów. W ramach plebiscytu na Górnym Śląsku w 1921 roku 210 głosów w Lubecku opowiedziało się za pozostaniem w Niemczech, a 219 za przyłączeniem do Polski[7]. Od 1919 w miejscowości istniało Towarzystwo Oświaty na Śląsku im. św. Jacka[8].

W Lubecku działała Franciszka Ciemienga (ur. 29 stycznia 1867, zm. 2 kwietnia 1935), znana jako "Francka" – mieszkanka pobliskiego przysiółka Kanus, uważana za jasnowidzkę. Jej grób znajduje się przy ścianie tutejszego kościoła, a miejscowa społeczność nadal czci ją jako "świętą". Co roku 2 sierpnia odbywają się procesje z jej domu do kościoła. Trwają starania o jej beatyfikację.

Grób Franciszki Ciemiengi

W XIV-wiecznym kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Lubecku w 2010 odkryto gotyckie freski z początku XV wieku, które pokrywają około 200 m kw. sklepienia i ścian prezbiterium. Po trzyletniej renowacji malowidła odsłonięto i zakonserwowano.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonował komisariat Straży Granicznej i placówka II linii SG „Lubecko”[9].

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lubecko, po jej zniesieniu w gromadzie Kochcice.

Znani ludzie

  • Jan Gajda – pisarz, malarz, działacz społeczny
  • Andrzej Grzesik – polski polityk, rolnik, poseł na Sejm IV i V kadencji.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 70050.
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-07].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 670 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Lublinitz (Loben) [online], www.verwaltungsgeschichte.de:80 [dostęp 2018-07-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-14].
  5. Olesno00009_1 [online], home.teleos-web.de [dostęp 2025-12-16].
  6. Aleksandra Starczewska-Wojnar, Pieczęcie gmin wiejskich dawnego powiatu lublinieckiego (1805–1939), „Szkice Archiwalno-Historyczne”, 21 (2024), s. 37-38, DOI10.61516/szkice21_2024/starczewska (pol.).
  7. Wyniki plebiscytu na Górnym Śląsku, Stefan Dziewulski, odbytka z "ekonomisty", Warszawa 1922 [1]
  8. Encyklopedia powstań śląskich, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, s. 277.
  9. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 26. ISBN 83-87424-77-3.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya