Luboradza

Luboradza
osada
ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

szczecinecki

Gmina

Barwice

Liczba ludności (2006)

30

Strefa numeracyjna

94

Kod pocztowy

78-460[2]

Tablice rejestracyjne

ZSZ

SIMC

0301948

Położenie na mapie gminy Barwice
Mapa konturowa gminy Barwice, po lewej znajduje się punkt z opisem „Luboradza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Luboradza”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Luboradza”
Położenie na mapie powiatu szczecineckiego
Mapa konturowa powiatu szczecineckiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Luboradza”
Ziemia53°43′58″N 16°16′45″E/53,732778 16,279167[1]

Luboradza (do 1945 niem. Lübrassen) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Barwice, nad rzeką Dębnicą przepływającą przez jezioro Koprzywno (pow. 21 ha) oraz rozlewiskiem tworzącym jezioro Polok (pow. 9 ha). W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim. Została założona w XIX w. Założenie dworskie pochodzi z początku XX w., gdy właścicielem był major von Ditfurth-Lübrassen. Powierzchnia użytkowa dworu wynosi 821 m². Wokół pałacu 2-hektarowy park krajobrazowy[3].

Krajobraz i architektura okolic

Na ukształtowanie terenu w okolicy największy wpływ miało zlodowacenie skandynawskie (faza pomorska zlodowacenia bałtyckiego). Nacisk mas lodowca spowodował powstanie moreny czołowej objawiające się bogactwem wzgórz, pagórków (kumulacje dochodzące do 100m), głębokich jarów i wąwozów. Wody z topniejących lodowców utworzyły liczne jeziora polodowcowe. Na południowym brzegu jeziora Koprzywno odkryto grodzisko słowiańskie z pozostałością grobów popielnicowych z epoki brązu, w okolicy rosną dwa stare dęby, „Adam” (o obwodzie 5,2m) i „Ewa” (o obwodzie 6,5m). Trzeci „Kain” (o obwodzie 4,0m) jest wymieniany w przekazach historycznych i przewodnikach turystycznych, lecz od czasu gdy się przewrócił, można jedynie podziwiać jego pień na brzegu jeziora. W pobliżu jeziora rośnie też bardzo stary wiąz. Jego wiek szacowany jest na około 900 lat.

Na lokalną architekturę wpływ miała zmiana sposobu zabudowy na przełomie XIX i XX wieku. Budownictwo ryglowe zastąpiono czerwoną cegłą i ceramicznymi dachami, zaś budownictwo sakralne oraz dwory budowane były z lokalnie dostępnego łupanego kamienia polnego i cegły licowej. Na wsiach założenia folwarczne – dwory usytuowane między parkiem a częścią gospodarczą, np. powstały na przełomie wieków modernistyczny dwór z czterokolumnowym portykiem w Luboradzy. Wokół dworu, pałacu zachował się częściowo zabytkowy park (w rejestrze zabytków WKZ w Szczecinie wpisany pod numerem 1137).

Historia

Od początku XX wieku do końca lat trzydziestych wieś zamieszkiwana przez Polaków i Niemców. Zabudowania w tym okresie: murowane domy, kościół, zabudowania folwarczne z pałacem oraz położona nad rzeką gorzelnia. W latach 1939–1945 w Pałacu siedzibę miał ośrodek szkolenia Abwehry, a pod koniec wojny umiejscowiono tu ośrodek leczenia stresów pilotów Luftwaffe. Po wyjeździe Niemców w 1945 roku w Pałacu rozlokowała się jednostka Armii Czerwonej. W trakcie działań wojennych spalono m.in. miejscowy kościół.

W latach 50. XX wieku wieś przejęły Zakłady Przemysłu Jedwabniczego Pierwsza w Łodzi i przez kolejne 50 lat Luboradza była bazą wypoczynku letniego dla dzieci i młodzieży pracowników ww. zakładu.

W 2005 roku prywatny przedsiębiorca zakupił dwór od syndyka masy upadłościowej fabryki. W dawnej stołówce mieści się obecnie sala restauracyjno-koncertowa, 28 pokoi, a także dwie sale konferencyjne i SPA z basenem.

[potrzebny przypis].

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 70421.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 691 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, str. 58, ISBN 83-7263-900-0
Gmina Barwice
Miasto
Wsie
Osady
Części miasta
  • Korzec
  • Łęknica
  • Piaskowo
  • Przybkowo
Pozostałe
miejscowości

Herb gminy Barwice

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya