Luciano Chailly

Luciano Chailly
Data i miejsce urodzenia

19 stycznia 1920
Ferrara

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

24 grudnia 2002
Mediolan

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor

Luciano Chailly (ur. 19 stycznia 1920 w Ferrarze[1][2][3], zm. 24 grudnia 2002 w Mediolanie) – włoski kompozytor.

Życiorys

Uczył się gry na skrzypcach i wiolonczeli[1]. W 1943 roku ukończył studia muzykologiczne na Uniwersytecie Bolońskim[1][2]. Następnie studiował kompozycję u Renzo Rinaldo Bossiego w konserwatorium w Mediolanie, w 1945 roku uzyskując dyplom[1][2][3]. W 1948 roku uczęszczał na kursy u Paula Hindemitha w Salzburgu[1][2][3]. W latach 1951–1967 był dyrektorem działu muzycznego RAI[1]. Dyrektor artystyczny mediolańskiej La Scali (1968–1971), Teatro Regio w Turynie (1972), Angelicum w Mediolanie (1973–1975), Areny w Weronie (1975–1976) i opery w Genui (1983–1985)[2]. Od 1968 do 1981 roku wykładowca konserwatorium w Mediolanie[2]. W 1968 roku nagrodzony międzynarodową nagrodą Le Muse[1].

Jego synem jest Riccardo Chailly[2].

Twórczość

Tworzył w idiomie neoklasycznym[2], nawiązując do tradycji włoskiego weryzmu[1]. Miejscami sięgał także po elementy dodekafonii i muzyki elektronicznej[2].

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2][3])

Utwory orkiestrowe

  • Suite (1946)
  • Toccata (1948)
  • Musica di strada (1949)
  • Ricercare (1950)
  • 12 sonate tritematiche (1951–1961)
  • Sequence dell’Artide (1962)
  • Improvvisazione na wiolonczelę, wibrafon i orkiestrę (1962)
  • Piccole serenate na smyczki (1967)
  • Contrappunti su 4 dimensioni (1974)
  • Newton-Variazioni na orkiestrę kameralną (1979)
  • Es-Konzert (1980)
  • Psicosi na instrumenty i perkusję (1980)
  • Es-Kammerkonzert (1983)
  • Una domenica pomeriggio na fortepian i orkiestrę (1997)

Utwory chóralne

  • Lamento dei morti e dei vivi na solistów, chór i orkiestrę (1949)
  • Uxor tua na chór i orkiestrę (1951)
  • Cantata na solistów, chór i orkiestrę (1959)
  • Piccola messa na głos żeński i organy (1960)
  • Missa Papae Pauli VI na 6-głosowy chór i orkiestrę (1966)
  • Tiadele-Mo na baryton, chór mieszany, 6 trąbek i kotły (1967)
  • Liziche della risistanze vietnamita na baryton i 11 instrumentów (1974)

Opery

Balety

  • Fantasmi al Grand-Hôtel (wyst. Mediolan 1960)
  • Il cappio (wyst. Neapol 1962)
  • L’urlo (wyst. Palermo 1967)
  • Shee (wyst. Melbourne 1967)
  • Mata Hari (1974)
  • Anna Frank (wyst. Werona 1981)
  • Es-Ballet (1983)

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 81. ISBN 83-224-0223-6.
  2. a b c d e f g h i j Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 612–613. ISBN 0-02-865526-5.
  3. a b c d Musiklexikon. T. 1. A–E. Stuttgart-Weimar: Verlag J.B. Metzler, 2006, s. 473. ISBN 978-3-476-02087-1.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya