Lucjan Turos

Lucjan Turos
Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1927
Białobrzegi

Data i miejsce śmierci

25 listopada 2017
Warszawa

doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: andragogika, historia oświaty dorosłych, pedagogika porównawcza, pedagogika turystyki
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP
Uniwersytet Warszawski

Lucjan Turos (ur. 26 sierpnia 1927 w Białobrzegach, zm. 25 listopada 2017 w Warszawie[1]) – polski pedagog (specjalności: andragogika, historia oświaty dorosłych, pedagogika porównawcza, pedagogika turystyki), doktor habilitowany[2], emerytowany profesor Uniwersytetu Warszawskiego[3].

Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował jako przewodnik PTTK, w tym za granicą[1]. Był współzałożycielem i członkiem zarządu Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego (sierpień/wrzesień 1993, współzałożyciele: Tadeusz Aleksander, Józef Półturzycki, Franciszek Marek, Eugenia Anna Wesołowska i in.)[4].

Za wybitne prace badawcze poświęcone pedagogice społecznej oraz tradycjom uniwersytetów ludowych otrzymał m.in. nagrodę I stopnia w XIII edycji (2002) Konkursu o Nagrodę i Medal im. Zygmunta Glogera[5]. Pochowany na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie[1].

Publikacje

Był autorem licznych publikacji naukowych[6], w tym książek[7]:

  • Uniwersytet Ludowy Ignacego Solarza i jego wychowankowie, Warszawa 1970, 277 s.
  • Oświata dorosłych w krajach skandynawskich, Wrocław 197 ss. 236
  • Społeczno-wychowawcze funkcje duńskich uniwersytetów ludowych, Warszawa 1983
  • Patrzeć szeroko i daleko dziedzictwo pedagogiczne Ignacego Solarza, Warszawa 1983, ss. 158
  • Turystyka a samokształcenie, Siedlce 1984, ss. 183
  • Wychowawcze wartości kultury chłopskiej w ujęciu Ignacego Solarza i jego wychowanków, Siedlce 1987, ss. 177
  • Społeczno-moralne wychowanie młodzieży wiejskiej Siedlce 1988, ss. 208
  • Turystyka edukacyjna, Siedlce 1990. ss. 205
  • Humanistyczne i wychowawcze wartości kultury chłopskiej, Siedlce 1993, ss. 167
  • Mieczysław Orłowicz nauczyciel turystyki i krajoznawstwa, Warszawa, ss. 191
  • Turystyka i edukacja, Warszawa 1996, ss. 228
  • Kształtowanie indywidualności kluczowy paradygmat edukacji, Warszawa 1997, przedmowa prof. Jana Szczepańskiego, ss. 207
  • Muzeum – swoista instytucja edukacyjna, Warszawa 1999, ss. ss. 216
  • Sztuka i wychowanie dorosłych, Warszawa 1999 ss. 224
  • Pedagogika ogólna i subdyscypliny, Warszawa 1999 L. Turos (red.), ss. 601
  • Stanisław Dobrowolski, poglądy pedagogiczne i pedeutologiczne, wyd.II rozszerzone Warszawa 2003, ss. 353
  • Wprowadzenie do wiedzy o turystyce edukacyjnej, wyd.II rozszerzone Warszawa 2001, ss. 275
  • Turystyka i inteligencja emocjonalna, Warszawa 2002, ss. 346
  • Pedagogika ogólna, subdyscypliny i nauki pomocnicze, Warszawa 2003, ss. 323
  • Antropologia turystyki, Warszawa 2003, ss. 387
  • Turystyka i odkrywanie moralnego piękna tolerancji, Warszawa 2003, ss. 273 fragmenty
  • Platon o człowieku, kulturze i wychowaniu. Pedagogiczne i andragogiczne aspekty platońskiego dziedzictwa myślowego, wyd.II rozszerzone, Warszawa 2003, ss. 539
  • Turystyka edukacyjna i transgresja, Warszawa 2003, ss. 387
  • Turystyka i odkrywanie wartości "Małej Ojczyzny", Warszawa 2004, ss. 252
  • Andragogika ogólna, wyd.III rozszerzone Warszawa 2004, ss. 544
  • Wychowawcze i kulturotwórcze funkcje rodziny, Warszawa 2004, ss. 230
  • Andragogika pracy, Warszawa 2006, ss. 446
  • Andragogika autokreacji, Warszawa 2007, ss. 486
  • Andragogika reedukacji, Warszawa 2008, ss. 400
  • Kwestionariusz ankiety, Warszawa 2012, ss. 272
  • Andragogika autoreedukacji, Warszawa 2012, ss. 485
  • Andragogika kultury miłości, Warszawa 2013, ss. 270
  • Andragogika turystyki, Warszawa 2016, ss. 392

Przypisy

  1. ↑ a b c Tadeusz Aleksander, Z żałobnej karty. Lucjan Torus (1927–2017), „Rocznik Andragogiczny”, 25, 2018, s. 301–307 [dostęp 2022-03-08].
  2. ↑ Dr hab. Lucjan Turos, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-06-24].
  3. ↑ Lucjan Turos; Profesor emerytowany Uniwersytetu Warszawskiego. [w:] Własna strona internetowa [on-line]. studiobotton.com. [dostęp 2017-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-16)].
  4. ↑ Działalność w latach 1993–2008. [w:] 2010-02-16 [on-line]. [dostęp 2017-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-01)].
  5. ↑ Laureaci dotychczasowych edycji konkursu im. Zygmunta Glogera > Trzynasta edycja 2002 r.. [w:] Strona internetowa Społecznego Stowarzyszenia Prasoznawczego "Stopka" w Łomży [on-line]. 2007-11-19. [dostęp 2017-06-24].
  6. ↑ Turos, Lucjan; Publication Timeline; Most widely held works by Lucjan Turos. [w:] WorldCat - library catalog [on-line]. WorldCat. [dostęp 2017-06-24]. (ang.).
  7. ↑ Publikacje książkowe Profesora Lucjana Turosa. [w:] własna strona internetowa [on-line]. studio botton. [dostęp 2017-06-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-22)].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya