Ludwig Bock

Ludwig Bock (ur. 1942) – niemiecki prawnik, związany z Narodowodemokratyczną Partią Niemiec – Unią Ludową (niem. Nationaldemokratische Partei Deutschlands – Die Volksunion, NPD – Die Volksunion), adwokat oskarżonych o zbrodnie wojenne i kłamców oświęcimskich[1].

Życiorys

Studiował prawo w Heidelbergu. Jeszcze w czasie studiów związał się z ruchem nacjonalistycznym. W 1972 kandydował z ramienia NPD do Bundestagu[2].

Procesy załogi Majdanka

W trakcie procesów załogi Majdanka Bock reprezentował jedną z 13 oskarżonych – Hildegard Lächert, znaną jako "Krwawa Brygida", SS-Aufseherin w obozie koncentracyjnym KL Majdanek[3], stojącą wówczas pod zarzutem popełnienia 1196 zabójstw. Proces odbywał się przed niemieckim sądem krajowym w Düsseldorfie.

W trakcie procesu Bock wykazał się szczególną postawą w stosunku do zeznających świadków, byłych więźniów. Kwestionował każdy szczegół, włącznie z tym, że cyklon B był stosowany do masowych mordów – Bock optował za wersją, że służył do dezynfekcji odzieży. Wielokrotnie stawiał świadków w krzyżowym ogniu pytań, stosując wszelkiego rodzaju sztuczki i wybiegi psychologiczne. Do historii przeszedł jego wniosek złożony w trakcie zeznań Henryki Ostrowskiej o jej natychmiastowe aresztowanie. Henryka Ostrowska pracowała w magazynie, z którego dowożono cyklon B do komór gazowych. Adwokat Bock wystąpił z wnioskiem o jej aresztowanie, gdyż dowodziło to w jego mniemaniu pomocnictwa w zabójstwach[4].

Sąd krajowy w Karlsruhe wytoczył Bockowi postępowanie w sprawie okazania się "niegodnym szacunku i zaufania, jakiego wymaga stanowisko adwokata" (par. 43 Federalnego Regulaminu Adwokatury). Od tego momentu Bock usunął się z procesu załogi Majdanka, co większość świadków-byłych więźniów przyjęło z ulgą.

Przypisy

  1. ↑ Verteidiger Zündels zitiert vor Gericht aus "Mein Kampf". „Der Spiegel”. (niem.). 
  2. ↑ Stephan Braun (wyd.), Alexander Geisler, Martin Gerster: Strategien der extremen Rechten: Hintergründe-Analysen-Antworten. VS Verlag, 2009, s. 387. ISBN 3-531-15911-9. [dostęp 2011-07-01]. (niem.).
  3. ↑ Jürgen Dahlkamp, Carsten Holm, Irina Repke. Furchtbare Advokaten. „Der Spiegel”. (niem.). 
  4. ↑ Dietrich Strothmann. Anwälte als Ankläger. „Die Zeit”. (niem.). 

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya