Ludwik Bittner
| Data i miejsce urodzenia |
24 kwietnia 1892 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1947 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
5 Dywizja Piechoty |
| Stanowiska |
dowódca piechoty dywizyjnej |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |

Ludwik Bittner, ps. „Baza”, „Dunio”, „Halka”, „Rot”, „Tarnowski” (ur. 24 kwietnia 1892 w Stanisławowie, zm. 24 stycznia 1960 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, komendant Okręgu Lublin Armii Krajowej (1941–1943), w czasie akcji „Burza” dowódca 9 Podlaskiej Dywizji Piechoty AK. Po 1957 działacz ZBoWiD[1], dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Był synem Ludwika Jana, pracownika kolei, i Marii z Drozdowskich[2]. Uczył się w szkole realnej we Lwowie i w Stanisławowie[3], gdzie w 1911 otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1911–1914 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1914 studiował również filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Od 1911 w Związku Walki Czynnej, od 1913 do sierpnia 1914 w Związku Strzeleckim[3]. Od 4 sierpnia 1914 do lipca 1917 pełnił służbę w Legionach Polskich[4]. Był oficerem 2 pułku piechoty[4]. W czasie I wojny światowej był dwukrotnie ranny: m.in. w 1916 pod Bielgowem[3]. Od 1917 w Polskiej Sile Zbrojnej.
1 listopada 1918 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego[2]. Od grudnia 1918 był dowódcą batalionu zapasowego 34 pułku piechoty[2]. Od czerwca do sierpnia 1920 kierował Sekcją Piechoty w Departamencie I Broni Głównych i Wojsk Taborowych Ministerstwa Spraw Wojskowych. W sierpniu 1920 objął dowództwo 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej. 16 marca 1927 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty[5]. 24 maja 1930 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 5 Dywizji Piechoty we Lwowie[6]. W listopadzie 1938 mianowany został II zastępcą dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza, gen. bryg. Jana Kruszewskiego, a 31 sierpnia 1939 zastępcą dowódcy KOP, gen. bryg. Wilhelma Orlik-Rückemanna. Po agresji ZSRR na Polskę został 17 września zastępcą dowódcy Zgrupowania KOP gen. Wilhelma Orlik-Rückemanna, które walczyło z Armią Czerwoną pod Szackiem i Wytycznem. 1 października po rozwiązaniu zgrupowania wszedł do kierownictwa konspiracyjnej organizacji „Tajny KOP”.
Od października 1939 w Służbie Zwycięstwu Polski, następnie w ZWZ i Armii Krajowej, m.in. 1941–1943 komendant Okręgu Lublin AK. Naczelny Wódz mianował go generałem brygady ze starszeństwem z 20 marca 1943 w korpusie generałów[7]. Był m.in. pełnomocnikiem ds. scalenia Batalionów Chłopskich z Armią Krajową. W okresie akcji „Burza” dowódca 9 Podlaskiej Dywizji Piechoty AK. Wraz z oddziałami Armii Czerwonej jego dywizja wyzwoliła Białą Podlaską, Międzyrzec i Łuków[8].
14 sierpnia 1944 został aresztowany przez NKWD i osadzony w obozie na Majdanku, a następnie w obozie NKWD w Rembertowie skąd został wywieziony do Charkowa. W styczniu 1946 skierowany do obozu NKWD nr 178 w Diagilewie. Uczestniczył w głodówce protestacyjnej przeciwko bezprawnemu przetrzymywaniu obywateli polskich w ZSRR. Następnie przebywał w łagrze Skupina pod Moskwą, skąd zwolniono go w listopadzie 1947[8]. Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie. Został dozorcą w Biurze Odbudowy Stolicy. W 1957 przeszedł na emeryturę.
W listopadzie 1957 został wiceprzewodniczącym Głównej Komisji Weryfikacyjnej ZBoWiD, a we wrześniu 1959 wiceprezesem Rady Naczelnej ZBoWiD[1].

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 24-11-16)[9].
Rodzina
9 sierpnia 1921 zawarł związek małżeński z Anielą Haliną z Rychłowskich[10]. Ich syn Sławomir Maciej Bittner (ur. 21 lipca 1923)[3], ps. Maciek, żołnierz II Odcinka „Wachlarza”, został najprawdopodobniej rozstrzelany 28 lutego 1944 w ruinach getta warszawskiego[11].
Awanse
- chorąży – 1 listopada 1914[12]
- podporucznik – 1 listopada 1915[12]
- porucznik – 1 listopada 1916[12]
- kapitan – maj 1918[12]
- major – 1 kwietnia 1920[12]
- pułkownik – 1 stycznia 1927[5]
- generał brygady – 20 marca 1943
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 156
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5915 (17 maja 1922)[13][14]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930)[15][3]
- Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931)[16][3]
- Krzyż Walecznych[17][3]
- Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[18][3]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (1928)[19]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928)[19]
- Krzyż Komandorski Orderu św. Sawy (zezwolenie z 3 marca 1926, Jugosławia)[20]
Przypisy
- ↑ a b Bittner Ludwik. [online], www.dws-xip.pl [dostęp 2019-09-09].
- ↑ a b c Kolekcja ↓, s. 18.
- ↑ a b c d e f g h Kolekcja ↓, s. 48.
- ↑ a b Kolekcja ↓, s. 8.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 19 marca 1927 roku, s. 91.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 201.
- ↑ Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, s. 75.
- ↑ a b Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939–1956 [online], krakowianie1939-56.mhk.pl [dostęp 2019-09-09].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-06-22].
- ↑ Kolekcja ↓, s. 39.
- ↑ Maciej Bittner MACIEK [online], wpk.p.lodz.pl [dostęp 2024-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-10] (pol.).
- ↑ a b c d e Kolekcja ↓, s. 19.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 26 stycznia 1923, s. 65 – wskazany jako Bitner Ludwik.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 47.
- ↑ M.P. z 1930 r. Nr 260, poz. 352 (ISAP) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 132, poz. 199 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 50 z 1 grudnia 1922, s. 872.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
- ↑ a b Kolekcja ↓, s. 9.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 12 kwietnia 1926, s. 107.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Biogram Bittnera Ludwika. stankiewicz.e.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-13)].
- Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 41–42. ISBN 83-211-0758-3.
- Marek Ney-Krwawicz: Komenda Główna Armii Krajowej 1939–1945. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 428. ISBN 83-211-1055-X.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
- Grażyna i Przemysław Witekowie: Artyści w strzeleckim zbrojnym ruchu niepodległościowym I wojny światowej, Oleandry nr. 16 (maj 2005). jozwa22.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-25)].
- Piotr Matusak: Generał Ludwik Bittner 1892-1960. Żołnierz i polityk. Siedlce: Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, 2008, PL ISSN 0860-2719
- Ludwik Bittner. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości; I.480.35 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-12-17].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
