Ludwik Gocel
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
historyk, kolekcjoner |
Ludwik Gocel (ur. 1889 pod Radomiem, zm. 12 października 1966 w Puszczykowie k. Poznania) – historyk, kolekcjoner, bibliofil.
Życiorys
Gromadzenie zbiorów rozpoczął przed I wojną światową, na Mińszczyźnie, zebrał tam wiele rzadkich druków, głównie braci polskich z XVI–XVII w., które uległy zniszczeniu podczas działań wojennych w 1914. Po wojnie zamieszkał w Warszawie.
W 1924 w czasie dłuższego pobytu w Paryżu, rozpoczął kompletowanie druków z okresu powstania listopadowego i Wielkiej Wmigracji do 1862. Zbierał również czasopisma, ulotki, dzieła z zakresu historii wojskowości, literaturę piękną – zwłaszcza pierwsze wydania romantyków oraz dokumenty, ryciny, nuty, kartografię, medaliony, obrazy, ekslibrysy i różnorodne bibeloty z tego okresu. Zbiór rycin dotyczący okresu powstania listopadowego do wybuchu II wojny obejmował ok. 750 sztuk. Swe zbiory zgromadzone w Warszawie ratował sam podczas powstania warszawskiego. Jednak utracił 60% całości zbioru, a kolekcja rycin zniszczona została w 80%. Ocalałą część zbiorów, w tym całą prasę emigracyjną wraz z ulotkami z 1831, zdołał wywieźć z Warszawy.
Zaraz po wojnie jako pracownik Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu odszukiwał na ziemiach odzyskanych porzucone zbiory, m.in. był pierwszym polskim specjalistą, który dotarł do księgozbioru zamkowego w Siedlisku – tzw. „zbiory karolackie” (6–7 tys. woluminów).
W 1948 zamieszkał w Krakowie, gdzie przez 12 lat wspólnie ze Stefanem Kamińskim prowadził antykwariat przy ul. Karmelickiej 29. Zbiory swe stale powiększał. W 1946 otrzymał od Izabeli Pilińskiej ok. 600 prac – Adama Pilińskiego, które w 1949 ofiarował Bibliotece Kórnickiej. W latach 1951–1957 odsprzedał Bibliotece Uniwersytetu Mikołaja Kopernika zespół bardzo rzadkich druków muzycznych pochodzących z okresu powstania listopadowego, obejmujący wydania polskich pieśni patriotycznych, polonezów, marszów wojskowych, ilustrowane litografiami. W 1964 zapisał zbiory Muzeum Warszawy z prawem zatrzymania ich do śmierci. Otrzymał godność honorowego kustosza tego Muzeum. Materiały dotyczące wypadków 1848 odsprzedał Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie, rękopisy dotyczące powstania 1830/1831 Bibliotece Ossolineum.
Zmarł 12 października 1966 w Puszczykowie i pochowany został na tamtejszym cmentarzu rzymskokatolickim.
Członkostwo i osiągnięcia
Był członkiem ekskluzywnego Klubu Bibliofilów, działającego w Warszawie i Paryżu, założonego w 1936 z inicjatywy Tadeusza Cieślewskiego syna i Bolesława Przegalińskiego. Po wojnie był członkiem Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Książki w Paryżu. W „Biuletynie” Towarzystwa ogłosił m.in.: Drukarnie polskie we Francji (1946 nr 2/4 s. 2-3) i Twórczość Adama Pilińskiego i jego syna (1947 nr 5 s. 7-9). Był autorem prac historycznych, m.in. artykułów: Początki prasy Wielkiej Emigracji i jej kryptograficzny charakter, 1832-1833 („Kwartalnik Prasoznawczy” 1957 nr 2 s. 9-30, 1958 rec. W. Łukaszewicza „Kw.Pr.” nr 4 s. 186-187 i odpowiedź autora „Kw.Pr.” nr 4 s. 156-157), Drukarnie polskie na emigracji, 1832-1862 („Kw.Pr.” 1958 nr 1/2 s. 27-46). Opracował też Przypadki Jej Królewskiej Mości Książki (Wr. 1963, w serii „Książki o Książce”), szereg gawęd o losach słynnych drukarzy, drukarń i bibliotek, o książkach treści oryginalnej i dziwacznej, honorariach autorskich, bibliofilach oraz wrogach i złodziejach książek itp. Był też współpracownikiem tyg. „Stolica” (od 1957), w której zamieścił m.in.: Albert Cimochowski. Sylwetka zapomnianego Polaka (1966 nr 34 s. 12).
Ważniejsze powojenne publikacje
- Jakub Jaworski w świetle prasy Wielkiej Emigracji. „Przegląd Nauk Historycznych i Społecznych”, t. 5, 1954, s. 234-236.
- Początki prasy Wielkiej Emigracji i jej kryptograficzny charakter (1832–1833). „Kwartalnik Prasoznawczy’, 1957, nr 2, s. 9-30. Rec. W. Łukaszewicz. Tamże, 1957, nr 4, s. 186–187; [Odpowiedź autora]. Tamże, 1958, nr 4, s. 156-157.
- Drukarnie polskie na emigracji (1832–1862). „Kwartalnik Prasoznawczy”, 1958, nr 1/2, s. 27-46, ilustr.
- Dwa listy z lat 1841 i 1842, odnoszące się do Adama Mickiewicza. „Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej”, 1958, z. 6, s. 376-381. Sum. s. 452.
- O medalu „A 1'héroique Pologne”. „Wiadomości Numizmatyczne”, 1958, z. 3, s. 17-19, ilustr. Sum. s. 60.
- Piotr Wysocki – jakiego nie znamy. [Portrety P. Wysockiego]. „Stolica”, 1958, nr 49, s. 2-3, ilustr.
- Resztki biblioteki Adama Mickiewicza przy ul. Guenegaud w Paryżu. „Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej”, 1958, z. 6, s. 374-376. Sum. s. 452.
- Ferdynand Chotomski jako wojskowy. „Archiwum Historii Medycyny”, 1959, z. l, s. 35-40.
- Dramat zapomnianego komunarda. Moje wspomnienie o Józefie Mickiewiczu. „Stolica”, 1960, nr 48, s. 14-15, ilustr.
- Pożerscy. Ze wspomnień paryskich. „Stolica”, 1960, nr 7, s. 10-11, 14, ilustr.
- Średnia szkoła męska w Radomiu. „Przegląd Historyczno-Oświatowy”, 1961, nr 2, s. 251-256.
- Adolf Cichowski – zapomniany zbieracz z Warszawy. „Stolica”, 1962. nr 24, s. 18, ilustr.
- Polski introligator w Paryżu – mecenasem nauki. „Stolica”, 1962, nr 50/51, s. 46, ilustr.
- Burzliwy żywot Kordiana. (W 80 rocznicę śmierci Wincentego Smagłowskiego). „Stolica”, 1963, nr 14/15, s. 6, ilustr.
- Przypadki Jej Królewskiej Mości Książki. Ossolineum, Wrocław, 1963. Rec.: J. Dużyk, „Małopolskie Studia Historyczne”, 1964, z. 3/4, s. 184-187; J. Dużyk, „Twórczość”, 1964, nr 6, s. 83-86; J. Odrowąż-Pieniążek, „Nowe Książki”, 1963, nr 20, s. 1010-1011; J. Susuł, „Tygodnik Powszechny”, 1963, nr 28, s. 6; T.J. Żółciński, „Mówią Wieki”, 1963, nr 12, s. 35-36.
Bibliografia
- „Życie Warszawy” 1966 nr 249; A. Trepiński: O L.G. i jego przygodach z książką. – „Stolica” 1966 nr 34 s. 13 (z podob.); Tamże nr 50 s. 15 (z podob.).
- „Biul. Pol. Tow. Przyjaciół Książki w Paryżu” 1946 nr 2/4 s. 18-19, 23. 1947 nr 5 s.21. 1950 nr 8 s. 13.
- M. Grońska: Tadeusz Cieślewski syn. Wr. 1962 s. 23 //B-ka Ossol.: Rpsy 13 281-13 297.
- Słownik pracowników książki polskiej (aut. biogramu – Kamila Schuster).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.