Ludwik Romaniak

Ludwik Romaniak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 czerwca 1930
Markuszowa

Data i miejsce śmierci

9 lipca 1990
Sanok

Miejsce spoczynku

Cmentarz Centralny w Sanoku

Zawód, zajęcie

nauczyciel

Miejsce zamieszkania

Sanok

Narodowość

polska

Edukacja

Państwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze w Łańcucie

Alma Mater

I – Państwowa Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie,
II – Uniwersytet Jagielloński

Pracodawca

II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku

Partia

Stronnictwo Demokratyczne (1962–1990)

Rodzice

Stanisław, Katarzyna

Małżeństwo

Jadwiga

Dzieci

Andrzej, Ewa

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”
Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” Złota Odznaka ZNP
Multimedia w Wikimedia Commons

Ludwik Romaniak (ur. 20 czerwca 1930 w Markuszowej, zm. 9 lipca 1990 w Sanoku) – polski nauczyciel biologii, działacz polityczny i społeczny.

Życiorys

Urodził się 20 czerwca 1930 w Markuszowej[1]. Pochodził z rodziny rolniczej, był synem Stanisława i Katarzyny z domu Odój[1]. Naukę odbywał w Publicznej Szkole Powszechnej I stopnia, po wybuchu II wojny światowej w ramach tajnego nauczania i zakończył w 1944. Następnie od tegoż roku kontynuował edukację w Łańcucie – w tamtejszym Państwowym Liceum i Gimnazjum Ogólnokształcącym im. Henryka Sienkiewicza i Państwowym Liceum Administracyjno-Gospodarczym, które ukończył w 1951 uzyskując tytuł technika administracji gospodarczej. Od 1951 do 1954 odbył studia I stopnia na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, otrzymując uprawnienia nauczyciela biologii. Od 1954 pracował jako nauczyciel biologii w Liceum w Czudcu w swoich rodzinnych stronach. Jednocześnie wykładał ten przedmiot w Studium Nauczycielskim w Rzeszowie. Równolegle w 1956 podjął uzupełniające studia II stopnia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1960 uzyskując dyplom magistra na podstawie pracy pt. Uczenie się myszy białych w labiryntach tego samego typu, różniących się wielkością. Po przeprowadzce do Sanoka, w 1961 został nauczycielem biologii w tamtejszej Szkole Żeńskiej Stopnia Podstawowego i Licealnego (późniejsze II Liceum Ogólnokształcące), początkowo prowadziąc też lekcje przysposobienia obronnego)[2]. Po 1970 został zastępcą dyrektora II LO, Stanisława Obary, pełniąc tę funkcję przez 12 lat. W 1984 przeszedł na emeryturę. Od tego czasu do końca życia prowadził w szkole lekcje w niepełnym etacie.

Został działaczem Ligi Ochrony Przyrody, w tym prezesem zarządu miejskiego LOP w Sanoku[3] i wiceprezesem oddziału wojewódzkiego[4]. Od 1954 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego. Od 1962 do 1990 był członkiem Stronnictwa Demokratycznego[5]. W ramach partii był przewodniczącym koła nauczycielskiego, sekretarzem i od 1974 przewodniczącym Miejskiego Komitetu, członkiem plenum Wojewódzkiego Komitetu, 28 listopada 1988 został wybrany na wiceprzewodniczącego MK SD w Sanoku[6]. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej (MRN): wybierany w 1978[7] (w tej kadencji był inicjatorem powołania Miejskiego Komitetu Kontroli Społecznej[8], w 1979 przewodniczył sesji rady[9], był członkiem jej prezydium[10]), w 1984[11] (został zastępcą przewodniczącego MRN[12]), w 1988[13][14].

W czerwcu 1987 został członkiem sądu koleżeńskiego Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka[15]. Był inicjatorem ustanowienia tablicy pamiątkowej dla uczczenia 50. rocznicy powstania Stronnictwa Demokratycznego (partii politycznej założonej 15 kwietnia 1939), umieszczonej i odsłoniętej 2 maja 1989 na fasadzie budynku tzw. „Beskidu” przy ulicy Tadeusza Kościuszki 22 w Sanoku, w którym siedzibę miał Miejski Komitet SD w Sanoku[16].

Zmarł 9 lipca 1990 w Sanoku[1]. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Podczas obchodów 50-lecia sanockiego II LO 2 kwietnia 1996 imieniem Ludwika Romaniaka nazwano pracownię biologiczną w sali nr 30 szkoły[17]. Jego żoną była Jadwiga z domu Iwańczyk[1] (1932–2013[18]). Miał syna Andrzeja (historyk) i córkę Ewę Filip (pedagog, wychowawca w internacie II LO Sanoku[19], prezes Stowarzyszenia Opieki nad Starymi Cmentarzami w Sanoku[20]).

Odznaczenia

Galeria

  • Ludwik Romaniak na wycieczce klasowej w Zakopanem (1972)
    Ludwik Romaniak na wycieczce klasowej w Zakopanem (1972)
  • Klasopracownia biologiczna im. Ludwika Romaniaka w sanockim II LO
    Klasopracownia biologiczna im. Ludwika Romaniaka w sanockim II LO
  • Nagrobek Ludwika i Jadwigi Romaniaków
    Nagrobek Ludwika i Jadwigi Romaniaków

Przypisy

  1. ↑ a b c d Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 147 (poz. 48).
  2. ↑ Księga pamiątkowa 1928–2008 II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku wydana z okazji jubileuszu 80-lecia szkoły. Sanok: 2008, s. 161.
  3. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 276, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  4. ↑ Halina Osenkowska: Działalność organizacji młodzieżowych. W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925–1995. Sanok: 1995, s. 191. ISBN 83-903469-0-7.
  5. ↑ Andrzej Brygidyn, Sanok między wojną a stanem wojennym, Sanok 1999, s. 65.
  6. ↑ Obradował Miejski Zjazd SD (władze). „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 35 (470) z 10–20 grudnia 1988. 
  7. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 255, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  8. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 260, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  9. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 262, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  10. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 271, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  11. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 289, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  12. ↑ Inauguracyjne sesja nowej MRN w Sanoku. Leszek Kawczyński – przewodniczącym MRN. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 21 (312) z 20–31 lipca 1984. 
  13. ↑ Miejska Rada Narodowa w nowym składzie. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 20 (455) z 10–20 lipca 1988. 
  14. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 305, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  15. ↑ Nowe władze TRUMS. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1–2, Nr 19 (418) z 1–10 lipca 1987. 
  16. ↑ Franciszek Oberc, Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka, Sanok 1998, s. 24.
  17. ↑ Marek Pomykała. Jubileusz II LO. Skromnie, lecz sympatycznie. „Tygodnik Sanocki”. 14 (230), s. 3, 5 kwietnia 1996. 
  18. ↑ Nekrologi. „Tygodnik Sanocki”, s. 7, Nr 18 (1117) z 10 maja 2013. 
  19. ↑ Księga pamiątkowa 1928–2008 II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku wydana z okazji jubileuszu 80-lecia szkoły. Sanok: 2008, s. 158.
  20. ↑ Skład zarządu. starecmentarze.sanok.pl. [dostęp 2014-10-16].
  21. ↑ Józef Ząbkiewicz. W 194 rocznicę „majowej jutrzenki”. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1–2, Nr 14 (341) z 10–20 maja 1985. 
  22. ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 279, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  23. ↑ Wpisani do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego”. „Nowiny”. Nr 169, s. 3, 23 lipca 1987. 
  24. ↑ Zaszczytne wyróżnienia dla sanoczan. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 22 (421), s. 1–2, 1–10 sierpnia 1987. 
  25. ↑ Obradował Miejski Zjazd SD (odznaczenia). „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 35 (470) z 10–20 grudnia 1988. 
  26. ↑ Ludwik Romaniak. Dyplom i medal dla II Liceum Ogólnokształcącego. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 6, Nr 7 (241) z 20–31 lipca 1982. 

Bibliografia

  • Andrzej Romaniak: Biografie / Konteksty. Ludwik Romaniak (1930–1990). W: Księga pamiątkowa 1928–2008 II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku wydana z okazji jubileuszu 80-lecia szkoły. Sanok: 2008, s. 149–151.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya