Ludwik Sielicki

Ludwik Sielicki
Людвиг Иванович Селицкий
pułkownik MO pułkownik MO
Data i miejsce urodzenia

25 grudnia 1903
Wielki Trilesin

Data śmierci

5 marca 1977

Przebieg służby
Lata służby

1941-1971

Formacja

Milicja Obywatelska
Armia Czerwona

Jednostki

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego

Stanowiska

Dyrektor Departamentu VII MBP
Komisarz wojskowy w Uzbeckiej SRR

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Późniejsza praca

Inżynier

Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Złoty Krzyż Zasługi Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej” I klasy (ZSRR)

Ludwik Sielicki ros. Людвиг Иванович Селицкий (ur. 12 grudnia?/25 grudnia 1903 w Wielkim Trilesinie, obwód mohylewski, zm. 5 marca 1977)[1] – partyzant białoruski, pułkownik MO, oficer Armii Czerwonej, członek Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii bolszewików (WKP(b)).

Życiorys

Ludwik Sielicki urodził się w rodzinie Jana i Emilii. Członek WKP(b) od 1926 roku. Od 1938 roku zajmował się pracą gospodarczą i partyjną w obwodach witebskim i białostockim. Po ataku Niemiec na ZSRR od lipca 1941 był jednym z liderów ruchu partyzanckiego w regionie witebskim. Od lutego 1942 roku był dowódcą grupy partyzanckiej i komisarzem oddziału, od lipca 1942 do kwietnia 1943 komisarzem. Od listopada 1942 do kwietnia 1944 roku dowódca 1 Brygady Partyzanckiej im. K.S. Zasłonowa, jednocześnie od czerwca 1943 roku I sekretarz podziemnego komitetu okręgowego WKP(b) w Orszy. Od maja 1944 roku pozostawał do dyspozycji Centralnego Komitetu WKP(b)[1].

Od 1 września 1944 roku był zastępcą komendanta głównego Milicji Obywatelskiej w Lublinie. 14 kwietnia 1945 roku został kierownikiem Wydziału do Walki z Bandytyzmem w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. 15 stycznia 1946 roku został zastępcą dyrektora Departamentu VII MBP. 21 lutego 1946 został powołany na stanowisko dyrektora Departamentu I MBP. 25 września 1946 roku został naczelnikiem Wydziału Ochrony Rządu. 30 czerwca 1948 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i odkomenderowany do ZSRR.

W latach 1948–1971 był komisarzem wojskowym w Uzbeckiej SRR oraz inżynierem administracji autostrady Moskwa-Brześć.

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

Jedną z ulic w mieście Orsza nazwano jego imieniem.

Przypisy

  1. a b СЕЛИЦКИЙ Людвиг Иванович | Will-remember.ru [online] [dostęp 2019-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14].
  2. M.P. z 1945 r. Nr 44, poz. 109 (ISAP) „za działalność w konspiracji, udział w walkach partyzanckich i za zasługi w organizowaniu służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej”.
  3. M.P. z 1946 r. Nr 29, poz. 247 (ISAP) Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 17 września 1946 r.
  4. a b c d Партизаны Беларуси - Селицкий Людвиг Иванович [dostęp 2023-07-15].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya