MG Magnette
.jpg) MG Magnette z 1956 roku | |
| Producent | |
|---|---|
| Okres produkcji |
1953–1968 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane techniczne | |
| Typy nadwozia |
4-drzwiowy sedan |
MG Magnette – brytyjski producent samochodów MG używał nazwy Magnette dla modeli z serii K i N w latach 30. XX wieku oraz dla modeli z lat 50. i 60. Do tych ostatnich należały ZA i ZB, produkowane w latach 1953–58 oraz Mark III i Mark IV, w latach 1959–68.
Magnette ZA
| |
| Projektant | |
|---|---|
| Zaprezentowany |
1953 |
| Okres produkcji |
1954–1956 |
| Dane techniczne | |
| Typy nadwozia |
4-drzwiowy sedan |
| Silniki | |
| Skrzynia biegów |
4-stopniowa manualna |
| Długość |
4267 mm[1] |
| Szerokość |
1600 mm[2] |
| Wysokość |
1473 mm |
| Dane dodatkowe | |
| Pokrewne | |
Magnette ZA został zaprezentowany w 1953 roku na London Motorfair; na rynek trafił w marcu 1954. Produkcja trwała do 1956 roku. Był to pierwszy pojazd o nadwoziu samonośnym firmy MG[3].
Magnette został zaprojektowany przez Geralda Palmera, który zasłynął projektem Jowett Javelin, opartym na nowoczesnej, włoskiej konstrukcji[4]. Auto napędzane było nowym, 1,5-litrowym silnikiem R4 z serii B produkcji British Motor Corporation, wyposażonym w podwójne 1¼-calowe gaźniki SU, który osiągał moc 60 KM i przekładał poprzez 4-biegową ręczną skrzynię biegów na tylną oś[5].
Niezależne podwozie opierało się z przodu na sprężynach, a z tyłu na resorach piórowych. Mechanizm sterujący składał się z przełożenia zębatkowo-wałowego. Zarówno przednie jak tylne koła posiadały hamulce tarczowe Lockheeda mierzące 254 mm.
Przednie siedzenia i tylna kanapa obszyte były skórą. Deska rozdzielcza i wykończenia drzwi wykonano z polerowanego drewna. Chociaż ogrzewanie znalazło się w standardzie radio nadal funkcjonowało jako dodatek. Standardowymi kolorami były czarny, kasztanowy, zielony i szary.
Podobny do tego modelu Wolseley 4/44 trafił na rynek rok wcześniej i używał silnika z typu TF o pojemności 1250 cm³. Choć wizualnie podobne, ZA miało niższe zawieszenie – identyczne były przednie drzwi, zamknięcie bagażnika oraz panele dachowe[3].
W 1955 roku czasopismo "The Motor" przetestowało Magnette osiągając maksymalną prędkość 128,3 km/h, przyspieszenie od 0-100 km/h w 23,1 s oraz średnie zużycie paliwa na poziomie 11,3 l/100 km. Samochód kosztował wówczas 914 funtów[5].
Magnette ZB
| |
| Okres produkcji |
1956–1958 |
|---|---|
| Dane techniczne | |
| Silniki |
R4 BMC serii B, 1,5 l |
| Dane dodatkowe | |
| Pokrewne | |
Model ZA został zastąpiony modelem ZB w 1956 roku. W nowej wersji zwiększono moc do 64 KM poprzez modyfikację kolektora[3], zamontowanie gaźników 1½-calowych oraz zwiększony stopień sprężania z 7,5 do 8,3[2]. Dodatkowa moc zwiększyła prędkość maksymalną do 138 km/h i zmniejszyła czas przyspieszenia od 0-100 km/h do 18,5 s[1]. Nowowprowadzonego Wolseleya 15/50 wyposażono w taki sam silnik.
"Manumatyczna", półautomatyczna skrzynia biegów była opcją od stycznia 1957 roku, jednak na rynku pojawiło się zaledwie 496 sztuk z takim rozwiązaniem, ponieważ już w 1958 roku zostało wycofane[6.1].
Poprawiono wykończenia wewnętrzne. Dostępny był również model "Varitone" z większym tylnym oknem i opcjonalnym, dwukolorowym wykończeniem. Karoseria modelu ZB opierała się na korpusie wyprodukowanym przez Pressed Steel, zaś otwory na tylne panele były powiększane przed malowaniem w fabryce Morrisa[6.2].
Magnette Mark III
| |
| Okres produkcji |
1959–1961 |
|---|---|
| Dane techniczne | |
| Silniki |
R4 BMC serii B, 1,5 l |
| Długość |
4521 mm[1] |
| Szerokość |
1613 mm[2] |
| Dane dodatkowe | |
| Pokrewne | |
Model Mark III zaprezentowany w 1959 roku zebrał mieszane recenzje. Czasopisma amerykańskie entuzjastycznie ogłosiły jego wejście na rynek, podczas gdy w brytyjskich odpowiednikach spotkał się z chłodnym przyjęciem. Mark III był niemal identyczny z modelem 4/68 Riley Motor, a wyglądem przypominał inne sedany zaprojektowane przez Battistę Pininfarinę.
Wszystkie wersje (w tym Austin A55 Cambridge, Morris Oxford V oraz Wolseley 15/60) były produkowane przez British Motor Corporation.
Samochód wyposażono w silnik serii B o pojemności 1489 cm³, jednak wersja Magnette III (oraz jej odpowiednik Rileya) wyposażone były w podwójne gaźniki SU H.D.4, co poprawiało osiągi[7].
Wnętrze wykończone było orzechową okleiną i skórzaną tapicerką; dodatkowo panele szyb wykonane były ze szkła samochodowego[7].
Mark III został przetestowany przez "The Motor" w 1959 roku. Maksymalna prędkość wyniosła 137,6 km/h, przyspieszenie od 0-100 km/h 19,7 s, a średnie zużycie paliwa 9 l/100 km. Samochód kosztował wówczas po wliczeniu podatku 1012 funtów[8].
Magnette Mark IV
| |
| Okres produkcji |
1961–1969 |
|---|---|
| Dane techniczne | |
| Silniki |
R4 BMC serii B, 1,6 l |
| Dane dodatkowe | |
| Pokrewne |
Morris Oxford VI |
W 1961 na rynek wszedł zmodernizowany Mark III pod nazwą Mark IV. Nowy model wyposażony został w większy, 1,6-litrowy silnik (1622 cm³) z serii B. Wzrost pojemności skokowej uzyskano poprzez powiększenie średnicy cylindra do 76,2 mm. Dodatkowo powiększono rozstaw kół oraz rozstaw osi. Aby poprawić stabilność w przednim i tylnym zawieszeniu zamontowanostabilizatory poprzeczne. Z zewnątrz Mark IV był niemal identyczny z poprzednikiem; wyróżniał się jedynie przemodelowanymi i mniej ostrymi "płetwami" tylnymi, elementem który współdzielił Rileyem 4.
Jako opcja dostępna była automatyczna skrzynia biegów.
Model był produkowany do maja 1968 roku[9].
6 Magnette
20 czerwca 2011 roku MG oświadczyło, że sedan modelu MG 6 będzie w Wielkiej Brytanii i Europie nosił miano Magnette.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Graham Robson: A-Z British Cars 1945-1980. Devon, UK: Herridge & Sons, 2006. ISBN 0-9541063-9-3. (ang.).
- ↑ a b c Culshaw, Horrobin: Complete Catalogue of British Cars. London: Macmillan, 1974. ISBN 0-333-16689-2. (ang.).
- ↑ a b c "Safety Fast" MG Car Club. Wrzesień 2007
- ↑ F. Wilson McComb: Mg by McComb. MotorBooks International, 2004. ISBN 0-7603-1989-8. (ang.).
- ↑ a b The M.G. Magnette. „The Motor”, 5 stycznia 1955. (ang.).
- ↑ Anders Clausager: MG Saloon Cars From the 1920s to the 1970s. Bay View Books. ISBN 1-901432-06-8. (ang.).
- ↑ a b News summary. „Practical Motorist and Motor Cyclist”. 5 (nbr 58), s. 943, kwiecień 1959. (ang.).
- ↑ The M.G. Magnette Mark III. „The Motor”, 3 czerwca, 1959. (ang.).
- ↑ News and views: Out of production. „Autocar”. 128 nbr 3770, s. 61, 16 maja 1968. (ang.).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.