MN-5

MN-5

Dane podstawowe
Państwo	Polska
Producent	Wielkopolska Wytwórnia Samolotów Samolot
Typ	samolot sportowy
Konstrukcja	mieszana
Załoga	2/3
Historia
Data oblotu	1930
Lata produkcji	1930
Wycofanie ze służby	1936
Liczba egz.	2
Dane techniczne
Napęd	1 silnik rzędowy Armstrong Siddeley Genet
Moc	80 KM
Wymiary
Rozpiętość	9 m
Długość	6,7 m
Wysokość	2,85 m
Powierzchnia nośna	23 m²
Profil skrzydła	G-593
Masa
Własna	420 kg
Startowa	660-735 kg
Osiągi
Prędkość maks.	145 km/h
Prędkość przelotowa	130 km/h
Prędkość minimalna	65 km/h
Prędkość wznoszenia	3 m/s
Pułap	3500 m
Zasięg	550 km
Rozbieg	90-130 m
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska
Multimedia w Wikimedia Commons

MN-5 – polski samolot sportowy skonstruowany w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

Józef Medwecki i inż. Zygmunt Nowakowski w 1929 roku zaprojektowali samolot szkolno-sportowy na zamówienie Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Miała to być łatwa w pilotażu i tania maszyna dwu lub trzymiejscowa, ze skrzydłami składanymi w celu ułatwienia przechowywania^[1].

Budowa prototypu została przeprowadzona w Wielkopolskiej Wytwórni Samolotów „Samolot”. Oblot został dokonany 21 sierpnia 1930 roku na lotnisku Ławica w Poznaniu przez Edmunda Hołodyńskiego. Pomimo tego, że założona masa własna została przekroczona o ok. 20 kg, samolot wykazał dobre właściwości lotne. Pilot fabryczny podczas pierwszego loty wykonał 25 pętli, kilka beczek i korkociąg^[2]. Drugi zbudowany egzemplarz skierowano do Instytutu Badań Technicznych Lotnictwa, gdzie przeszedł badania wytrzymałościowe^[3].

W późniejszym okresie samolot został przebudowany. Aby poprawić jego stateczność przesunięto środek ciężkości o 30 cm do tyłu, co wiązało się ze skróceniem kadłuba. Przeróbki zwiększyły masę samolotu o kolejne 20 kg. Samolot został zarejestrowany ze znakami SP-AEH i zgłoszony, wraz z samolotami PZL.5 i Sido S-1, do konkursu na samolot szkolny dla aeroklubów. Nie został wybrany, a co gorsza, upadek wytwórni WWS „Samolot” nie dawał perspektyw na jego produkcję^[2]. Jedyny latający egzemplarz został przekazany do użytku Aeroklubowi Wileńskiemu^[4].

W 1930 roku MN-5 został wystawiony na Wystawie Komunikacji i Turystyki w Poznaniu^[5]. W dniach 24 września - 6 października 1930 roku MN-5 startował w III Krajowym Konkursie Awionetek^[6]. Maszyna pilotowana przez pil. B. Szczepanika (w zawodach w charakterze pasażerów wzięli udział również wiceprezes Aeroklubu Wileńskiego H. Kwiatkowski i mechaniki W. Bursa) zajęła 8. miejsce. Ponadto załoga została nagrodzona za wytrwałość z powodu najmniejszej średniej prędkości uzyskanej podczas zawodów^[7]. We wrześniu 1931 roku wystartował w IV Krajowym Konkursie Samolotów Turystycznych i zajął 11. miejsce^[8], a w V Krajowym Lotniczym Konkursie Turystycznym we wrześniu 1933 roku zajął 18. miejsce^[9]. Samolot był użytkowany do 1936 roku, w lipcu został skasowany.

Dwu- lub trzymiejscowy samolot szkolno-sportowy drewnianej konstrukcji, w układzie dwupłata.

Kadłub konstrukcji drewnianej, o przekroju prostokątnym, kryty sklejką. Kabiny załogi otwarte, osłonięte wiatrochronami, tylna kabina z miejscem dla pilota. Za kabinami znajdował się bagażnik, który można było zamienić na trzecią kabinę. Przód kadłuba kryty blachą aluminiową. Za silnikiem znajdował się zbiornik paliwa o pojemności 110 litrów^[10].

Płat o profilu G-593. Górny kryty sklejką do pierwszego dźwigara, dalej płótnem. Płat dolny kryty sklejką od dołu do drugiego dźwigara, a od góry do pierwszego dźwigara — płótnem. Komora płatów usztywniona słupkami i naciągami z drutu. Płat górny połączony z kadłubem kozłem z rur stalowych. Lotki na dolnym płacie. Do hangarowania płaty składane do tyłu, rozpiętość po ich złożeniu wynosiła 3 m. Usterzenie o konstrukcji metalowej, kryte płótnem. Statecznik poziomy przestawiany w locie. Stery wysokości i kierunku – identyczne i wzajemnie wymienne. Podwozie trójpunktowe z samonastawną, amortyzowaną płozą ogonową. Golenie główne z amortyzatorami olejowo-powietrznymi. Napęd – silnik gwiazdowy Armstrong Siddeley Genet o mocy nominalnej 80 KM i mocy startowej 88 KM, napędzający drewniane, dwułopatowe śmigło. Silnik oddzielony był od reszty kadłuba przegrodą ogniową, dodatkowym zabezpieczeniem była gaśnica uruchamiana z kabiny pilota^[11][12].

Samolot był malowany na kolor ciemnoczerwony

• Jerzy B. Cynk: Polish aircraft 1893-1939. London: Putman & Company, 1971. ISBN 0-370-00085-4. OCLC 831346721.
• Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1976. OCLC 830596725.
• Album dziesięciolecia lotnictwa polskiego. Poznań: "Lotnik", 1930. OCLC 751101296.
• 3-ci Krajowy Konkurs Awionetek : 24.IX-6.X 1930 : program konkursu, przebieg i wyniki, regulamin, wyniki 1-go i 2-go K.K.A.. Aeroklub Polski, Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1930. OCLC 833947190.
• Lotnictwo na międzynarodowej wystawie komunikach i turystyki w Poznaniu. „Skrzydlata Polska”. 1/1930, lipiec 1930. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
• Płatowiec sportowo-turystyczny MN-5. „Skrzydlata Polska”. 3/1930, wrzesień 1930. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
• III-ci Krajowy Konkurs Awionetek. „Skrzydlata Polska”. 4/1930, październik 1930. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
• 4-y Krajowy Konkurs Samolotów Turystycznych. „Skrzydlata Polska”. 10/1931, październik 1931. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
• 5-y Krajowy Lotniczy Konkurs Turystyczny. „Skrzydlata Polska”. 9-10/1933, wrzesień-październik 1933. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783.